VII SA/Wa 114/09

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 kwietnia 2009r. po rozpoznaniu wniosku K.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki postanawia: 1. przyznać K. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie z części wpisu sądowego w wysokości 300,00 złotych oraz ustanowienie adwokata, 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W dniu 10 lutego 2009r. do Sądu wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy K.K. Zarządzeniem z dnia 19 lutego 2009r. wezwano wnioskodawczynię do uzupełnienia braków dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wskazanie o co wnosi w złożonym wniosku ponieważ w nadesłanym formularzu nie zakreśliła w punkcie 4 formularza w jakim zakresie wnosi o przyznanie prawa pomocy. W dniu 4 marca 2009r. do Sądu wpłynęła odpowiedź na powyższe zarządzenie. Wnioskodawczyni podała, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Zwolnienie od kosztów sądowych ma charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od zasady ponoszenia kosztów sądowych przez strony postępowania. Intencją wprowadzenia tego przepisu było stworzenie możliwości dochodzenia swych praw przed sądem osobom, które znajdując się w wyjątkowo trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Jedynymi zatem przesłankami warunkującymi udzielenie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym są zatem przesłanki materialne. Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni w złożonym wniosku wykazała, że nie jest w stanie ponieść całości wpisu sądowego oraz kosztów związanych z ustanowieniem adwokata z wyboru. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni wspólnie z dwoma córkami utrzymuje się z dochodów w wysokości 3.600,00 złotych brutto miesięcznie. Skarżąca zakreśliła w formularzu, że posiada dom o pow. ok.110 m ². W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni podkreśliła, że jest matką samotnie wychowującą dwie córki. Oświadczyła, iż ojciec dzieci nie płaci należnych alimentów i nie otrzymuje żadnych innych świadczeń na dzieci. Wnioskodawczyni podała, iż z uzyskiwanych dochodów musi opłacić wszystkie rachunki, utrzymać dwie dorastające córki i dom. Mając na uwadze powyższe uznano, że wnioskodawczyni nie jest w stanie jednorazowo uiścić całego wpisu sądowego w wysokości 500,00 złotych oraz ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez spowodowania uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniono, że poniesienie powyższych wydatków wykracza poza możliwości finansowe wnioskodawczyni. Z tego względu przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie zwolnienia z części wpisu sądowego w wysokości 300,00 złotych oraz ustanowiono adwokata z urzędu. Jednocześnie stwierdzono, że brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawczyni jest na tyle osobą ubogą, iż jej rzeczywiste zdolności płatnicze uniemożliwiają jej wywiązanie się z obowiązku partycypowania w pozostałych kosztach postępowania sądowoadministracyjnego. Uznano, że wnioskodawczyni mając stały dochód miesięczny, jest w stanie zgromadzić środki na ponoszenie kosztów sądowych nie objętych zwolnieniem. Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.