VII SA/Wa 114/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), , Protokolant sekr. sąd. Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2015 r. sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] grudnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę I. Stan sprawy 1. Minister Administracji i Cyfryzacji postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r. znak [...], po rozpatrzeniu zażalenia B. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2014 r. znak [...] - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowienie zostało wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) - dalej "kpa". 2. W uzasadnieniu postanowienia Minister Administracji i Cyfryzacji podał, że pismem z dnia [...] września 2014 r. B. K. wystąpił do Wojewody [...] o wydanie zaświadczenia potwierdzającego, że twierdzenia zawarte w uzasadnieniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r. znak [...] dotyczące opinii urbanistyczno–architektonicznej wnioskodawcy w sprawie określenia wpływu realizacji budynku mieszkalno-pensjonatowego pod nazwą pensjonat [...]w [...] na warunki i ograniczenia użytkowania działek sąsiednich, w brzmieniu wskazanym we wniosku, są niezgodne ze stanem faktycznym, tj. z informacjami widocznymi na załączonym do wniosku rysunku. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. odmówił B.K. wydania zaświadczenia; zażalenie na to postanowienie wniósł B. K.. 3. W uzasadnieniu postanowienia Minister Administracji i Cyfryzacji przytoczył art. 217-220 kpa, i stwierdził, że w postępowaniu o wydanie zaświadczenia organ nie modyfikuje treści dostępnych dokumentów i nie jest uprawniony do wydawania zaświadczeń o treści z nimi sprzecznej. Żądanie B. K. w istocie zmierza do modyfikacji uzasadnienia decyzji Wojewody [...]z dnia [...] marca 2013 r., co w świetle art. 217 kpa jest niedopuszczalne. Podniesione w zażaleniu zarzuty odnoszą się do decyzji Wojewody [...] i nie mogą zostać rozstrzygnięte w zaświadczeniu organu. Stronie przysługiwało prawo wniesienia odwołania od tej decyzji do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżący wniósł o sprostowanie stwierdzeń (przytoczonych w zażaleniu) zawartych w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r. Sprostowanie decyzji jest możliwe, ale nie w formie zaświadczenia. Przepisy kpa przewidują możliwość sprostowania decyzji i wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji, ale to co może stanowić przedmiot sprostowania lub wyjaśnień zostało ściśle określone w art. 113 kpa. 4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości. II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowisko organu 5. Skargę na postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył B. K. i domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Zarzucił, że wniosek z dnia [...] września 2014 r. o potwierdzenie określonych faktów nie dotyczył sprostowania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r. nr [...], ale wyłącznie sprawy bezzasadnego odrzucenia jego opinii urbanistyczno-architektonicznej w sprawie zagospodarowania działki nr [...] w [...]. Art. 217 kpa jest jedyną podstawą do żądania potwierdzenia przez organ, że jego opinia została sporządzona wadliwie wraz z uzasadnieniem takiej oceny. 6. W odpowiedzi na skargę Minister Administracji i Cyfryzacji wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 7. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej "ppsa", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślić należy, że sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem, czyni to na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy w postępowaniu administracyjnym. Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach. Zgodnie z art. 145 § 1 ppsa, wyeliminowanie przez sąd z porządku prawnego zaskarżonego aktu może nastąpić w razie stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a-c), a także wówczas, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (pkt 2) lub też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kpa lub w innych przepisach. W razie jednak nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala, na mocy art. 151 ppsa. 8. Zaskarżonym postanowieniem Minister Administracji i Cyfryzacji utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2014 r. o odmowie wydania B. K. zaświadczenia potwierdzającego, że stwierdzenia zawarte w uzasadnieniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r. dotyczące jego opinii urbanistyczno-architektonicznej są niezgodne ze stanem faktycznym. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, zarówno w zakresie ustalonego stanu faktycznego jak również zastosowanych przepisów prawa. 9. Zgodnie z art. 217 § 1 kpa, organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Zaświadczenie wydaje się, jeżeli (1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa; (2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (§ 2). Zgodnie natomiast z art. 218 § 1 kpa, w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające (§ 2). Mianem zaświadczenia, zgodnie zatem z art. 217 kpa, można określić urzędowe poświadczenie określonych faktów lub stanu prawnego. Za jego pomocą organ stwierdza, co mu jest wiadome, nie rozstrzyga jednakże żadnej sprawy. Zaświadczenie jest pochodną istniejących faktów lub stanu prawnego, i wraz ze zmianą tych faktów lub stanu prawnego zaświadczenie staje się nieaktualne i może być wydane nowe, odpowiadające aktualnemu stanowi prawnemu lub aktualnym faktom. Postępowanie wyjaśniające, o którym mowa w art. 218 § 2 kpa, spełnia tylko pomocniczą rolę w ustaleniu treści zaświadczenia, bo główną rolę - art. 218 tej ustawy - przypisuje danym wynikającym z ewidencji, rejestru, wykazu, zbioru dokumentów lub zbioru danych utrwalanych innymi technikami, a będących w posiadaniu organu (v. wyrok NSA z dnia 28 sierpnia 2013 r. I OSK 605/12, LEX 1369011). Obowiązek wydania zaświadczenia na podstawie art. 217 § 2 pkt 2 i art. 218 § 2 kpa nie może dotyczyć tych okoliczności, których ustalenie i ocena może nastąpić w postępowaniu jurysdykcyjnym w sprawie rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej. Jeśli więc potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego nie można dokonać na podstawie danych znajdujących się w posiadaniu organu z uwagi na istotę jego działalności, organ ten może uchylić się od wydania zaświadczenia. Zaświadczenie jest bowiem aktem wiedzy organu, a nie jego woli, i nie ma charakteru prawotwórczego. Zaświadczenie nie rozstrzyga żadnej sprawy, nie tworzy nowej sytuacji prawnej ani nie kształtuje bezpośrednio stosunku prawnego. Zaświadczeniem organ potwierdza jedynie istnienie określonego stanu na podstawie posiadanych danych. Nie jest dopuszczalne dokonywanie, w trybie dotyczącym wydawania zaświadczeń, jakichkolwiek ustaleń faktycznych i ocen prawnych nie wynikających z prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Postępowanie wyjaśniające, o którym mowa w art. 218 § 2 kpa, spełnia tylko pomocniczą rolę przy ustalaniu treści zaświadczenia, a jego przedmiotem są okoliczności wynikające z istniejących ewidencji, rejestrów i innych danych, czy też wyjaśnienie, czy dane te odnoszą się do osoby wnioskodawcy, faktów oraz stanu prawnego, którego poświadczenia domaga się zainteresowany, a także ustalenia, jakiego rodzaju ewidencja lub rejestry mogą zawierać żądane dane i ustalenia ewentualnych ich dysponentów. W zaświadczeniu organ może tylko potwierdzić fakty wynikające z danych, które posiada. Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia [...] września 2014 r. B. K. wystąpił do Wojewody [...] o wydanie zaświadczenia potwierdzającego, że twierdzenia zawarte w uzasadnieniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2013 r. dotyczące opinii urbanistyczno–architektonicznej wnioskodawcy w sprawie określenia wpływu realizacji budynku mieszkalno-pensjonatowego pod nazwą pensjonat [...] w [...] na warunki i ograniczenia użytkowania działek sąsiednich, w brzmieniu wskazanym we wniosku, są niezgodne ze stanem faktycznym, tj. z informacjami widocznymi na załączonym do wniosku rysunku. W świetle powyższych rozważań Sąd stwierdza, iż słusznie wskazał organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że wniosek B. K. z dnia [...] września 2014 r. zmierzał w istocie do modyfikacji uzasadnienia wydanej decyzji. A zatem organ zasadnie odmówił wydania B. K. żądanego zaświadczenia. 10. Wobec powyższego, odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż są one niezasadne. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, w tym przepisu wskazanego w skardze, które miałyby jakikolwiek wpływ na wynik sprawy, a zatem skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia. 11. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.