VII SA/Wa 1141/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska (spr.), Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Foks - Skopińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi S. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia I. skargę oddala II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. S. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 307,50 złotych (trzysta siedem złotych i pięćdziesiąt groszy ), w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 250 złotych (dwieście pięćdziesiąt), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 57,50 złotych (pięćdziesiąt siedem złotych pięćdziesiąt groszy.) . Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] postanowieniem o zastosowaniu wykonania zastępczego z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] (znak: [...]) na podstawie art. 127 i art. 128 §§ 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) wobec skierowania tytułu wykonawczego Nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. wraz z kosztami egzekucji do przymusowego wykonania wezwał A. W. i S. K., do wykonania w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego postanowienia, obowiązku wymienionego w tytule wykonawczym z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] wystawionym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], wskazując, że w przypadku niewykonania obowiązku w wyznaczonym terminie, zostanie zlecone jego wykonanie innej osobie na koszt i niebezpieczeństwo zobowiązanego. Ponadto zobowiązał A. W. i S. K. do wpłacenia kwoty 10.000,00 zł (dziesięć tysięcy) tytułem zaliczki na poczet kosztów zastępczego wykonania obowiązku. Od powyższego postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. zażalenie złożył S. K. wnosząc o jego uchylenie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] na podstawie art. 134 w związku z art. 141 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., zwana dalej K.p.a.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm., zwanej dalej Prawo budowlane) stwierdził uchybienie przez S. K. terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że przed merytorycznym rozpoznaniem odwołania obowiązany był zbadać zachowanie wymogów formalnych zażalenia. W wyniku, czego stwierdził, że postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2010 r. zostało skutecznie doręczone S. K., jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, w dniu 16 lutego 2010 r. Stosownie do przepisu art. 141 § 2 K.p.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie. W związku z powyższym, w niniejszej sprawie, termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 23 lutego 2010 r. Pomimo prawidłowego pouczenia o możliwości złożenia zażalenia i prawidłowego doręczenia postanowienia organu pierwszej instancji, S. K. zażalenie na to postanowienie nadał w placówce pocztowej w dniu 24 lutego 2010 r, a więc z uchybieniem ustawowego siedmiodniowego terminu do jego wniesienia. Jednocześnie organ wskazał, że S. K. nie skorzystał z możliwości wystąpienia o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w trybie art. 58 K.p.a. W związku z tym organ odwoławczy na podstawie art. 134 K.p.a. stwierdził uchybienie terminu przez S. K. wniesienia odwołania. Na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 r. S. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, uzupełnioną pismem z dnia 19 stycznia 2011 r., wnosząc o jego uchylenie . Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 7, 77 § 1, 80 oraz 107 § 3 K.p.a. polegające na nie wyjaśnieniu czy podpis złożony na potwierdzeniu doręczenia przesyłki zawierającej postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] został złożony przez skarżącego lub inną osobę upoważnioną przez niego do odbioru korespondencji, a tym samym czy można uznać datę znajdującą się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przedmiotowej przesyłki za datę jej doręczenia skarżącemu oraz niewłaściwe zastosowanie art. 43 K.p.a. w związku z art. 46 § 1 K.p.a. poprzez przyjęcie, że podpis złożony na potwierdzeniu doręczenia wskazanej przesyłki został złożony przez skarżącego lub przez inną osobę upoważnioną przez niego do odbioru korespondencji będącą domownikiem ze zobowiązaniem się do oddania jej adresatowi. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 134 K.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Postępowanie przed organem odwoławczym zmierzającym do rozpoznania środka zaskarżenia obejmuje trzy stadia: postępowanie wstępne, postępowanie rozpoznawcze i stadium podjęcia postanowienia. W niniejszej sprawie w wyniku badania wstępnego organ stwierdził, że S. K. wniósł zażalenie po terminie, bowiem postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] zostało mu doręczone w dniu 16 lutego 2010 r. S. K. w skardze twierdzi, że organ nie wyjaśnił czy podpis złożony na potwierdzeniu doręczenia przesyłki zawierającej postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] został złożony przez niego lub inną osobę upoważnioną przez niego do odbioru korespondencji, a tym samym czy można uznać datę znajdującą się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przedmiotowej przesyłki za datę jej doręczenia skarżącemu oraz zarzucił, że organ niewłaściwie przyjął, że podpis złożony na potwierdzeniu doręczenia wskazanej przesyłki został złożony przez skarżącego lub przez inną osobę upoważnioną przez niego do odbioru korespondencji będącą domownikiem ze zobowiązaniem się do oddania jej adresatowi. Odnosząc powyższe zarzuty i twierdzenia skarżącego S. K. do materiału zgromadzonego w aktach administracyjnych, to należy wskazać, że postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...], jak wynika z rozdzielnika załączonego do postanowienia, powinien otrzymać S. K. na adres ul. [...], [...]. Dowodem potwierdzającym, że postanowienie to zostało doręczone adresatowi, jest oryginał zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki znajdujący się przy postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2010 r. Ustawodawca, łącząc określone skutki prawne ze skutecznym doręczeniem pisma stronie (m.in. rozpoczęcie biegu terminu określonego w art. 141 § 2 K.p.a.), przewidział jednocześnie określone zasady doręczania pism przez organ administracji publicznej. Zasady te regulują przepisy rozdziału 8 "Doręczanie" Działu I Kodeksu postępowania administracyjnego. Na organie administracji publicznej spoczywa obowiązek prawidłowego doręczenia pisma (art. 39 K.p.a.). Niewątpliwie podstawowym dowodem doręczenia pisma jest pokwitowanie, składające się z podpisu odbierającego i daty doręczenia (art. 46 § 1 K.p.a.). Te dwa elementy znajdują się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przez S. K. w dniu 16 lutego 2010 r. przesyłki w postaci postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...]. Dokument w postaci zwrotnego potwierdzenie odbioru oraz okoliczności faktyczne świadczą o skutecznym doręczeniu w dniu 16 lutego 2010 r. skarżącemu postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...]. Postanowienie to zostało skierowane na aktualny adres skarżącego, tj. ul. [...], [...], ustalony przez organ w toku postępowania administracyjnego, a prawidłowość tego adresu potwierdził skarżący, wskazując go zarówno w treści zażalenia, jak i skargi oraz na rozprawie w dniu 19 stycznia 2011 r. oświadczając, że przebywa pod tym adresem. O doręczeniu właściwym (art. 42 K.p.a.) świadczy treść zażalenia, gdzie S. K. stwierdził "w odpowiedzi na pismo o sygnaturze j/w wyjaśniam, co następuje. (...)", zaś wskazana w zażaleniu sygnatura to "(...) [...]". Postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2010 r. oznaczone zostało nr [...] oraz znakiem: [...]. Zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 23 lutego 2010 r. Pomimo prawidłowego pouczenia o możliwości złożenia zażalenia i prawidłowego doręczenia postanowienia organu pierwszej instancji, S. K. zażalenie na postanowienie nadał w placówce pocztowej w dniu 24 lutego 2010 r., a więc z uchybieniem ustawowego siedmiodniowego terminu do jego wniesienia. Zgodnie, bowiem z art. 141 § 2 K.p.a. zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie. Natomiast stosownie do treści art. 144 K.p.a. w sprawach nie uregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Wskazać należy, iż termin 7 dni do wniesienia odwołania to termin zawity, co oznacza, iż jego przekroczenie, niezależnie od przyczyn, które to spowodowały, powoduje konieczność stwierdzenia, iż zostało wniesione z uchybieniem terminu. Organy administracji nie posiadają uprawnień do przedłużania terminów ustawowych. Strona może bronić się przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu wnosząc prośbę o jego przywrócenie. W niniejszej sprawie skarżący nie składał wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Termin określony w art. 141 § 2 K.p.a. wiąże wszystkie osoby i organy występujące w postępowaniu administracyjnym. Jego niedotrzymanie powoduje ujemne skutki procesowe w postaci utraty prawa do wniesienia zażalenia (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie z dnia 23 maja 1995 r., SA/Sz 274/95). Skoro zażalenie wniesione zostało z oczywistym uchybieniem siedmiodniowego terminu, a termin ten nie został przywrócony - organ odwoławczy obowiązany był w drodze postanowienia wydanego na podstawie art. 134 K.p.a. - stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Należy mieć na względzie, że rozpatrzenie zażalenia wniesionego z uchybieniem terminu, który nie zostałby przywrócony stanowi rażące naruszenie prawa, oznaczałoby weryfikację ostatecznego rozstrzygnięcia, które korzysta z ochrony trwałości. Słusznie, zatem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie przez S. K. terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] (art. 134 K.p.a.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę należało oddalić. O kosztach orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. [pic]