VII SA/Wa 1141/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2013 r. sprawy ze skargi J. O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy podjęcia działań w sprawie budowy budynku I. skargę oddala; II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata W. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł. (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 zł. (dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy). [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...]wydaną dnia [...]marca 2013r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...]października 2012r. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ odwoławczy podał, że w związku z wnioskiem J. O. z dnia [...]sierpnia 2011r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]przeprowadził w dniu [...]października 2011r. oględziny w sprawie budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego na terenie działki przy ul. [...]w [...]. W trakcie czynności kontrolnych organ I instancji ustalił, że roboty budowlane przy budowie w/w inwestycji prowadzone są na podstawie decyzji Nr [...]z dnia [...]maja 2007r., Nr [...]z dnia [...] maja 20101r., Nr [...] z dnia [...]września 2010r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]nie stwierdził istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków pozwolenia na budowę. Następnie organ powiatowy decyzją Nr [...]z dnia [...]lutego 2012r. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Po rozpatrzeniu odwołania od tej decyzji [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...]z dnia [...]kwietnia 2012r., znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W trakcie oględzin przeprowadzonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]w dniu [...]maja 2012r. w sprawie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z wbudowanym garażem na terenie działki nr ew. [...]przy ul. [...]w [...]nie stwierdzono prowadzenia robót budowlanych związanych z w/w obiektem oraz nie stwierdzono zagrożenia dla sąsiednich nieruchomości poprzez spadające kawałki cegieł, cementu, elementy drewniane. W trakcie oględzin przeprowadzonych przez organ I instancji w dniu [...]lipca 2012r. nie stwierdzono także bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia dla sąsiedniego budynku przy ul. [...] przez sąsiedni budynek mieszkalny wielorodzinny. W tej sytuacji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego kontrolowaną decyzją nr [...] wydaną [...]października 2012r. odmówił podjęcia działań w sprawie budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego z wbudowanym garażem na terenie działki nr ew. [...]przy ul. [...]w [...]. W ocenie organu kontrolowana decyzja powiatowego organu nadzoru budowlanego jest zgodna z prawem. Organ podkreślił, że w trakcie czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu [...]października 2011r. organ powiatowy ustalił, że roboty budowlane w obrębie przedmiotowego obiektu prowadzone są na podstawie decyzji Nr [...] z dnia [...]maja 2007r., Nr [...]z dnia [...] maja 2010r., Nr [...]z dnia [...]września 2010r. Nie stwierdzono istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków pozwolenia na budowę. W związku z powyższym wskazano, że budowa omawianego budynku mieszkalnego wielorodzinnego nie jest prowadzona w warunkach naruszenia prawa. J. O. pismem z dnia [...]sierpnia 2011r. zawiadomiła organ powiatowy, iż roboty budowlane polegające na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego na terenie działki przy ul. [...]w [...]prowadzone są w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi. Skarżąca wskazała, że "Budowa nie jest zabezpieczona, więc spadają na moją działkę i osoby na niej przebywające kawałki cegły, cementu, elementy drewniane dużych rozmiarów, gwoździe, kawałki prętów metalowych uzbrojeniowych". Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]w trakcie oględzin przeprowadzonych w dniu [...]maja 2012r. nie stwierdził prowadzenia robót budowlanych związanych z w/w obiektem oraz nie stwierdził zagrożenia dla sąsiednich nieruchomości poprzez spadające kawałki cegieł, cementu, elementy drewniane. Ponadto w trakcie oględzin przeprowadzonych przez organ I instancji w dniu [...]lipca 2012r. w sprawie budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...] (działka sąsiednia) nie stwierdzono bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia przez sąsiedni budynek mieszkalny wielorodzinny. Jakkolwiek w/w zarzuty mogły być zasadne w toku realizacji inwestycji, tak po zakończeniu prac zdaniem [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie można mówić o zagrożeniu wynikającym z wykonanych robót budowlanych. W związku z powyższym brak jest podstaw do zastosowania art. 50 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego zgodnie z którym "W przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska". Odnosząc się do zarzutów skarżącej odnośnie dopuszczenia lokalizacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego z wbudowanym garażem na terenie działki nr ew. [...]przy ul. [...]w [...]zbyt blisko granicy działki skarżącej oraz naruszenia według skarżącej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez wybudowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że inwestycja została wykonana zgodnie z ostatecznymi decyzjami o pozwoleniu na budowę. Ponadto Powiatowy inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]decyzją Nr [...] z dnia [...]maja 2012r., znak: [...] udzielił [...] D. J. pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku. Organ wskazał, że jeżeli wnioskująca nie zgadza się z lokalizacją obiektu może rozważyć możliwość wystąpienia o zweryfikowanie prawidłowości wydania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę do właściwego organu administracji architektoniczno – budowlanej. Należy przy tym zauważyć, że zgodnie z projektem zagospodarowania działki projektu budowlanego zamiennego omawianego budynku mieszkalnego wielorodzinnego stanowiącym integralną część decyzji Starosty [...]Nr [...]z dnia [...]września 2010r., znak: [...] zmieniającej decyzję Nr [...]z dnia [...]maja 2007r. udzielającą pozwolenia na budowę i decyzję Nr [...] z dnia[...]maja 2010r., odległość najbliższej elewacji w części parterowej (garażu) budynku od północnej granicy wynosi 3 m i zwiększa się w kierunku zachodnim, ściany części mieszkalnej zwrócone w kierunku północnym tj. kondygnacje 1-5, w których zaprojektowano otwory okienne znajdują się w odległości min. 4 m od granicy z działką nr ew. [...], co jest zgodne z przepisami techniczno – budowlanymi (§ 12 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2002r., nr 75 poz. 690) z 12 kwietnia 2002r. Zdaniem [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego organy nadzoru budowlanego nie mają podstaw do nakładania na inwestora jakichkolwiek obowiązków z zakresu nadzoru budowlanego w celu doprowadzenia przedmiotowego budynku do stanu właściwego. Wykonane prace odpowiadają przepisom. Nie stwierdzono zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi i mienia. Wobec braku podstaw do podejmowania dalszych czynności w przedmiotowej sprawi w ramach ustawowych kompetencji zasadna była odmowa podjęcia działań w sprawie budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego z wbudowanym garażem na terenie działki nr ew. [...]przy ul. [...]w [...]. Sentencja decyzji Nr [...]odpowiada treści żądania skarżącej wyrażonego we wniosku z dnia [...]sierpnia 2011r. W związku z powyższym w ocenie [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego organowi I instancji nie można zarzucić obrazy przepisów prawa materialnego, jak też procesowego, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła J. O. zarzucając organowi nienależyte przeanalizowanie kwestii dotyczących prawidłowości wykonania obiektu, co do zasadności z pozwoleniem na budowę oraz miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na skargę [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Uwzględniając powyższą regulację, w ocenie Sądu skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana dnia [...]marca 2013r. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]wydaną [...]października 2012r. odmawiającą podjęcia działań w sprawie budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego z wbudowanym garażem na terenie działki nr [...]przy ul. [...]w [...]. W ocenie Sądu, postępowanie organów nadzoru budowlanego w przedmiotowej sprawie przeprowadzone zostało z poszanowaniem zasad wynikających z art. 7 i 77 kpa. Organy ustaliły, że przedmiotowa inwestycja była zrealizowana na podstawie ostatecznych decyzji o pozwoleniu na budowę, bez istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków pozwolenia na budowę. Ponadto decyzją wydaną przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]w dniu [...]maja 2012r. udzielono inwestorowi pozwolenia na użytkowanie budynku. Nadto w wyniku oględzin przeprowadzonych [...]maja 2012r. i [...]września 2012r. nie stwierdzono zagrożenia wykonanych robót ani bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia na działce skarżącej przez wybudowany budynek wielorodzinny. W związku z powyższym prawidłowo organ nadzoru budowlanego uznał, że brak było podstaw do zastosowania art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Organ przeanalizował również projekt zagospodarowania terenu będący integralną częścią decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej przez Starostę [...][...]października 2010r. uznając, iż zachowane zostały odległości określone w § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Z tych względów uznał, że nie zaistniały przesłanki stanowiące podstawę do podejmowania działań przez organ nadzoru budowlanego wydając decyzję rozstrzygającą co do żądania wniosku. Poza tym należy podnieść, że na wniosek skarżącej oparty o przepis art. 145 § 1 pkt 4 kpa Starosta [...]postanowieniem z dnia [...]sierpnia 2011r. wznowił postępowanie zakończone ostateczna decyzją nr [...]z dnia [...]września 2010r. wydanej w przedmiocie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę budynku wielorodzinnego na dz. nr [...]w [...]. Postępowanie wznowieniowe toczy się przed organami administracji ponownie po uchyleniu wyrokiem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie wydanym 20 czerwca 2012r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 194/12 decyzji Wojewody [...]z dnia [...]grudnia 2011r. i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...]z [...]września 2011r. odmawiającą uchylenia we wznowionym postępowaniu decyzji ostatecznej. Istotą wznowienia postępowania jest umożliwienie ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, z uwagi na ewentualne wady w postępowaniu prowadzącym do wydania decyzji. Wady te zostały określone enumeratywnie w art. 145 § 1 kpa i art. 145a kpa. Celem wznowionego postępowania jest ustalenie, czy postępowanie w trybie zwykłym było dotknięte w/w wadami oraz usunięcie ewentualnych wadliwości zakończonego postępowania zwykłego, ustalenie, czy i w jakim zakresie wadliwość postępowania zwykłego wpłynęła na byt prawny decyzji ostatecznej, a w przypadku stwierdzenia wadliwości decyzji dotychczasowej – doprowadzenie do jej uchylenia i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy albo stwierdzenie, że decyzja dotychczasowa wydana została z określonym naruszeniem prawa, zgodnie z art. 151 § 1 pkt 1 i 2 i § 2 kpa. W tym postępowaniu skarżąca jako podmiot posiadający interes prawny ma prawo domagać się weryfikacji w trybie wznowienia postępowania ostatecznej decyzji wydanej dnia [...]września 2010r. – zmieniającej decyzję z [...]maja 2007r. zatwierdzającą projekt budowlany i uchylającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem na dz. nr [...]a także zgłaszać zarzuty co do zgodności inwestycji z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r., czy też zarzut niezgodności z prawem miejscowym. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.