VII SA/Wa 1142/04

WyrokWSA w Warszawie2005-06-06

Skład orzekający: Halina Kuśmirek, Mirosława Kowalska, Grzegorz Czerwiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie wydane na podstawie art. 56 Prawa budowlanego z 1974 r. ma charakter dowodowy i czy w związku z tym nie przysługuje na nie zażalenie?
Ratio decidendi
Postanowienie wydane na podstawie art. 56 Prawa budowlanego z 1974 r. ma charakter dowodowy i służy wyjaśnieniu kwestii technicznych w toku postępowania. Ponieważ ma ono charakter dowodowy, nie przysługuje na nie zażalenie na podstawie art. 141 § 1 k.p.a., a sam przepis art. 56 Prawa budowlanego z 1974 r. również nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia. W związku z tym, postanowienie organu odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność zażalenia było prawidłowe.
Stan faktyczny
J. R. wniósł skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które stwierdziło niedopuszczalność zażalenia J. R. na wcześniejsze postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Postanowienie PINB nakładało na E. G. obowiązek wykonania inwentaryzacji z ekspertyzą i opinią techniczną wybudowanego budynku. J. R. podnosił, że był inwestorem, a nie E. G., i że postanowienia oparto na fałszywych informacjach.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Asesor WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi J. R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2004 r. NR [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia skargę oddala. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2004r., na podstawie art. 134 kpa stwierdził niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez J. R. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. nr [...] z dnia [...] września 2003r. nakładającego na E. G. obowiązek wykonania inwentaryzacji z ekspertyzą i opinią techniczną wybudowanego budynku z częścią przyziemia z przeznaczeniem na cele gospodarcze na działce w W. przy ul: [...]– w terminie 12 miesięcy od czasu uprawomocnienia się postanowienia, - uznając iż przepisy prawa materialnego nie przewidują możliwości zaskarżenia postanowienia. Skargę na to postanowienie wniósł J. R. podnosząc, iż on był inwestorem pobudowanego obiektu, a nie E. G. i wydane postanowienia oparte zostały na fałszywych informacjach. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego – wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Przede wszystkim należy podnieść, iż postanowienie nr [...] z dnia [...] września 2003r. – wydane zostało na podstawie art. 56 ustawy z dnia 24 października 1974r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.). Postanowienie oparte o powyższy przepis ma charakter dowodowy. Działania organów administracyjnych przewidziane w tym przepisie podejmowane są w toku postępowania w sprawie wybudowanego obiektu niezgodnie z przepisami i ich celem jest wyjaśnienie kwestii technicznych, dla prawidłowego zakwalifikowania stanu faktycznego pod względem prawnym. Skoro zaś postanowienie ma charakter dowodowy, nie przysługuje na nie – zażalenie – art. 141 § 1 kpa. Również cytowany art. 56 Prawo budowlane z 1974r. nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na wydane na tej podstawie prawnej postanowienie. Z tych względów prawidłowo było orzeczenie organu odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność wniesionego zażalenia. Skarżący otrzymał postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...], w którym zawarte zostało sformułowanie, iż postanowienie to jest ostateczne. Rozpatrując skargę na postanowienie organu odwoławczego z przyczyn formalnych stwierdzające niedopuszczalność zażalenia, ani Sąd administracyjny, ani tez organ drugiej instancji nie mógł się ustosunkować do merytorycznych zarzutów zgłoszonych do postanowienia organu pierwszej instancji. Dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło