VII SA/Wa 1146/14

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 marca 2015r. po rozpoznaniu wniosku D. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2014r. znak: [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: przyznać D. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 5 stycznia 2015r. do Sądu wpłynął wniosek PPF D. K. o przyznanie prawa pomocy w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W formularzu wniosku wnioskodawca podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z konkubiną, synem i córką. Wspólnie utrzymują się z dochodów uzyskiwanych przez konkubinę w wysokości 1.970,00 złotych brutto miesięcznie. Wnioskodawca oświadczył, że nie pracuje i jest zarejestrowany w Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna. Podkreślił, że jest w trudnej sytuacji materialnej. W związku z niewystarczającymi danymi do rozpoznania złożonego wniosku zarządzeniem z dnia 17 lutego 2015r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie: - gdzie wraz z rodziną zamieszkuje (dom, mieszkanie, lokal), należało podać jego powierzchnię oraz wskazać czy jest ich właścicielem, współwłaścicielem, czy też najemcą oraz czy ponosi miesięczne koszty związane z utrzymaniem mieszkania/ lokalu/ domu (gaz, opłaty za energię, telefon, czynsz, podatek od nieruchomości itp.), jeśli tak należało je wyszczególnić i podać ich wysokość, a jeśli nie należało wskazać, kto je ponosi i w jakiej wysokości, - czy podejmuje prace dodatkowe, dorywcze, sezonowe, umowy zlecenia, a jeśli tak, jakie uzyskuje z tego tytułu dochody, należało podać ich wysokość, - czy jest zarejestrowany w Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna i czy pobiera zasiłek dla osób bezrobotnych jeśli tak, należało wskazać jego wysokość, - orientacyjnie wysokości kwoty pieniężnej jaką przeznacza wraz z konkubiną miesięcznie na codzienne utrzymanie (żywność, odzież, leki itp.), - czy wnioskodawca i konkubina posiadają oszczędności pieniężne, jeśli tak to w jakiej wysokości, - czy wnioskodawca i konkubina uzyskują jakąkolwiek pomoc od rodziny, instytucji społecznych lub państwowych, jeśli tak należało wskazać od kogo w jakiej wysokości lub formie, - czy posiada zobowiązania alimentacyjne, jeśli tak należało podać w jakiej wysokości miesięcznie i na ile dzieci oraz czy je płaci, - czy posiada zadłużenie z tytułu należnych alimentów, jeśli tak należało wskazać ile ono wynosi i czy je spłaca, a jeśli tak w jakiej wysokości miesięcznie. Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty. W dniu 2 marca 2015r. do Sądu wpłynęła odpowiedź wnioskodawcy na powyższe. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie uznano, że wnioskodawca w złożonym wniosku i nadesłanych wyjaśnieniach wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z podanych danych w formularzu PPF jak i piśmie wyjaśniającym z dnia 27 lutego 2015r. (data wpływu do Sądu 2 marca 2015r.) wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z konkubiną, synem i córką. Wspólnie utrzymują się z dochodów uzyskiwanych przez konkubinę w wysokości 1.970,00 złotych brutto miesięcznie. Wnioskodawca wskazał, że nie pracuje i jest zarejestrowany w Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Podejmuje prace dorywcze jak tylko ma taką możliwość. Wnioskodawca wyjaśnił, że wspólnie z rodziną zamieszkują w mieszkaniu u matki o pow. 56 m². Podał, że opłaty związane z utrzymaniem mieszkania za prąd i gaz w wysokości 1.000 złotych miesięcznie ponosi konkubina i matka. Wnioskodawca oświadczył, że z konkubiną nie posiadają żadnych oszczędności. Nie uzyskują żadnej pomocy z instytucji społecznych i państwowych. Skarżący wyszczególnił ponoszone wydatki tj. na zakup żywności ok.30-38,00 złotych dziennie, na zakup lekarstw ok. 70,00 złotych miesięcznie, na zakup odzieży ok. 100,00 złotych miesięcznie. Nadto wnioskodawca wyjaśnił, że posiada zobowiązanie alimentacyjne na jedno dziecko w wysokości 550,00 złotych miesięcznie. Dodał, że nie wywiązuje się z powyższego z powodu trudnej sytuacji materialnej. Mając na względzie powyższe dane uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie uzyskuje żadnych stałych dochodów. Natomiast dochody uzyskiwane przez konkubinę z jakich wspólnie się utrzymują wraz z dwójką dzieci są niewielkie i nie jest możliwe poczynienie z nich jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu. Tym samym uznano, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co czyni zasadnym jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.