VII SA/Wa 1146/14
WyrokWSA w Warszawie2014-12-17
Skład orzekający: Małgorzata Jarecka, Elżbieta Zielińska – Śpiewak, Włodzimierz Kowalczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracyjny ma swobodę uznania w decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu, czy jest to decyzja związana?Ratio decidendi
Decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu ma charakter związany. Po uprawomocnieniu się decyzji o uznaniu dłużnika za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, organ jest zobligowany do skierowania wniosku o zatrzymanie prawa jazdy, nie mając w tym zakresie swobody uznania. Okoliczności takie jak trudna sytuacja życiowa czy finansowa dłużnika nie mogą wpływać na prawidłowość decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi D K na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta o zatrzymaniu prawa jazdy skarżącego jako dłużnika alimentacyjnego. Podstawą zatrzymania było prawomocne orzeczenie o uznaniu D K za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, ponieważ egzekucja świadczeń alimentacyjnych w okresie 6 miesięcy poprzedzających wydanie zaświadczenia komornika nie przekraczała 50% kwoty bieżąco ustalonych alimentów. Skarżący argumentował trudną sytuacją życiową i finansową oraz potrzebą posiadania prawa jazdy do pomocy w stowarzyszeniu.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak (spr.), Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi D K na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2014 r. znak [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy skargę oddala.
Decyzją z dnia [...] maja 2014 r., znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej: k.p.a.) w zw. z art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2009 r. Nr 1, poz. 7 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania D K od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2014 r., znak: [...] , orzekającej o zatrzymaniu D K prawa jazdy kat. B nr [...] – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Rozpoznając ponownie sprawę na skutek wniesionego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, iż brak jest podstaw do uchylenia bądź zmiany zaskarżonej decyzji.
Jednocześnie organ wyjaśnił, że Wydział Spraw Społecznych i Zdrowia dla Dzielnicy [...] [...] w dniu [...] stycznia 2014 r. wystąpił z wnioskiem o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego D K.
Do wniosku dołączono ostateczną decyzję z dnia [...] listopada 2013 r. znak: [...], o uznaniu D K za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Zobowiązany nie stawił się do organu pomocowego na wezwania doręczone w dniu [...] października 2013 r., a z zaświadczenia Komornika Sądowego z dnia [...] października 2013 r. wynikało, że w okresie ostatnich 6 miesięcy egzekucja świadczeń alimentacyjnych nie przekraczała kwoty 50% bieżąco ustalonych alimentów.
Oznacza to, że spełnione zostały przesłanki wymienione w art. 5 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów do zatrzymania prawa jazdy skarżącemu.
Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie D K, twierdząc, że znajduje się obecnie w bardzo trudnej sytuacji życiowej i finansowej. Płaci alimenty na dwoje pozostałych dzieci A i M K w wysokości 400 zł miesięcznie. Jest zarejestrowany w urzędzie pracy jako bezrobotny. Ponieważ był karany, ma problem z podjęciem pracy.
Oświadczył, że nigdy nie uchylał się od wywiadów środowiskowych, na które był wzywany do Wydziału Spraw Społecznych i Zdrowia przy ul. [...]. Zobowiązał się wpłacać na poczet alimentów 50% wymaganej kwoty. Wniósł o nieodbieranie mu prawa jazdy, gdyż jest mu potrzebne "do pomocy" w Stowarzyszeniu [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega oddaleniu.
Sąd kontrolował decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2014 r., którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2014 r. orzekającą o zatrzymaniu D K, jako dłużnikowi alimentacyjnemu prawa jazdy kat. B.
Postępowanie w sprawie zatrzymania prawa jazdy poprzedzone musi być postępowaniem w sprawie uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych.
W sytuacji, gdy dłużnik alimentacyjny uniemożliwia przeprowadzenie wywiadu alimentacyjnego lub odmówił złożenia oświadczenia majątkowego lub zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny albo poszukujący pracy, bez uzasadnionej przyczyny w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy odmówił przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac społecznie użytecznych, prac interwencyjnych, robót publicznych, prac na zasadach robót publicznych albo udziału w szkoleniu, stażu lub przygotowaniu zawodowym dorosłych, może zostać wszczęte postępowanie dotyczące uznania dłużnika za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych (art. 5 ust. 3 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów). Decyzji o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych nie wydaje się wobec dłużnika alimentacyjnego, który przez okres ostatnich 6 miesięcy wywiązywał się w każdym miesiącu ze zobowiązań alimentacyjnych w kwocie nie niższej niż 50% kwoty bieżąco ustalonych alimentów.
Jeżeli decyzja o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych stanie się ostateczna, organ właściwy kieruje wniosek do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego, dołączając odpis decyzji, oraz składa wniosek o ściganie za przestępstwo określone w art. 209 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny.
W sprawie niesporne jest, że egzekucja świadczeń alimentacyjnych w okresie 6 miesięcy poprzedzających datę wydania zaświadczenia komornika sądowego, tj. [...] października 2013 r., nie przekraczała 50% kwoty bieżąco ustalonych alimentów. W tej sytuacji decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. znak: [...] Prezydent [...]uznał D K za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych i decyzja ta jest ostateczna. W konsekwencji wobec skarżącego skierowany został wniosek o zatrzymanie prawa jazdy.
W tak ustalonym stanie faktycznym zaistniały przesłanki, które z mocy art. 5 ust. 5 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów obligowały organ do wydania decyzji o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy. Brzmienie przywołanego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że ma on charakter bezwzględnie obowiązującej normy, która w przypadku spełnienia wymienionych w niej przesłanek nie pozostawia właściwemu organowi żadnego zakresu uznania administracyjnego, lecz obliguje go do wydania takiego rozstrzygnięcia. Inaczej mówiąc, decyzja w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy ma charakter związany, ponieważ organ jest zobligowany do jej wydania, gdy decyzja o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych stanie się ostateczna, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie.
Ponadto, związany charakter decyzji wydawanej w trybie art. 5 ust. 5 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów uniemożliwia organowi badanie zasadności uznania skarżącego za dłużnika uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, jego stanu majątkowego, zdrowotnego, czy też częstotliwości spełniania świadczeń alimentacyjnych. Powyższe okoliczności nie mają znaczenia w postępowaniu w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy – mogłyby być ewentualnie uwzględniane na etapie wydawania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2013 r. o uznaniu dłużnika za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Nie mogą one natomiast rzutować na prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia o zatrzymaniu prawa jazdy.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) oddalił skargę, jako nieuzasadnioną.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło