VII SA/Wa 1147/11

Maciej Majewski - referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 20 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. Ś. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 1147/11 ze skargi Z. Ś., którego następcą prawnym jest L. Ś. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: odmówić przyznania L. Ś. prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 5 lipca 2011 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek L. Ś. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Strona nie posiada dochodu. Posiadany majątek obejmuje dom jednorodzinny o pow. 90 m2. Wnioskodawca wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadnił okolicznością, braku funduszy (zawieszona działalność gospodarcza). Natomiast pomoc zawodowego pełnomocnika jest konieczna z uwagi na potrzebę analizy wielu oszustw i matactw. Wskazał, że nie pobiera żadnych zasiłków. Oświadczenie strony przedstawione w formularzu PPF okazało się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przy piśmie z dnia 20 lipca 2011 r. zobowiązano wnioskodawcę do: - nadesłania kopii dokumentu potwierdzającego zawieszenie prowadzenia działalności gospodarczej, - wskazania jaki rodzaj działalności gospodarczej prowadzi, - wskazania z jakich środków obecnie utrzymuje się, skoro nie uzyskuje dochodów, - nadesłania kopii wyciągu bankowego za miesiące kwiecień, maj i czerwiec 2011 r., - podania wysokości miesięcznych stałych wydatków związanych z utrzymaniem domu (prąd, gaz, opłaty, telefon) oraz miesięcznych kosztów jakie ponosi związanych z utrzymaniem własnym (koszty żywności, ubrań, inne). W odpowiedzi wnioskodawca podał, że prowadził usługi transportowe, rachunki reguluje za pożyczone pieniądze, konto w banku zlikwidował kilka lat temu, wydatki ogranicza maksymalnie – koszty utrzymania własnego i domu wynoszą 200 zł miesięcznie. Z uwagi na okoliczność, iż nadesłane oświadczenie strony ponownie okazało się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych po raz drugi przy piśmie z dnia 12 sierpnia 2011 r. na podstawie art. 255 ww. ustawy zobowiązano wnioskodawcę do: - wskazania z jakich środków obecnie utrzymuje się, skoro nie uzyskuje dochodów, - wskazania czy środki na regulowanie rachunków pożycza od osób fizycznych czy instytucji finansowych (należało wskazać te osoby/instytucje) oraz na jaką kwotę posiada zadłużenie, - wskazania z jakich środków spłaca pożyczki zaciągnięte na zapłatę rachunków, - wyszczególnienia kwot związanych z utrzymaniem mieszkania (czynsz, energia, gaz, telefon, i inne) i własnym (żywność, ubrania, leki), - wskazania czy posiada status bezrobotnego, a jeżeli tak, to należało nadesłać stosowne zaświadczenie z urzędu pracy, - wskazania czy posiada po ojcu samochód osobowy peugeot (1985 r.) a jeśli tak to należało wskazać jakie są koszty jego utrzymania (paliwo, ubezpieczenia), - wskazania czy korzysta ze świadczeń pomocy społecznej a jeśli tak, to należy nadesłać kopie decyzji przyznających pomoc za okres jednego roku wstecz, - wskazania czy podejmuje prace dorywcze lub sezonowe, jeśli tak to należało wskazać jakie są to prace i podać wysokość uzyskiwanych z tego tytułu dochodów. Na powyższe zarządzenie strona nie nadesłała odpowiedzi. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych lub opłacenie zawodowego pełnomocnika. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku. Wnioskodawca wskazał, że nie posiada dochodu, utrzymuje się z pożyczek, a na miesięczne utrzymanie własne i 90 m. domu przeznacza 200 zł. Należy zaznaczyć, że złożone w sprawie oświadczenie jest nieprzekonywujące. Wnioskodawca podał, że kwotę 200 zł uzyskuje z pożyczek. Nie wskazał jednak od kogo pożycza pieniądze i jakie posiada zadłużenie. Nie wykonując wezwania Sądu z dnia 12 sierpnia 2011 r. nie podał też w jaki sposób spłaca zaciągnięte pożyczki, czy posiada status bezrobotnego, czy korzysta z świadczeń pomocy społecznej oraz nie udzielił wyjaśnień na pozostałe pytania. Z tego względu wniosek strony nie został uznany za wiarygodny. Uznano, że nie jest możliwym utrzymanie się oraz utrzymanie mieszkania jedynie z kwoty pożyczki w wysokości 200 zł. Fakty te oznaczają, że wniosek nie został należycie uzasadniony, a strona nie podała wszystkich źródeł dochodu. W tym stanie rzeczy uznając oświadczenie za nieprzekonywujące odmówiono przyznania prawa pomocy. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).