VII SA/Wa 1147/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości [...] w W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości [...] w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca - Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości [...] w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła w dniu [...] kwietnia 2015 r. skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu prawdopodobieństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w szczególności z powodu realnego, negatywnego wpływu inwestycji na sąsiednią zabudowę. Strona przytoczyła fragment uzasadnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 wskazującego na definicję pojęcia "znacznej szkody" oraz "trudnych do odwrócenia skutków". W dniu [...] czerwca 2015 r. odpowiedź na skargę złożył uczestnik postępowania P. Sp. z o.o. w W. Ustosunkowując się do wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazał, iż zawiera on "ogólnikowe twierdzenia, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń". Ponadto uczestnik wskazał, iż z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie będzie miało jakichkolwiek negatywnych skutków dla skarżącej. Przemawiają za tym ekspertyzy techniczne sporządzone przez uprawnione do tego osoby oraz charakter rozwiązań zastosowanych przez inwestora w ramach realizacji inwestycji. Wyjaśniając metodę wykonania prac podziemnych wskazał, iż w zupełności eliminuje ona negatywne wpływy tych prac na istniejącą konstrukcję budynku P. i budynków sąsiednich. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej także: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o czym stanowi art. 61 § 3 tej ustawy. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest celowe. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy należy zauważyć, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został w sposób rzeczowy uzasadniony. Twierdzenia skarżącej, iż planowana inwestycja wywiera realny, negatywny wpływ na sąsiednią zabudowę, nie zostały poparte żadnymi dodatkowymi wyjaśnieniami. Sąd mając jednak na uwadze konieczność rozpoznania wniosku również w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy stwierdza, że skarżąca w skardze podniosła okoliczność, że realizacja głębokiego wykopu w bezpośrednim sąsiedztwie innych budynków stwarza realne zagrożenie powstania uszkodzeń. Analizując, czy w sprawie występują ustawowe przesłanki uzasadniające zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, że nie dopatrzył się ich zaistnienia. Do projektu budowlanego zostało dołączone oświadczenie projektanta, iż: "przedstawiona (...) metoda wykonania prac podziemnych całkowicie eliminuje możliwe wpływy tych prac na istniejącą konstrukcję budynku i na konstrukcje obiektów sąsiednich." Ponadto jak wynika z zaskarżonej decyzji, Wojewoda [...] zlecił w trakcie wykonywania prac podziemnych prowadzenie stałego monitoringu geodezyjnego sąsiednich budowli. Z tego względu Sąd nie uznał argumentu strony za zasadny, który w kontekście ww. stwierdzeń należy traktować z dużą dozą ewentualności. Istotną kwestią jest również i to, iż zarówno pojęcie "znacznej szkody" jak i pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" nie odnosi się jedynie do strony wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, ale również do interesu innych uczestników postępowania. Należy mieć zatem na względzie to, że ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może naruszyć interes inwestora powodując opóźnienia w pracach, a co za tym idzie spowodować dla niego straty finansowe. Ponadto na inwestorze spoczywa ryzyko prowadzenia robót budowlanych w sytuacji złożenia skargi na decyzję dotyczącą pozwolenia na budowę, bowiem prowadzi on swoją inwestycję w sytuacji niepewnej jaką jest możliwość uchylenia decyzji przez Sąd. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.