VII SA/Wa 1149/11

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lipca 2011 r. po rozpoznaniu wniosku C.T. i H. T. w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi C. T. i H.T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r., znak: [....] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: przyznać C. T. i H. T. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu 17 czerwca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęły formularze wniosków o przyznanie prawa pomocy C. T. i H.T., w których wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z nadesłanych formularzy wynika, że wnioskodawcy są małżeństwem, prowadzącym wspólnie gospodarstwo domowe. Z tego też względu, postanowiono złożone wnioski rozpatrzyć wspólnie. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawcy w złożonych wnioskach wykazali, iż nie są w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z formularzy wniosków wynika, że wnioskodawcy utrzymują się z dochodów w wysokości 2.384,57 złotych miesięcznie. Kwota ta jest uzyskiwana z tytułu renty przez wnioskodawcę w wysokości 463,37 złotych oraz kwota uzyskiwana przez wnioskodawczynię z tytułu emerytury w wysokości 1.921,20 złotych. Wnioskodawca wskazał, że jest niezdolny do pracy od 1990 r. Zaznaczył, że stan zdrowia nie zezwala mu na podjęcie pracy zarobkowej. Wnioskodawcy podnieśli, że miesięczne dochody jakie uzyskują, nie wystarczają im na pokrycie podstawowych potrzeb zdrowotnych, żywnościowych oraz życiowych. Podali, że koszty związane z utrzymaniem nieruchomości i domu oraz wydatków eksploatacyjnych wynoszą miesięcznie 1.800,00 złotych. Z wniosku nadesłanego w sprawie VII SA/Wa 1360/11 wynika, że wnioskodawcy zaciągnęli pożyczkę na cele socjalno-bytowe w wysokości 12.763 złotych, którą mają spłacać przez okres pięciu lat. Miesięcznie spłacają zadłużenie w wysokości 190,00 złotych. Oświadczyli, że na konieczne utrzymanie pozostaje im kwota 584,57 złotych. Z wniosku wynika, że nie posiadają oszczędności pieniężnych, przedmiotów wartościowych, ani majątku, który mógłby stanowić dodatkowe źródło dochodów. Mając na względzie sytuację majątkową wnioskodawców, niezdolność do pracy wnioskodawcy, ponoszone wydatki uznano, że nie są w stanie oni ponosić jakichkolwiek kosztów postępowania. Poniesienie kosztów ustanowienia adwokata przekracza możliwości finansowe skarżących zaś poniesienie kosztów sądowych niniejszego postępowania skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego. Wnioskodawcy wykazali, że uzyskiwane przez nich dochody wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych dwóch dorosłych osób. Z tych też względów uznano, że wnioskodawcy kwalifikują się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.