VII SA/Wa 115/10

Referendarz sądowy- Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 maja 2010 r. po rozpoznaniu wniosku K. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę postanawia: przyznać K. D. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W dniu 26 lutego 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy K. D. Pismem z dnia 11 marca 2010 r. wezwano wnioskodawcę do nadesłania dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie: czy podejmuje próby znalezienia pracy, czy podejmuje prace dorywcze, sezonowe, umowy zlecenia, o dzieło, a jeśli tak to jakie uzyskuje z tego tytułu dochody, czy oprócz pomocy jaką uzyskuje od siostrzenicy, uzyskuje jeszcze pomoc ze strony innych osób, organizacji społecznych lub państwowych, jeśli tak, należało podać od kogo, w jakiej wysokości lub formie, czy pobiera zasiłki ze środków opieki społecznych, jeśli tak to należało wskazać jakie i podać ich wysokość. Pismo to pomimo dwukrotnego awiza wnioskodawca nie odebrał. Z tego też względu pismem z dnia 22 kwietnia 2010 r. ponownie zobowiązano wnioskodawcę do złożenia ww. wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Odpowiedź wnioskodawcy na powyższe wpłynęła do Sądu w dniu 10 maja 2010 r. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawca wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z formularza wniosku wynika, że wnioskodawca od kilku lat nie pracuje i jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wnioskodawca podał, że utrzymuje się przy pomocy siostrzenicy i jej męża, u których zamieszkuje. Podkreślił, że nie posiada żadnych wartościowych rzeczy. W piśmie wyjaśniającym z dnia 3 maja 2010 r. wnioskodawca oświadczył, że od dłuższego czasu nie może znaleźć żadnej pracy, nawet dorywczej. Dodał, ponadto, że nie uzyskuje żadnej pomocy ze strony organizacji społecznych lub państwowych oraz nie pobiera środków z opieki społecznej. Mając na względzie powyższe dane uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Ze względu na fakt, iż wnioskodawca wniósł zarówno o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu dokonano wyboru i przyznano wnioskodawcy radcę prawnego z urzędu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.