VII SA/Wa 1151/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Asesor WSA Paweł Groński, Protokolant A. W., po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2007 r. sprawy ze skargi J. i G. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. skargę oddala Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną dnia [...] maja 2007 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2007 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] stycznia 2007 r. umarzającą postępowanie w sprawie prawidłowości wykonania prac polegających na wywyższeniu terenu działki. W uzasadnieniu organ podał, że powiatowy organ nadzoru budowlanego prowadził na wniosek J. i G. B. postępowanie w sprawie stwierdzenia prawidłowości dokonania przez K. J. wywyższenia terenu działki położonej w Ś. przy ul. S. przez nawiezienie ziemi co powoduje spływ wód opadowych na teren działki sąsiedniej. W toku postępowania organ ustalił, że inwestor wykonał częściowo utwardzenie terenu oraz wyrównał teren działki do poziomu zaznaczonego w projekcie budowlanym, stanowiącym załącznik do decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w K. z dnia [...] sierpnia 2005 r. zezwalającej na budowę budynku mieszkalnego. Z opinii technicznej, wykonanej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia, złożonej przez inwestorów wynika, że przy występującym na działce inwestora zagospodarowaniu terenu nie występuje możliwość spływu wody w kierunku działki sąsiedniej, a tym samym zalewania jej wodami opadowymi. Organ ocenił, iż brak było podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a więc wystąpiła przesłanka bezprzedmiotowości postępowania, a wiec organ nadzoru budowlanego prawidłowo umorzył wszczęte postępowanie. Zdaniem organu decyzji, której dotyczył wniosek nie można zarzucić wypełnienia którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 156 § 1 kpa. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli J. i G. B. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, decyzji ją poprzedzającej i decyzji objętej wnioskiem oraz o przywrócenie gruntu do stanu pierwotnego, skarżący zarzucili organowi naruszenie art. 7 kpa. Według skarżących inwestor podniósł poziom swojej działki w sposób niezgodny z przepisami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem oceny w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana dnia [...] maja 2007 r. utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2007 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji umarzającej postępowanie w sprawie prawidłowości wykonania prac polegających na podwyższeniu terenu działki. Zdaniem Sądu skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zapadły w postępowaniu nieważnościowym. Art. 16 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego ustanawia ogólną zasadę trwałości decyzji administracyjnych, od której ustawodawca dopuścił pewne wyjątki. Jednym z nich jest stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 kpa. Postępowanie o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej jest więc postępowaniem nadzwyczajnym, którego przedmiotem jest ocena czy decyzja kończąca postępowanie w sprawie dotknięta jest jedną z wad enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 kpa, której wystąpienie powoduje konieczność wyeliminowania takiej decyzji z obrotu prawnego ze skutkiem ex tunc. Wśród przesłanek wymienionych w w/w przepisie, w pkt 2 wymienione jest rażące naruszenie prawa, które koliduje z zasadą praworządnego działania organów administracji publicznej w demokratycznym państwie prawa urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy należy uznać, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. umarzająca postępowanie w sprawie prawidłowości wykonania prac polegających na wywyższeniu terenu działki nie jest obarczona żadną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa. W trakcie prowadzonego postępowania wyjaśniającego organ nadzoru budowlanego dysponował oceną wyrażoną przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia w zakresie instalacji i sieci sanitarnych, z której wynika, że na przedmiotowej nieruchomości, tj. działce nr [...] przy ul. S. w Ś. nie istnieje możliwość spływu wody w kierunku działki skarżących. Organ podniósł również, ze budynek mieszkalny znajdujący się na w/w działce został zrealizowany zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, wody opadowe z budynku odprowadzane są za pomocą rynien i rur spustowych do kanalizacji deszczowej wykonanej wokół budynku i włączonej do kolektora ulicznego. W tej sytuacji organ prawidłowo ustalił, że wystąpiła przesłanka bezprzedmiotowości, tj. sytuacja gdy brak było podstaw do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Z tych wszystkich względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.