VII SA/Wa 1153/09

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 9 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. D. i J. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi R. D. i J. D. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : nałożenia kary pieniężnej z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania postanawia : przyznać R. D. i J. D. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 24 sierpnia 2009 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez wnioskodawców formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnoszą o zwolnienie od kosztów sądowych. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. W niniejszej sprawie wnioskodawcy wykazali, że znajdują się w sytuacji materialnej uprawniającej ich do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawcami pozostaje córka. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawcy wskazali, że jedynym żywicielem rodziny jest wnioskodawczyni, która utrzymuje rodzinę z dochodów uzyskiwanych z tytułu zatrudnienia w wysokości 1.226,00 złotych brutto miesięcznie, na potwierdzenie czego dołączyli zaświadczenie z zakładu pracy. Oświadczyli, że wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, na potwierdzenie czego dołączyli zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w P. Z nadesłanej przez wnioskodawców decyzji Starosty P. z dnia [...] wynika, że wnioskodawca z dniem 28 kwietnia 2009 r. został uznany za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wnioskodawcy wskazali, że córka jest uczennicą II klasy technikum, na potwierdzenie czego dołączyli zaświadczenie ze szkoły. Wnioskodawcy podali, że posiadają dom jednorodzinny o powierzchni 120 m ² oraz działkę budowlaną o powierzchni 531 m ². Biorąc pod uwagę powyższe dane uznano, że wnioskodawcy wykazali i udokumentowali, że znajdują się w sytuacji materialnej uprawniającej ich do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Oceniono, że przy wykazanych dochodach wnioskodawcy nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego bez spowodowania uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.