VII SA/Wa 116/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-03-10

Skład orzekający: referendarz sądowy Maciej Majewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawczyni, prowadzącej gospodarstwo domowe z mężem i utrzymującej się z emerytur, posiadającej mieszkanie, dom drewniany i dwie działki, jest w stanie ponieść koszty sądowe w postępowaniu administracyjnym bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny?
Ratio decidendi
Wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Posiadany przez nią majątek (mieszkanie, dom, działki) oraz dochody z emerytur (2910,12 zł) nie świadczą o trudnej sytuacji materialnej uzasadniającej zwolnienie od kosztów. Koszt wpisu sądowego w wysokości 200 zł, uwzględniony w miesięcznych wydatkach, jest możliwy do pokrycia.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni J. W. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wnioskodawczyni wraz z mężem utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości 2910,12 zł, posiadają mieszkanie, dom drewniany i dwie działki. Wskazała na miesięczne koszty utrzymania, w tym spłatę kredytu.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono J. W. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Maciej Majewski - referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 115/11 ze skargi J. W., W. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić J. W. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu 15 lutego 2011 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek J. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż J. W. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytur w łącznej wysokości 2910,12 zł. Posiadany majątek obejmuje mieszkanie o pow. 60 m2, dom drewniany na wsi, dwie działki na wsi (V klasa użytku rolnego) o łącznej pow. 0,35 ha. Podała, że jest zobowiązana do spłaty kredytu do końca czerwca 2011 r. Kwota jaka pozostaje do spłaty to 1627,99 zł. Do miesięcznych kosztów utrzymania zaliczyli: czynsz 423,86 zł., światło 219,35 zł., leki 400,07 zł., telefon 144,87 zł., telewizor 126 zł., znaczki pocztowe 65,45 zł., ubezpieczenie majątkowe 87 zł., ubezpieczenie osobowe 180,97 zł., wpis sądowy 200 zł., żywność i środki czystości oraz ubrania 700 zł. Podała, że są z mężem osobami schorowanymi i nie czerpią dochodów z działek. Wskazała, że ponosi wysokie koszty prowadzenia postępowań administracyjnych. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową J. W. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów. Należy zauważyć, że z nadesłanego wniosku i okoliczności sprawy nie wynika by strona była w trudnej sytuacji majątkowej. Wnioskodawczyni posiadają mieszkanie o pow. 60 m2, dom drewniany (remont aktualnie przerwany), dwie działki, dochód z którego się utrzymują to 2910 zł. Świadczy to o tym, iż strona nie pozostaje w trudnej sytuacji materialnej, która uzasadniałaby zwolnienie od kosztów sądowych. Należy nadmienić, że na obecnym etapie postępowania jedynym kosztem w sprawie jest wpis sądowy w wysokości 200 zł., który zresztą strona zaliczyła do comiesięcznych wydatków i koszt ten może pozostać dla strony jedynym wydatkiem w sprawie (inne wydatki mogące pojawić się na kolejnych etapach postępowania to wpis za uzasadnienie wyroku w przypadku wydania wyroku oddalającego skargę i złożenia wniosku o uzasadnienie – również 100 zł, opłaty kancelaryjne za odpisy). Okoliczności te wskazują, że strona liczy się poniesieniem kosztów sądowych uwzględnia je w swoich wydatkach i planuje taki rozkład wydatków, by koszt ten był pokryty z bieżących dochodów. Z tych względów uznano, że strona jest w stanie opłacić 200 zł wpisu sądowego oraz ewentualne na tym etapie pozostałe inne koszty sądowe i odmówiono przyznania prawa pomocy. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło