VII SA/Wa 1163/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Protokolant ref. staż. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2011r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2011r. znak [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej I. skargę oddala II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. O. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 307,50 zł. (trzysta siedem złotych pięćdziesiąt groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 250 zł. (dwieście pięćdziesiąt złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 57,50 zł. (pięćdziesiąt siedem złotych pięćdziesiąt groszy. Decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. znak [...] Minister Infrastruktury, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), zwanej dalej kpa oraz art. 11g ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194, z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania L. K. od decyzji Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie skrzyżowania drogi krajowej nr [...] z drogą wojewódzką nr [...] i ul. [...] w W., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż w dniu 1 lipca 2009 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wystąpił do Wojewody [...], na podstawie art. 11a ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, z wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na rozbudowę skrzyżowania drogi krajowej nr [...] z drogą wojewódzką nr [...] i ul. [...] w W.. Wojewoda [...], działając na podstawie art. 11 a ust. 1 w/w ustawy wydał w dniu [...] października 2009 r. decyzję Nr [...], zezwalającą na realizację w/w inwestycji, od której to decyzji odwołanie do Ministra Infrastruktury wniosła L. K., właścicielka działki nr ewid. [...]. L. K. podniosła w odwołaniu, iż decyzja Burmistrza W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia, zwana dalej "decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach", nie spełnia ustawowych warunków. Według skarżącej decyzja Burmistrza W. ma bezpośredni i kluczowy wpływ na zapisy decyzji Wojewody [...], zawarte w rozdz. I, p.4.1 i rozdz. I p.7.12. W jej ocenie organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach oparł się bezkrytycznie na uznaniowej opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, wskazującej na brak podstaw do sporządzenia raportu w sprawie ochrony środowiska przed zagrożeniami, Burmistrz W. nie wziął także pod uwagę zapisów wynikających z art. 56, art. 173 i art. 174 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, projekt budowlany nie przewiduje bowiem zastosowania środków eliminujących lub ograniczających uciążliwości emitowane do środowiska. L. K. podniosła, iż wokół jej domu nie są zachowane żadne normy w zakresie ograniczenia hałasu i emisji spalin, nie są także dochowane wymagane prawem minimalne odległości budynku od drogi, określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 z późn. zm). Zdaniem L. K. rozbudowa skrzyżowania spowoduje zwiększenie kolejek pojazdów oczekujących na wjazd na rondo, a w konsekwencji emisja spalin i natężenie hałasu zdecydowanie się zwiększy. Minister Infrastruktury rozpoznając odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. uznał, że wniosek inwestora o wydanie zezwolenia na rozbudowę skrzyżowania jest kompletny - zawiera wszystkie elementy, o których mowa w art. 11d ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Przed złożeniem wniosku inwestor, zgodnie z art. 11b ust. 1 ustawy, uzyskał opinie: Burmistrza Miasta W. - pismo z dnia 14 kwietnia 2009 r., Zarządu Powiatu w W. - pismo z dnia 16 kwietnia 2009 r., Zarządu Województwa [...] - postanowienie nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. Do wniosku załączono mapę w skali 1:500, na której przedstawiono proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu, jak również załączono analizę powiązania przedmiotowej drogi z innymi drogami publicznymi, mapy zawierające projekty podziału nieruchomości oraz określono zmiany w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu. Ponadto, do wniosku inwestor dołączył cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami oraz dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi. Projekt został wykonany i sprawdzony przez osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 12 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.). Inwestor załączył również decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] kwietnia 2009 r. i opinię Komendanta Wojskowej Komendy Transportu w P. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. Organ odwoławczy wskazał też, że przedmiotowy projekt jest zgodny z decyzją Burmistrza Miasta W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. W przypadku przedmiotowej inwestycji Burmistrz W. w w/w decyzji stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Minister Infrastruktury stwierdził ponadto, że Wojewoda [...] prawidłowo poinformował strony o wszczętym postępowaniu. Pismem z dnia 3 sierpnia 2009 r. Wojewoda [...] zawiadomił wnioskodawcę, właścicieli oraz użytkowników wieczystych nieruchomości znajdujących się w liniach rozgraniczających teren inwestycji o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację przedmiotowej inwestycji, pozostałe strony postępowania (zgodnie z art. 11d ust. 5 ustawy) zostały poinformowane o jego wszczęciu w drodze obwieszczeń, wywieszonych na tablicach ogłoszeń właściwych urzędów gmin oraz na stronach internetowych tych gmin, a także w prasie lokalnej. W dniu 15 września 2009 r. swoje uwagi zgłosiła L. K.. Wojewoda [...] pismem z dnia 2 września 2009 r. przekazał powyższe wystąpienie inwestorowi, który ustosunkował się do nich pismem z dnia 15 września 2009 r. Zdaniem organu odwoławczego kontrolowana decyzja czyni zadość wymogom zawartym w art. 11 f ust. 1 ustawy, zawiera bowiem wszystkie niezbędne elementy określone w tym przepisie. Decyzja ta zatwierdza projekt budowlany, zawiera wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, określenie linii rozgraniczających teren inwestycji. W decyzji zawarto także zatwierdzenie podziału nieruchomości, a także określono nieruchomości, które stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa, ustalono warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa, a także określono wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. Minister Infrastruktury uznał, że w trakcie postępowania prowadzonego przez organ I instancji nie zostały naruszone przepisy postępowania administracyjnego, a zaskarżona decyzji odpowiada warunkom określonym w art. 107 kpa. Organ wskazał, że z uwagi na podnoszone przez L. K. w postępowaniu odwoławczym zarzuty odnoszące się do kwestii ostateczności decyzji Burmistrza W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. o środowiskowych uwarunkowaniach, pismem z dnia 20 stycznia 2011 r. wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. do wskazania, na jakim etapie znajduje się postępowanie odwoławcze w sprawie w/w decyzji Burmistrza W.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wskazało, że decyzją z dnia [...] września 2010 r. uchyliło decyzję Burmistrza W. z dnia [...] czerwca 2010 r., odmawiającą uchylenia decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Jednocześnie w piśmie tym zostało wyraźnie podkreślone, że pomimo wznowienia postępowania decyzja Burmistrza W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. pozostaje w obrocie prawnym. Organ podkreślił, że zarzuty dotyczące postępowania poprzedzającego wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, jak i uwagi odnoszące się do treści tej decyzji nie mogą zostać rozpatrzone w niniejszym postępowaniu. Minister Infrastruktury wskazał, że organy orzekające o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nie są właściwe do oceny prawidłowości postępowania zakończonego wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Organ odwoławczy stwierdził ponadto, że podnoszony przez L. K. zarzut dotyczący zwiększenia kolejek pojazdów, a co za tym idzie zwiększenia emisji hałasu i spalin samochodowych jest bezpodstawny. Minister Infrastruktury podniósł, że przebudowa przedmiotowego skrzyżowania na rondo typu "turbina" spowoduje zwiększenie przepustowości, płynności oraz bezpieczeństwa ruchu, co w powiązaniu z wymianą nawierzchni, poprawieniem spadków poprzecznych i podłużnych skutkowało będzie zmniejszeniem uciążliwości dla środowiska oraz emisji hałasu, drgań i zanieczyszczeń. Ustosunkowując się do zarzutu niezachowania minimalnych odległości budynku od drogi, określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie Minister Infrastruktury wskazał, że przepisy tego rozporządzenia mają zastosowanie "przy projektowaniu i budowie, w tym także rozbudowie, nadbudowie, przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli nadziemnych i podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych, z zastrzeżeniem § 207 ust. 2". Organ podkreślił, że należący do L. K. budynek powstał w 1955 r., tym samym nieuprawnione byłoby zastosowanie przepisów tego rozporządzenia do budynku, który był wybudowany przed wejściem w życie rozporządzenia. W ocenie Ministra Infrastruktury postępowanie przeprowadzone przez organ pierwszej instancji, jak i zaskarżona decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r., nie naruszają prawa. Skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2011 r. złożyła L. K.. Skarżąca wskazała, że w dniu 17 marca 2009r. otrzymała pismo z biura projektowego K. w P. z prośbą o wyrażenie zgody na zajęcie należącej do niej działki nr [...] na czas rozbudowy spornego skrzyżowania. Pismem z dnia 20 marca 2009 r. skarżąca odmówiła wyrażenia zgody, w tym samym dniu zwróciła się do inwestora o wyjaśnienia w tej sprawie. Skarżąca wskazała, że w tym czasie nie miała szczegółowej wiedzy o planowanym przedsięwzięciu, zakładającym budowę ronda w odległości ok. 10 od okien jej domu i podkreśliła, że wielokrotnie próbowała uzyskać dostęp do dokumentacji planowanej inwestycji, która znajdowała się w Urzędzie Miejskim w W., lecz odmawiano jej wglądu do akt, powołując się na brak przymiotu strony w postępowaniu. L. K. wskazała, że w sierpniu 2009 r. otrzymała pismo Wojewody [...] zawiadamiające o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację spornej inwestycji drogowej. Skarżąca podniosła, że wobec stanowiska przekazanego jej wcześniej przez Urząd Miejski w W., odmawiającego jej statusu strony w postępowaniu, w dniu 17 sierpnia 2009 r. skierowała do Wojewody [...] wniosek o oddalenie złożonego przez inwestora wniosku, a także przekazanie do ponownego rozpatrzenia wcześniej wydanych decyzji naruszających prawo. Uzasadnienie pisma zawierało m.in. zarzuty zbyt bliskiego usytuowania projektowanego ronda względem domu skarżącej, a także podnosiło kwestię hałasu, spalin wydzielanych przez pojazdy przejeżdżające przez skrzyżowanie, wibracji gruntu, powodujących trwałe uszkodzenia domu. L. K. podniosła w skardze, że z całością dokumentów dotyczących realizacji inwestycji drogowej w W. pierwszy raz zapoznała się w dniu 12 października 2009 r., w [...] Urzędzie Wojewódzkim. Zastrzeżenia skarżącej wzbudziła decyzja środowiskowa wydana przez Burmistrza W.. L. K. wskazała, że decyzja ta ogranicza się do terenu objętego wnioskiem inwestora, nie uwzględnia transgranicznego oddziaływania inwestycji, nie przewiduje żadnych środków i rozwiązań technicznych, które miałyby ograniczyć uciążliwości związane z eksploatacją planowanej inwestycji. Skarżąca podniosła, że zakwestionowała decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. wydaną przez Burmistrza W., lecz Burmistrz W. kolejnymi decyzjami (z dnia [...] czerwca 2010 r., z dnia [...] stycznia 2011 r.) odmawia uchylenia decyzji środowiskowej nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r., powołując się na brak przymiotu strony. Od wydawanych w tym przedmiocie decyzji L. K. składała odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L.. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium legalności, a więc zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi przez Sąd następuje więc jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2011 r. utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r., którą organ ten – działając na podstawie art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194, z późn. zm.) - zezwolił na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie skrzyżowania drogi krajowej nr [...] z drogą wojewódzką nr [...] i ul. [...] w W.. Zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 i 3 ustawy o drogach publicznych z dnia 21 marca 1985 r. (tj. Dz. U. z 2007 r. nr 19 poz. 115) budowa, a także przebudowa skrzyżowania autostrady lub drogi ekspresowej z innymi drogami publicznymi, wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi w pasie drogowym oraz urządzeniami bezpieczeństwa i organizacji ruchu, związanymi z funkcjonowaniem tego skrzyżowania (parkingi, ciągi piesze i pieszo-rowerowe, korekta wysp, przebudowa istniejących dojazdów do posesji) należy do zarządcy autostrady lub drogi ekspresowej. W niniejszej sprawie wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie skrzyżowania drogi krajowej nr [...] z drogą wojewódzką nr [...] i ul. [...] w W. złożył Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad. Rozpatrzenie wniosku nastąpiło w oparciu o ustawę o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, która przewiduje uproszczone zasady i procedury przygotowania i realizacji inwestycji drogowych, mające na celu przyspieszenie procesu rozwoju infrastruktury drogowej w Polsce. Skróceniu czasu realizacji takich inwestycji służy przede wszystkim połączenie w jednej decyzji administracyjnej - w decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej - rozstrzygania o zatwierdzeniu podziału nieruchomości, przejmowaniu nieruchomości na własność Skarbu Państwa i zatwierdzeniu projektu budowlanego stanowiącym pozwolenie na budowę. W przepisach art. 11 d ust. 1 w punktach 1 - 9 powołana ustawa wymienia enumeratywnie warunki, jakie powinien spełniać wniosek inwestora o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, który zgodnie z art. 11 b ust. 1 winien być złożony po uzyskaniu opinii organów w nim wymienionych. Wniosek taki musi zawierać m.in. a) mapę w skali co najmniej 1:5.000 przedstawiającą proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych, oraz istniejące uzbrojenie terenu; b) analizę powiązania drogi z innymi drogami publicznymi; c) mapy zawierające projekty podziału nieruchomości, sporządzone zgodnie z odrębnymi przepisami; d) określenie zmian w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu; e) cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, aktualnym na dzień opracowania projektu; f) opinie właściwych organów wymienionych w art. 11d ust. 1 pkt 8; g) wymagane przepisami odrębnymi decyzje administracyjne. Jak wynika z analizy akt sprawy, przedłożona przez inwestora dokumentacja spełnia ustawowe wymogi, wynikające z art. 11 d ust. 1 ustawy. Złożony przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad wniosek zawierał: mapę w skali 1:500, przedstawiającą proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu; analizę powiązania drogi z innymi drogami publicznymi; mapy zawierające projekty podziału nieruchomości; określenie zmian w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu, decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] kwietnia 2009 r., opinię Komendanta Wojskowej Komendy Transportu w P. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. Inwestor przedłożył decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] wydaną przez Burmistrza Miasta W., cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami oraz dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi. Projekt został wykonany i sprawdzony przez osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego, do projektu dołączono oświadczenia projektantów i sprawdzających o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Inwestor spełnił także obowiązek określony w art. 11b ust. 1 ustawy, uzyskując przed złożeniem wniosku opinie: Burmistrza Miasta W. – pismo z dnia 14 kwietnia 2009 r., Zarządu Powiatu w W. – pismo z dnia 16 kwietnia 2009 r. oraz Zarządu Województwa [...] - postanowienie nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. Decyzja Wojewody [...] czyni zadość wymogom zawartym w art. 11 f ust. 1 ustawy, zawiera bowiem wszystkie niezbędne elementy określone w tym przepisie. Decyzja zawiera wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, określenie linii rozgraniczających teren inwestycji. W decyzji zawarto także zatwierdzenie podziału nieruchomości, a także określono nieruchomości, które stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa, ustalono warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa, a także określono wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. W decyzji tej ustalono ponadto obowiązek dokonania przebudowy istniejących sieci uzbrojenia terenu oraz obowiązek przebudowy dróg innych kategorii. Zauważyć trzeba, że zarzuty podnoszone przez L. K. w odwołaniu od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. oraz w skardze na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2011 r. odnoszą się do decyzji Burmistrza Miasta W. z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia oraz do postępowania poprzedzającego wydanie tej decyzji. L. K. zarzuca, iż została pozbawiona możliwości uczestniczenia w tym postępowaniu, bowiem nie przyznano jej przymiotu strony. Skarżąca kwestionuje też treść decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, podkreślając przede wszystkim brak określenia środków eliminujących lub ograniczających uciążliwości dla terenów sąsiednich. Podkreślić wobec tego trzeba, że postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko jest odrębnym postępowaniem poprzedzającym wszczęcie postępowania w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia ma charakter rozstrzygnięcia wstępnego względem ewentualnego przyszłego zezwolenia na realizację konkretnego przedsięwzięcia. Skutki prawne decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla dalszego procesu inwestycyjnego określone są w art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199 poz. 1227 ze zm.), zgodnie z którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1, w tym decyzje o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej. Określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach środowiskowe warunki realizacji przedsięwzięcia nie mogą być na dalszych etapach procesu inwestycyjnego modyfikowane. Podkreślić trzeba, że wydana przez Burmistrza W. decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] grudnia 2007 r. jest decyzją ostateczną i wiązała Wojewodę [...] rozpoznającego wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na rozbudowę skrzyżowania. Związanie to oznacza, że zarówno Wojewoda [...], jak i Minister Infrastruktury, nie mógł kształtować odmiennie środowiskowych warunków realizacji inwestycji, przy czym nie zmienia tego fakt, że w stosunku do decyzji środowiskowej toczy się postępowanie wznowieniowe. Wynik postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko jest wiążący dla organu prowadzącego postępowanie w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej i nie może być przez ten organ samodzielnie weryfikowany nawet wówczas, gdy postępowanie, w którym wydano decyzję środowiskową obarczone jest wadami proceduralnymi. Dopóki decyzja środowiskowa nie zostanie w odpowiednim trybie wyeliminowana z obrotu, wiąże ona organ prowadzący postępowanie w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji, a wad proceduralnych, jakimi dotknięte jest postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko nie można rozciągać na postępowanie w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. są zgodne z prawem. Mając powyższe na uwadze, wobec bezzasadności skargi, należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).