VII SA/Wa 1166/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 29 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej B. [...] w K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego budynku postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Wspólnota Mieszkaniowa B. [...] w K. reprezentowana przez radcę prawnego złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego budynku poprzez wykonanie napraw na balkonach budynku, na których od spodu płyty poziomej i styku z płytą czołową są widoczne zacieki i pęknięcia spowodowane brakiem lub niewłaściwie wykonaną izolacją poziomą oraz izolacją na styku płyty ze ścianą, należy skuć posadzki, wykonać izolację przeciwwilgociową, szlichtę z właściwym spadkiem i docelowo posadzkę z płytek ceramicznych; wymianę posadzki, po uprzednim wykonaniu właściwej izolacji płyty i nawiązaniu tej izolacji z izolacją części wspólnej budynku - styku płyty ze ścianą budynku, nieszczelność izolacji stwarza zagrożenie dla konstrukcji żelbetonowej stropu pod tarasami, nad garażami. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie decyzji wyrządzi znaczną szkodę skarżącej bowiem będzie ona zobowiązana do poniesienia wysokich kosztów napraw balkonów (od kilku do kilkunastu tysięcy złotych za każdy balkon), przy braku pewności, które balkony należy wyremontować, co z kolei stawia pod znakiem zapytania ewentualne roszczenia regresowe wspólnoty do właścicieli poszczególnych lokali. Poza tym decyzja nakłada obowiązek w sposób nieprecyzyjny i ogólnikowy, tak że nie sposób ustalić dokładnego i jednoznacznego zakresu zobowiązań adresata decyzji. Nadto, żaden z dokumentów dołączonych do sprawy nie stwierdza zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska, zagrożenia katastrofą budowlaną, pożarem wybuchem czy porażeniem elektrycznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest to, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, a mianowicie jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że przesłanki wstrzymania wykonania decyzji zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że jej wykonanie spowoduje szkodę, która - w razie uwzględnienia skargi i uchylenia aktu - nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, bądź gdy wykonanie spowoduje takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 1 czerwca 2012 r. II GSK 838/12 LEX nr 1337222, z dnia 9 listopada 2009 r. II GSK 473/09 LEX nr 1244695, z dnia 14 lipca 2010 r. II GZ 161/10 LEX nr 673851, z dnia 7 października 2011 r. II GZ 450/11 LEX nr 1070285). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] marca 2019 r. nr [...]. Wykonanie decyzji wiązałoby się z utratą środków finansowych, którymi Wspólnota co do zasady -jako własnymi- nie dysponuje, są to bowiem środki każdego właściciela lokalu objętego zarządem danej Wspólnoty. Ponadto, w razie uwzględnienia skargi, ewentualny powrót do stanu poprzedniego wymagałby poniesienia dalszych znacznych kosztów oraz dodatkowego nakładu pracy. W konsekwencji Sąd uznał, że wykonanie nakazu "usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego budynku poprzez wykonanie napraw na balkonach budynku, na których od spodu płyty poziomej i styku z płytą czołową są widoczne zacieki i pęknięcia spowodowane brakiem lub niewłaściwie wykonaną izolacją..." w niniejszej sprawie mogłoby spowodować znaczną stratę finansową, która de facto obciąży każdego właściciela lokalu w budynku, którego dotyczy decyzja. A to z kolei, uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie Sąd zauważa, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania nie podlega badaniu kwestia legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, dlatego pozytywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter tymczasowy i nie przesądza o końcowym wyniku sprawy i o dalszym losie remontu, tj. jego wykonaniu lub nie oraz jego zakresie. Reasumując, należało stwierdzić, że wniosek zasługuje na uwzględnienie, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł w sentencji postanowienia.