VII SA/Wa 1167/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr.), , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Sędzia WSA Małgorzata Miron, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi B. S.A. w W/ na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz B. S.A. w W. kwotę 760 (siedemset sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] listopada 2007 r., Nr [...], Prezydent [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 oraz art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, ze zm.), zwanej dalej Prawem budowlanego, i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.), zwanej dalej k.p.a., w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. Nr 41, poz. 361, ze zm.) oraz art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592, ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku złożonego w dniu 13 kwietnia 2007 r. - zatwierdził projekt budowlany, w tym projekt zagospodarowania terenu całego zespołu Osiedla [...], i udzielił B.S.A. w W. pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych wielorodzinnych, zaliczanych do XIII kategorii obiektów budowlanych, stanowiących 4 część ww. zespołu usytuowanego na terenie nieruchomości stanowiącej działki nr ew. [...] oraz nr ew. [...] przy ul. [...] i ul. [...] w W., wg projektu budowlanego, stanowiącego integralną część niniejszej decyzji, wykonanego przez mgr. inż. arch. T. J.. Następnie decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r., Nr [...], Prezydent [...], na podstawie art. 33 Prawa budowlanego, po rozpatrzeniu wniosku B. S.A. z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę dla inwestycji zespołu budynków wielorodzinnych nr 7 z garażem podziemnym w W., ul. [...] na dz. ew. [...] – odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że z uwagi na prowadzone odrębne postępowanie na wniosek z dnia 21 czerwca 2006 r. tego samego inwestora o zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu obejmującego ww. nieruchomości oraz pozwolenie na budowę I etapu zespołu budynków wielorodzinnych z garażem podziemnym i usługami w parterach, zlokalizowanego na terenie nieruchomości obejmującej ww. działki oraz wobec braków w podaniu, pismem z dnia 23 kwietnia 2007 r., na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., wezwał inwestora do uzupełnienia wniosku w zakresie formalno-prawnym i poinformował, że nie uzupełnienie wniosku w terminie 7 dni od dnia otrzymania powyższego wezwania spowoduje pozostawienie sprawy bez rozpatrzenia. Wobec nieuzupełnienia braków w terminie, organ pozostawił wniosek bez rozpatrzenia. Jednak mając na uwadze postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2007 r., Nr [...], wyznaczające organowi I instancji 14-dniowy termin do rozpatrzenia sprawy, Prezydent [...] dokonał oceny wniosku. W jego ocenie po uwzględnieniu korekt wniesionych przez inwestora w projektach będących załącznikami do wniosków zarejestrowanych pod numerami [...] - wydał rozstrzygnięcia w tym zakresie. Organ I instancji stwierdził, że analiza wydanych rozstrzygnięć, zwłaszcza w zakresie projektu zagospodarowania terenu zatwierdzonego decyzją Nr [...], przewidującego realizację układu dróg wewnętrznych, obiektów zespołów kubaturowych oznaczonych numerami 2, 4, 6, 8 i garażu wielopoziomowego, a także wydanych rozstrzygnięć dla tych zamierzeń budowlanych, wskazuje wyraźnie, że inwestor przedłożył wniosek, którego zakres jest sprzeczny z ww. decyzją. W jego ocenie inwestor wnioskuje o wydanie pozwolenia na budowę obiektu, którego jednocześnie nie przewidział do realizacji. Ponadto inwestor przedstawił projekt zagospodarowania zamierzenia inwestycyjnego, o jakim mowa w art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego, który został zatwierdzony decyzją Nr [...], który nie przewidywał realizacji zabudowy kubaturowej od strony osiedla [...] (zgodnie z informacją z dnia 7 listopada 2007 r. na projekcie zagospodarowania terenu), w tym także zespołu nr 7. A więc zakres żądania inwestora określony we wniosku z dnia 13 kwietnia 2007 r. jest odmienny od projektu zagospodarowania terenu zatwierdzonego decyzją Nr [...], zgodnie z którym nie przewidziano budowy zespołów oznaczonych cyframi 1, 3, 5 i 7 (wykreślono z zakresu opracowania). Ponadto projekt zagospodarowania wyraźnie wskazuje, że budowa kubaturowa całego zamierzenia (art. 33 Prawa budowlanego) została zaprojektowana wyłącznie jako zespoły 2, 4, 6, 8 oraz garaż. Tym samym inwestor żąda wydania decyzji o pozwoleniu na budowę dla inwestycji sprzecznej z uprzednim własnym wnioskiem zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę. Organ I instancji mając na uwadze zaistniały stan prawny wynikający z wydanych rozstrzygnięć, uznał, że brak jest podstaw do zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę dla inwestycji objętej wnioskiem. Organ pierwszoinstancyjny podkreślił, że inwestor nie wystąpił, a tym samym nie legitymował się decyzją zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu przewidującą zabudowę zespołu nr 7. Również inwestor nie wystąpił z wnioskiem o przeprowadzenie postępowania w trybie art. 36a Prawa budowlanego, na skutek którego zostałby zmieniony projekt zagospodarowania działki w ten sposób, iż uwzględniałby zabudowę kubaturową oznaczoną jako etap 7. Odwołanie od ww. decyzji złożył B. S.A., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i udzielenie pozwolenia na budowę zgodnie z wnioskiem. W odwołaniu wskazano, że decyzja obarczona jest wadą określoną w art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a., bowiem została podpisana przez osobę podlegającą wyłączeniu. Zdaniem inwestora błędne jest przekonanie organu wydającego rozstrzygnięcie, iż projekt zagospodarowania terenu, zatwierdzony decyzją Nr [...] nie obejmuje zespołu budynków, objętych wnioskiem o pozwolenie na budowę złożonym w przedmiotowej sprawie. Decyzją z dnia [...] maja 2008 r., znak: [...], Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Nr [...]. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że argumenty podnoszone ww. odwołaniu nie mogły skutkować uchyleniem przedmiotowej decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W jego ocenie analiza materiału dowodowego wykazała, że projekt zagospodarowania terenu zatwierdzony decyzją Nr [...] nie obejmuje realizacji zespołu budynków nr 7, o którego zgodę na budowę wystąpił inwestor. Z załączonego do decyzji Nr [...] projektu zagospodarowania wynika, iż projektant dokonał zmian, poprzez wykreślenie z części graficznej etapu I, zespołu nr 3, 5, 7, w związku z czym ww. decyzja Prezydenta [...] zatwierdzała projekt budowlany dla zespołu Osiedla [...], tj. obiektów zespołów kubaturowych oznaczonych numerami 2, 4, 6, 8 i garażu wielopoziomowego. Z tego względu zakres przedłożonego przez inwestora wniosku jest sprzeczny z wnioskiem zatwierdzonym decyzją Nr [...] zezwalającym na budowę zespołu Osiedla [...], gdyż wnioski te nie są tożsame pod względem przedmiotowym. W ocenie organu odwoławczego przedłożony projekt budowlany nie spełnia wymogów z art. 34 ustawy Prawo budowlane oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 10 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1133, ze zm.). Ponadto na mapie stanowiącej projekt zagospodarowania terenu brak jest uzgodnienia rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, sanitarno-higienicznych oraz bezpieczeństwa i higieny pracy. Ponadto organ II instancji wskazał, że działka nr ew. [...] i część działki [...] położone są na terenie, dla którego nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Na mapie stanowiącej projekt zagospodarowania terenu nie zostały naniesione przez podmiot do tego uprawniony linie rozgraniczające tereny, na których obowiązuje plan miejscowy, od terenów, dla których inwestor przed złożeniem wniosku o pozwolenie na budowę, powinien uzyskać decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Natomiast organ odwoławczy uznał za bezpodstawny zarzut podpisania zaskarżonej decyzji przez osobę do tego nieuprawnioną, bowiem nie została spełniona przesłanka z art. 24 § 1 pkt 6 k.p.a., a ewentualne wyłączenie pracownika podpisującego z upoważnienia Prezydenta [...] rozstrzygnięcie będzie skutkować wznowieniem postępowania. W związku z powyższym, Wojewoda [...] uznał działanie organu I instancji za prawidłowe. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył B. S.A., wnosząc o: uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, dopuszczenie dowodu z dokumentu - wystąpienia pokontrolnego Prezydenta [...] z 24 września 2007 r. na okoliczność nieprawidłowości w postępowaniu osób, które powinny być wyłączone od załatwiania sprawy oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów art. 7, 8, 9, 11, 33 § 2 i 3, art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 24 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a, a także art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20, art. 33 ust. 1 i art. 35 Prawa budowlanego. W ocenie strony skarżącej decyzja Nr [...] zatwierdziła projekt zagospodarowania terenu całego zespołu Osiedla [...], na co nie ma wpływu dokonanie skreśleń w części graficznej projektu obiektów kubaturowych, zatwierdzonego ww. decyzją. Ponadto Wojewoda nie wyjaśnił wszystkich okoliczności sprawy, a jego ustalenia są nielogiczne. Jeżeli organ administracyjny miał wątpliwości co do zakresu wniosku to winien wyjaśnić jego treść zgodnie z prawem, a nie poza procesowo jak miało to miejsce w niniejszej sprawie. W ocenie strony skarżącej do wniosku była dołączona dokumentacja projektowa spełniająca wymagania dla części graficznej (dla zespołu nr 7 – na stronie 20 projektu). Jeżeli organ stwierdził w jej zakresie nieprawidłowości to w trybie art. 35 Prawa budowlanego winien wezwać inwestora do ich usunięcia. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, rozstrzyga w granicach sprawy, kontrolując postępowanie oraz akty administracyjne wydane przez organy administracji publicznej i uwzględnia skargę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeśli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeśli miały one istotny wpływ na wynik sprawy administracyjnej. Skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem norm prawa procesowego i materialnego. Należy mieć na względzie, że zgodnie z ogólną zasadą k.p.a. – prawdy obiektywnej (wyrażonej m.in. w art. 6, 7, 10, 77 § 1, 80), w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W trakcie postępowania to na organie administracyjnym spoczywa obowiązek zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, obejmującego wszystkie jego części składowe, wszystkie środki dowodowe. A więc pominięcie, czy też zlekceważenie jakiegokolwiek dowodu, skutkuje wadliwością podjętej decyzji administracyjnej. Nie ulega wątpliwości Sądu, że przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne polegające na budowie zespołu nr 7, dotyczyło sytuacji o jakiej mowa w art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego, a więc prowadzenia inwestycji etapami. Zgodnie z ww. przepisem co do zasady pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. Jednak ustawodawca przewidział w tym przepisie wyjątek od tej zasady, że w przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Z akt sprawy wynika, że w dniu 21 czerwca 2006 r. inwestor wystąpił z wnioskiem do Prezydenta [...] o wydanie pozwolenia na budowę zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie Osiedla [...] oznaczonego jako etap I, tj. zespół budynków nr 1 i 2. Decyzją z dnia [...] września 2006 r. Nr [...] Prezydent [...] odmówił zatwierdzenia projektu zagospodarowania i wydania pozwolenia na budowę etapu I. W postępowaniu odwoławczym Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. znak: [...] - uchylił w całości decyzję Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W trakcie ponownego rozpoznawania przez Prezydenta wniosku z dnia 21 czerwca 2006 r., inwestor złożył do ww. organu architektoniczno-budowlanego dziewięć wniosków z dnia 13 kwietnia 2007 r. Z treści wniosku dot. zespołu nr 2 można wnioskować, że Spółka B. (wbrew jej twierdzeniom przy piśmie z dnia 16 maja 2007 r.) wystąpiła ze zmianą zakresu pierwotnego wniosku o pozwolenie na budowę etapu I. Ww. wniosek z dnia 13 kwietnia 2007 r. dotyczył zespołu mieszkaniowego nr 2, który to zespół uwzględniał wniosek z dnia 21 czerwca 2006 r. dot. etapu I. Ponadto w odróżnieniu od projektu zagospodarowania dot. etapu I, który obejmował zespoły nr 1 i 2 – inwestor przy nowych wnioskach przedstawił projekt zagospodarowania terenu zespołów nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 oraz garażu. A zatem w odróżnieniu od pierwotnego wniosku inwestor wystąpił z osobnymi (dodatkowymi) wnioskami o pozwolenie na budowę zespołów nr 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 oraz garażu. W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że do takiego działania, tj. złożenia ww. wniosków na kolejne etapy inwestycji, jak też złożenia osobnego wniosku o pozwolenie na budowę zespołu nr 7, uprawniał inwestora zapis art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego. A zatem w trakcie trwającego przed Prezydentem [...] postępowania administracyjnego inwestor wniósł o wydanie nie jednego pozwolenia na całe osiedle, lecz ośmiu pozwoleń dla zespołów obiektów budowlanych mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem (obejmujących odpowiednio zespoły nr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8), a także garażu wielopoziomowego oraz o samodzielne zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia. Wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego. Skoro inwestor zdecydował się na złożenie kilku wniosków z których każdy dotyczył wybranych przez niego obiektów, które miały funkcjonować w ramach jednego osiedla, to zgodnie z art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego inwestor winien przedstawić organowi projekt zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia budowlanego. Z akt sprawy wynika, że inwestor przedstawił organowi do zatwierdzenia taki projekt zagospodarowania terenu Osiedla [...] obejmujący m.in. zespoły nr 1, 2, 3, 4, 5, 7, 8. Jednak w trakcie trwającego postępowania w projekcie tym, w dniu 7 listopada 2007 r., zostały dokonane przez projektanta skreślenia. Z opisu skreślenia wynika, że krzyżykiem w ww. planie oznaczono zespoły usunięte z wniosku (nr 1, 3, 5, 7). Jednak osoba dokonująca zmian w projekcie zagospodarowania osiedla nie wskazała, które dokładnie elementy tego osiedla zostają usunięte z niego, czy tylko budynki zespołu, czy cały zespół wraz z jego otoczeniem. Opis tych zmian też tego nie precyzuje. W oparciu o tak zmieniony projekt zagospodarowania terenu Prezydent [...] wydał decyzję z dnia [...] listopada 2007 r., Nr [...]. W sentencji tej decyzji organ stwierdził, że zatwierdza projekt budowlany (stanowiący 4 część), w tym projekt zagospodarowania terenu całego zespołu Osiedla [...]. Z ww. decyzji wprost wynika, że Prezydent [...] zatwierdził projekt zagospodarowania terenu całego zespołu Osiedla [...]. Ponadto z uzasadnienia tej decyzji nie wynika by Prezydent zatwierdził tylko określoną część projektu zagospodarowania terenu Osiedla [...]. A zatem sentencja decyzji Nr [...] stoi w oczywistej sprzeczności z załącznikiem graficznym do decyzji, na który powołuje się organ architektoniczno-budowlany, choć zgodna jest z art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym organowi administracyjnemu przedstawia się cały projekt zagospodarowania terenu inwestycji realizowanej etapami. Ponadto wyjaśnienia wymaga, że stanowisko Prezydenta [...] dotyczące usunięcia przez projektanta z projektu zagospodarowania zespołu nr 7, pozostaje w sprzeczności z projektem budowlanym tego zespołu. Z akt sprawy wynika, że w oryginale projektu stanowiącego załącznik do wniosku o pozwolenie na budowę zespołu nr 7, na rysunku przedstawiającym schemat zagospodarowania terenu, brak jest jakichkolwiek zmian dot. wykreślenia zespołu nr 7, jak i skreśleń dot. pozostałych zespołów. Z powyższego wynika, że w sprawie administracyjnej dot. budowy Osiedla [...] organ architektoniczno-budowlany dysponował sprzecznymi w swej treści dokumentami, co winien był wyjaśnić zgodnie z art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Z jednej strony organ dysponował projektem zagospodarowania obejmującym zespoły nr 2, 4, 6, 8; z drugiej strony dysponował dokumentacją projektową zespołu nr 7, która obejmowała swoim zakresem projekt zagospodarowania terenu obejmującym m.in. zespół nr 7. Ponadto należy podzielić zarzut skargi, że projektant – T. J. nie został umocowany przez Spółkę B. do występowania w jej imieniu w postępowaniu administracyjnym. W aktach sprawy brak jest pełnomocnictwa, które uprawniałoby T. J. do reprezentowania B. S.A. przed Prezydentem [...]. A zatem ww. osoba nie mogła formalnie dokonać jakichkolwiek zmian w projekcie bez odpowiedniego pełnomocnictwa. Organ administracyjny nie wyjaśnił również i tej okoliczności, ponieważ w pierwszej kolejność winien domagać się złożenia pełnomocnictwa przez projektanta, skoro umożliwił mu zmianę dokumentacji projektowej. Powyższa okoliczność narusza art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Odnosząc się do kwestii zmiany zakresu zagospodarowania terenu Osiedla [...] wyjaśnienia wymaga, że jedynie w zakresie wysokości zespołów 3, 5, 7 oraz drogi wewnętrznej od strony ulicy [...] inwestor wnioskował o zmiany w przedłożonym organowi projekcie całego osiedla (wnioskowane zmiany po przeprowadzonych w Urzędzie [...] rozmowach w dniach 16 czerwca, 21 czerwca i 17 lipca 2007 r. miały dotyczyć dobrowolnego obniżenia przez inwestora wysokości zespołów nr 3, 5, 7 do czterech kondygnacji, natomiast przy piśmie z dnia 3 października 2007 r. inwestor wniósł o wyłączenie z wniosku dot. etapu I ww. drogi wewnętrznej). Natomiast z notatki sporządzonej ze spotkania w Urzędzie [...] w dniu 30 października 2007 r. wynika, że inwestor podtrzymał ww. ustalenia dot. zmian w projekcie, ale nie zrezygnował z realizacji zespołów nr 3, 5, 7. Ponadto na ww. spotkaniu Urząd [...] zobowiązał się podjąć działania celem rozpoznania wniosków dot. ww. zespołów po skorygowaniu dokumentacji przez inwestora. Skoro jak twierdzi organ administracyjny odmowa udzielenia pozwolenia na budowę nastąpiła na skutek sprzeczności pomiędzy wnioskiem dot. zespołu nr 7, a wnioskiem zatwierdzonym decyzją Nr [...], to organ architektoniczno-budowlany w pierwszej kolejności na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego postanowieniem winien wezwać inwestora do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, w tym również do naniesienia w projekcie zagospodarowania terenu linii rozgraniczających pomiędzy terenem na którym obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania terenu, a terenem na którym brak jest planu. Skoro organ nie wezwał w tym przedmiocie inwestora do wyjaśnień, to sam z urzędu winien dokonać analizy przebiegu ww. granicy, ponieważ zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego to organ jest obowiązany do dokonania analizy zgodności projektu z założeniami miejscowego planu zagospodarowania terenu. Ponadto zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Z akt sprawy wynika, że na niektórych częściach projektu są pieczątki o dokonanym uzgodnieniu, a na innych - brak jest takiego uzgodnienia. Organ nie wyjaśnił również i tej okoliczności, która podlegała jako "nieprawidłowość" wezwaniu do uzupełnienia w drodze postanowienia. Dodatkowo w przedmiotowej sprawie wyjaśnienia wymaga treść decyzji Nr [...], ponieważ pomimo stwierdzenia w jej sentencji, że zatwierdza projekt zagospodarowania terenu całego zespołu Osiedla [...], organ stoi na stanowisku, że decyzją tą nie zatwierdzono projekt zagospodarowania terenu obejmującego zespoły mieszkaniowe 1, 3, 5, 7. Z kolei ta sama decyzja w ocenie inwestora zatwierdza wszystkie ww. zespoły jako całość Osiedla [...]. Okoliczność ta również winna zostać wyjaśniona zgodnie z art. 7 i 77 § 1 k.p.a., jako istotna dla wyniku postępowania w przedmiocie wniosku o pozwolenie na budowę zespołu nr 7. Skoro zaś decyzję Nr [...] wydał ten sam organ, który odmówił pozwolenia na budowę zespołu nr 7 – winien on zastanowić się, czy w obiegu prawnym może pozostać decyzja wewnętrznie sprzeczna i powodująca takie rozbieżności interpretacyjne. W związku z powyższym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. W pkt II i III wyroku orzeczono na podstawie art. 152 i 200 ww. ustawy.