VII SA/Wa 1168/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), Protokolant st. ref. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2011 r. sprawy ze skargi B. O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazu zamurowania okna skargę oddala Sygn. akt VII SA/Wa 1168/1 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] marca 2011 r., Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: [...]WINB), działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego – tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa), po rozpatrzeniu odwołania B. O. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. (dalej: PINB w P.) z [...] lutego 2011 r., nr [...], nakazującej B. O. zamurowanie (dopuszcza się użycie pustaków szklanych tzw. luksferów) okna znajdującego się w ścianie szczytowej od strony działki nr ew. [...] usytuowanej w granicy, w budynku na działce przy ul. [...] w K., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że w dniu 9 grudnia 2008r. przeprowadzono oględziny nieruchomości przy ul. [...] w K., na której znajduje się budynek mieszkalny, zrealizowany przez S. S. w okresie między 1956r. a 1979r. na podstawie decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w P. z dnia [...] listopada 1956r. znak: [...] o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. działki [...]. W wyniku tych oględzin stwierdzono, że w ścianie szczytowej usytuowanej w granicy z działką nr ewid. [...] istnieje okno. Decyzją z dnia [...] września 2009r., Nr [...] PINB w P. nakazał B. O. zamurowanie cegłą szklaną okna znajdującego się w ścianie szczytowej usytuowanej w granicy w budynku na działce przy ul. [...] w K. w terminie 90 dni od chwili, gdy decyzja stanie się ostateczna. Po złożeniu odwołania od ww. decyzji przez B. O. [...]WINB postanowieniem z dnia [...] października 2009 r., Nr [...] zlecił organowi I instancji przeprowadzenie postępowania uzupełniającego w zakresie jednoznacznego ustalenia na podstawie oryginalnego projektu budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce przy ul. [...] w K.- czy projekt ten przewidywał istnienie otworów okiennych w ścianie szczytowej usytuowanej w granicy z działką o nr ew. [...]. Decyzją z dnia [...] grudnia 2009r. Nr [...] [...]WINB uchylił zaskarżoną decyzję PINB w P. w całości i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane -t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm. (dalej: Prawo budowlane) nakazał B. O. zamurowanie cegłą szklaną okna znajdującego się w ścianie szczytowej usytuowanej w granicy w budynku na działce przy ul. [...] w K. Po rozpatrzeniu skargi B. O. na ww. decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2010r. sygn. akt VII SA/Wa 314/10 uchylił zaskarżoną decyzję [...]WINB z dnia [...] grudnia 2009r. Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzją PINB w P. z dnia [...] września 2009r. Nr [...] uzasadniając swoje rozstrzygnięcie brakiem szczegółowej analizy materiału dowodowego przez organy orzekające w sprawie oraz uniemożliwieniem B. O. czynnego udziału w postępowaniu. Decyzją z dnia [...] lutego 2011 r., Nr [...] PINB w P. nakazał B. O. zamurowanie (dopuszcza się użycie pustaków szklanych tzw. luksferów) okna znajdującego się w ścianie szczytowej od strony działki nr ew. [...] usytuowanej w granicy, w budynku na działce przy ul. [...] w K. Po rozpatrzeniu odwołania od powyższej decyzji [...]WINB wydał powołaną na wstępie decyzję utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję W uzasadnieniu [...]WINB powołał się na ustalenia prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 314/10, które – stosownie do treści art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002, nr 153, poz. 1270 ze zm.) - wiążą w tej sprawie organ. Organ zauważył, że kwestią zasadniczą w toczącym się postępowaniu było ustalenie istnienia lub braku istnienia otworu okiennego w ścianie szczytowej usytuowanej w granicy w budynku na działce przy ul. [...] w K. oraz daty jego powstania. W powyższym celu w dniu 12 stycznia 2011 r. organ powiatowy przeprowadził rozprawę administracyjną, w trakcie której bezsprzecznie ustalono, że istniejący budynek został wybudowany niezgodnie z zatwierdzonym projektem w zakresie dotyczącym poddasza ścian szczytowych z oknami i więźby dachowej. Z analizy dokumentacji, w tym z kopii projektu budowlanego przedstawionego przez B. O. poświadczonego za zgodność z okazanym dokumentem przez notariusza H. Z. wynika, że sporne okno w ścianie szczytowej od strony działki nr ew. [...] należącej do L. i T. M. nie było przewidziane w projekcie budowlanym. Nawiązując do kwestii daty powstania okna organ uzyskał zeznania stron i świadków, którzy zostali poinformowani o odpowiedzialności karnej zgodnie z art. 233 Kodeksu karnego za składanie fałszywych zeznań. [...]WINB zauważył, że M. W. (były właściciel nieruchomości przy ul. [...]) zeznał, że nigdy w ścianie szczytowej budynku przy ul. [...] znajdującej się w granicy nie było okna. Również M. K. (który od 1971r. do 2004r. był właścicielem nieruchomości przy ul. [...]) stwierdził, że jako sąsiad nigdy nie widział okna w ścianie szczytowej budynku, które powstało jesienią 2008r. L. i T. M. zeznali, że w chwili zakupu działki w 2000 roku nie było spornego okna, a pojawiło się ono dopiero w 2008r. Ponadto w uzupełnieniu oceny technicznej istniejącego budynku mieszkalnego mgr inż. L. K. "jednoznacznie oświadcza z całą odpowiedzialnością, iż w ścianie szczytowej tego budynku nie było żadnego otworu okiennego." Pełnomocnik B. O. podniósł, że "okno zostało wykonane wcześniej, a po ociepleniu budynku styropianem przez J. K. istniejący otwór okienny, wykonany na podstawie projektu budowlanego został zasłonięty. Dopiero później B. O. odsłoniła istniejące okno poprzez usunięcie zasłaniającego go styropianu." Jednakże w trakcie toczącego się postępowania adw. G. J. nie przedstawiał żadnych dowodów czy zeznań świadków mogących potwierdzić ten fakt. Zdaniem [...]WINB analiza materiału dowodowego zebranego w sprawie wskazuje, że sporne okno znajdujące się w ścianie szczytowej usytuowanej w granicy w budynku na działce przy ul. [...] w K. powstało niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i pozwoleniem na budowę budynku mieszkalnego około 1956 roku, a następnie zostało zlikwidowane poprzez zasłonięcie styropianem podczas prac związanych z ociepleniem budynku. Dopiero w 2008r. B. O. wykonała ponownie otwór okienny. Organ odwoławczy podkreślił, że przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r. określające warunki techniczne sytuowania obiektów, nie zezwalają na sytuowanie ściany budynku wraz z otworami okiennymi w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki. Podobnie wszystkie poprzednie regulacje nie dopuszczały wykonywania otworów okiennych bądź drzwiowych w granicy z sąsiednią działką. Inwestor nie przedstawił dokumentów świadczących o legalności powstania przedmiotowego okna, którego istnienie pozostaje w sprzeczności z w/w przepisami techniczno-budowlanymi, w związku z czym spełnione zostały przesłanki z art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Odnosząc się do argumentu zawartego w odwołaniu o konieczności przesłuchania świadka J. K. [...]WINB wskazał, że w aktach sprawy znajduje się pismo ww. osoby, w którym oświadcza, iż w roku 1994 na przełomie października i listopada firma K. przeprowadziła na zlecenie B. O. roboty budowlane związane z ociepleniem wszystkich ścian domu płytami wiórowo-cementowymi ze styropianem oraz tynkowanie wraz z malowaniem ścian budynku. Jednocześnie za nietrafny uznał zarzut skarżącej dotyczący zaniechania przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadka, ponieważ J. K. był kilkakrotnie wzywany celem złożenia zeznań w charakterze świadka (m. in. pismami z dnia 1 kwietnia 2009r., 14 maja 2009r., 23 kwietnia 2010r. oraz 28 września 2010r.). Decyzja [...]WINB z dnia [...] marca 2011 r., Nr [...] stała się przedmiotem skargi B. O. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 51 ust 1 pkt 1 w zw. z art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego poprzez błędne uznanie, że zdjęcie styropianu z otworu okiennego stanowi wykonanie robót budowlanych, 2) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a zwłaszcza przepisu art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa, art. 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa poprzez zaniechanie wszechstronnego i wyczerpującego zbadania i wyjaśnienia sprawy i nieprawidłową ocenę zgromadzonych dowodów; 3) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy poprzez zaniechanie odniesienia się przez organ administracji publicznej instancji odwoławczej do zarzutów postawionych w odwołaniu od decyzji PINB w P. z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...], co stoi w sprzeczności z art. 15 kpa w zw. z art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa i art. 80 kpa. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że [...]WINB nie odniósł się zupełnie do zarzutów zawartych w odwołaniu z dnia 3 marca 2011 roku od decyzji organu I instancji nakazującej B. O. zamurowanie okna znajdującego się w ścianie szczytowej od strony działki nr ew. [...], usytuowanej w granicy, w budynku na działce przy ulicy [...] w K. Podkreśliła kolejny raz, że organ I instancji błędnie uznał, iż odsłonięcie w 2003 roku otworu okiennego w ścianie szczytowej od strony działki nr [...] stanowiło roboty budowlane. Zwróciła uwagę, że otwór okienny oraz okno istniało od momentu wybudowania domu, a w roku 1994 zostało jedynie zasłonięte styropianem. Ponadto skarżąca zwróciła uwagę, że zgodnie z ustaleniami organów administracji publicznej okno powstało w latach 50 - tych XX wieku, a zatem niewątpliwie nie mają w tym przypadku zastosowania przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku. Ponadto [...]WINB pomija zasadniczą okoliczność, jaką jest fakt, że w chwili powstania przedmiotowego okna budynek nie był usytuowany w granicy z sąsiednią działką. Działka nr [...] należąca obecnie do Państwa M. powstała bowiem kilkadziesiąt lat po wybudowaniu budynku przy ulicy [...], przez co powyżej wskazane stanowisko organu administracji publicznej jest bezzasadne. Zaznaczyć przy tym należy, że w celu ustalenia legalności powstania przedmiotowego okna koniecznym jest odniesienie się do wówczas obowiązujących przepisów prawa budowlanego tj rozporządzenia z dnia 16 lutego 1928 roku, czego organ zaniechał. Wskazał również, że w aktach sprawy znajdują się dokumenty potwierdzające podział działki, w tym przede wszystkim datę jego dokonania. Dodatkowo skarżąca podniosła, że wbrew wytycznym zawartym w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt: VII SA/Wa 314/10, wydanym w niniejszej sprawie organy nadzoru budowlanego nadal nie ustaliły, w której dokładnie elewacji budynku znajduje się sporne okno. W jej ocenie twierdzenia PINB w P. w przedmiocie dokonania obrotu poddasza o 90 stopni w stosunku do projektu pozostają nieudowodnione i bezzasadne. Zaznaczyła, że projekt budowlany przewidywał elewacje wschodnią, zachodnią, północną i południową, podczas gdy w rzeczywistości elewacje przedmiotowego budynku należałoby podzielić na wschodnio - północną, północno - zachodnią zachodnio - południową i południowo - wschodnią. Dlatego nie można jednoznacznie stwierdzić, że elewacja określona w projekcie budynku mieszkalno - jednorodzinnego sporządzonym przez S. S. jako "elewacja wschodnia" budynku przy ulicy [...] rzeczywiście znajduje się od strony działki należącej do Państwa M. W rezultacie zarzuciła, że organy administracji publicznej w istocie zaniechały wyjaśnienia tej okoliczności, przez co postąpiły sprzecznie z art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa i art. 80 kpa. Skarżąca podtrzymała zarzut nieprzesłuchania świadka J. K., co skutkuje naruszeniem przez organ art. 7 kpa, art. 75 § 1 kpa, art. 77 § 1 kpa, art. 78 § 1 kpa oraz art. 86 kpa. Jako niewystarczające uznała wielokrotne próby wzywania świadka na przesłuchanie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej: ppsa) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Na wstępie należy podkreślić, że materialnoprawną podstawą decyzji PINB w P. z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] był art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Zgodnie z tym przepisem właściwy organ w drodze decyzji nakazuje – w zależności od stanu faktycznego i jego oceny - zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Nie ulega wątpliwości, że nakazy te organ nadzoru budowlanego może kierować w postępowaniu naprawczym w celu doprowadzenia istniejącego stanu obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem w sytuacjach innych, niż określone w art. 48 Prawa budowlanego. Powołany przepis jest normatywnie powiązany z art. 50 Prawa budowlanego i służy – obok art. 48 i 49 Prawa budowlanego – legalizacji samowolnych robót budowlanych i doprowadzeniu ich do stanu zgodnego z prawem. Zgodnie z art. 50 Prawa budowlanego w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 (wybudowanie obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego pozwolenia na budowę) lub w art. 49b ust. 1 (wybudowanie obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia) właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. W hipotezie art. 50 Prawa budowlanego mieszczą się obiekty niewymagające pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, a także roboty budowlane, które wprawdzie wymagają pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, jednakże nie mogą zostać uznane za samowolę budowlaną w rozumieniu art. 48 Prawa budowlanego. Będą to roboty budowlane nie będące budową w rozumieniu art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego (tj. wykonywaniem obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudową, rozbudową, nadbudową obiektu budowlanego), a zatem prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego (art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego). Z definicji legalnej zawartej w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego wynika, że przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego. Z kolei przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego). W związku z powyższym należy stwierdzić, że powołany przepis stanowi podstawę nakazu w postępowaniu naprawczym po stwierdzeniu przeprowadzenia robót budowlanych, które doprowadziły do stanu niezgodnego z prawem. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że w sprawie tej bezsporne jest, iż w trakcie oględzin dokonanych w dniu 9 grudnia 2008r. na nieruchomości przy ul. [...] w K., stwierdzono, że w ścianie szczytowej budynku mieszkalnego usytuowanego w granicy z działką nr ewid. [...] istnieje okno. Stan taki niewątpliwie nie jest zgodny z obowiązującymi przepisami. Stosownie bowiem do treści § 12 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) budynek na działce budowlanej należy sytuować co do zasady w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż: 1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy, 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. Sytuacja, w której okno znajduje się w ścianie szczytowej budynku w ostrej granicy z sąsiednią działką budowlaną niewątpliwie wyczerpuje przesłanki do podjęcia reakcji ze strony organów nadzoru budowlanego w celu doprowadzenia powstałych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. W pierwszej kolejności kwestią wymagającą rozważenia było sprawdzenie zgodności zrealizowanego budynku z zatwierdzonym projektem budowlanym. Inaczej bowiem musiałaby zostać oceniona sytuacja, w której budynek wprawdzie posiadałby otwór okienny niezgodnie z obowiązującymi przepisami, jednakże zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym będącym integralną częścią ostatecznej decyzji organu administracji architektoniczno-budowlanej. Nie budzi wątpliwości, że wówczas organy nadzoru budowlanego nie mogłyby wydać odpowiedniego nakazu przed wcześniejszym ewentualnym wzruszeniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Taka sytuacja nie miała jednak miejsca w niniejszej sprawie. Należy bowiem zauważyć, że organy nadzoru budowlanego ponad wszelką wątpliwość ustaliły, iż budynek mieszkalny posadowiony na działce przy ul. [...] w K. został zrealizowany niezgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w P. z dnia [...] listopada 1956r. znak: [...] o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ew. działki [...]. Nie ma przy tym znaczenia prawnego, czy – jak twierdzi organ I instancji – nastąpił obrót poddasza o 90 stopni w stosunku do projektu, czy też – jak sugeruje skarżąca – zmiana położenia całego budynku. Istotne jest, że posadowienie budynku i znajdujące się w nim otwory okienne nie odpowiadają projektowi będącego częścią pozwolenia na budowę. Powoduje to konieczność podjęcia odpowiednich działań przez organy nadzoru budowlanego. Po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 314/10, rzeczą organów było ustalenie istnienia otworu okiennego w ścianie szczytowej usytuowanej w granicy oraz daty jego powstania. W ocenie Sądu organy prawidłowo wywiązały się z tego obowiązku. Przede wszystkim należy zauważyć, że - jak już wyżej wskazano – budynek, w którym znajduje się sporne okno – został zrealizowany niezgodnie z zatwierdzonym projektem w zakresie dotyczącym poddasza ścian szczytowych z oknami i więźby dachowej, a sporne okno w ścianie szczytowej od strony działki nr ew. [...] nie było przewidziane w projekcie budowlanym. Ponadto na podstawie zeznań świadków organy ustaliły, że sporne okno powstało dopiero w 2008 r., natomiast wcześniej w ścianie szczytowej tego budynku nie było żadnego otworu okiennego. Wprawdzie, organ wziął pod uwagę sugestię pełnomocnika skarżącej, że okno zostało wykonane wcześniej, a pozostawało jedynie zasłonięte po ociepleniu budynku styropianem przez J. K., a następnie odsłonięte przez B. O., jednakże nie zmienia to oceny prawnej powstałego stanu faktycznego. Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę zgodził się z ustaleniem [...]WINB, że sporne okno znajdujące się w ścianie szczytowej usytuowanej w granicy w budynku na działce przy ul. [...] w K. powstało niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i pozwoleniem na budowę budynku mieszkalnego około 1956 roku, a następnie zostało najprawdopodobniej zlikwidowane i wykonane ponownie przez skarżącą. Nie zmienia to jednak w żadnym stopniu oceny, że w 2008 r., w czasie obowiązywania rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. skarżąca wykonała otwór okienny w ścianie szczytowej budynku, w granicy z sąsiednią działką budowlaną, niezgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi. Zdaniem Sądu bez znaczenia pozostaje fakt ewentualnej wcześniejszej likwidacji okna przez poprzednika skarżącej. Istotne znaczenie ma jedynie wykonanie otworu okiennego przez B. O. w 2008 r. niezgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Stanowiło to bowiem podstawę do podjęcia przez organy nadzoru budowlanego postępowania naprawczego w oparciu o art. 51 Prawa budowlanego i wydanie odpowiedniego nakazu w celu doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego (tj. bez otworu okiennego). W związku z powyższym za niezasadny należy uznać zarzut skarżącej naruszenia przepisów prawa materialnego w postaci art. 51 ust 1 pkt 1 w zw. z art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego poprzez błędne uznanie, że zdjęcie styropianu z otworu okiennego stanowi wykonanie robót budowlanych. Wykonanie otworu okiennego przez skarżącą w pełni wyczerpuje przesłankę do wydania odpowiedniego nakazu przez organy nadzoru budowlanego w oparciu o podstawę materialnoprawną z art. 51 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Sąd nie uwzględnił również zarzutu naruszenia przez organy art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa, art. 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa poprzez zaniechanie wszechstronnego i wyczerpującego zbadania i wyjaśnienia sprawy i nieprawidłową ocenę zgromadzonych dowodów. W ocenie Sądu organy w sposób wszechstronny i wyczerpujący zebrały i oceniły zgromadzony materiał dowodowy i przeprowadziły postępowanie wyjaśniające z uwzględnieniem wytycznych zawartych w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 314/10. Ponadto na nieuwzględnienie zasługuje zarzut pominięcia dowodu z przesłuchania świadka J. K. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że świadek ten był wielokrotnie lecz bezskutecznie wzywany przez organ. Należy podkreślić, że organ nie ma obowiązku ponawiania wezwań, które pozostają nieskuteczne w sytuacji, gdy dysponuje on zgromadzonym materiałem dowodowym, w oparciu o który może dokonać swobodnej oceny i odpowiedniej kwalifikacji stanu faktycznego i prawnego. Przyjęcie przeciwnego w tym zakresie stanowiska skarżącej byłoby równoznaczne ze zgodą na niepotrzebne przedłużanie już i tak długo trwającego postępowania administracyjnego, prowadząc w istocie do jego przewlekłości. Należy wreszcie zwrócić uwagę, że nie każde, najmniejsze uchybienie organu skutkuje koniecznością eliminacji zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego przez sąd, lecz jedynie takie, które ma charakter istotny i bezpośrednio wpływa na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ppsa, należało orzec jak w sentencji wyroku.