VII SA/Wa 1168/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 25 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie działania organu postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. C. na Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie działania organu. W związku z nadesłanymi przez skarżącego pismami z dnia 19 czerwca i 14 lipca 2012 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania treści powyższych pism w szczególności poprzez wskazanie czy jest to skarga kasacyjna od postanowienia z dnia 6 czerwca 2012 r., w terminie 7 dni pod rygorem potraktowania pism jako skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 6 czerwca 2012 r. Skarżący wezwanie odebrał w dniu 1 sierpnia 2012 r., lecz w zakreślonym przez Sąd terminie, tj. do dnia 8 sierpnia 2012 r., nie wykopnął zarządzenia Sądu. Mając powyższe na uwadze zarządzeniem z dnia 11 września 2012 r. Sąd potraktował pismo skarżącego z dnia 14 lipca 2012 r. jako skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 6 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do dyspozycji art. 175 § 1 w/w ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. W niniejszej sprawie Sąd potraktował złożone przez skarżącego pismo jako skargę kasacyjną. Została ona sporządzona osobiście przez skarżącego, a więc przez osobę nieuprawnioną do jej sporządzenia. Z tego też względu, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.