VII SA/Wa 1170/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant spec. Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2011 r. sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Wojewody (...) z dnia (...) marca 2011 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody (...) na rzecz E. S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym postanowieniem z dnia (...) marca 2011r., nr (...) Wojewoda (...) na podstawie art. 134 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania E. S. (organ wskazał nazwisko z błędna pisownią S.) od decyzji nr (...) z dnia (...) maja 2010r. Prezydenta (...) – stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona skarżącej w dniu (...) czerwca 2010r., termin 14 dniowy do wniesienia odwołania upłynął w dniu (...) lipca 20110r., tj. w sobotę zaś odwołanie wniesione zostało w poniedziałek tj. w dniu (...) lipca 2010r., Organ powołał się na przepis art. 57 § 4 k.p.a. zgodnie z którym jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Wojewoda (...) wskazał na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 25 marca 2003r., sygn. akt III CZP 8/03, której nadano moc zasady prawnej, zgodnie z którą sobota nie jest dniem uznanym ustawowo za wolny od pracy w rozumieniu art. 115 k.c. w zw. z art. 165 § 1 k.p.c. Organ stwierdził, że w okolicznościach niniejszej sprawy czynność - wniesienie odwołania w poniedziałek, jest czynnością dokonaną po terminie. Podkreślił, że skarżąca nie skorzystała z prawa dochodzenia przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wojewoda (...) powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdził, że w świetle ww. okoliczności zobowiązany jest do orzeczenia w trybie art. 134 k.p.a. i nie ma możliwości merytorycznego rozpoznania odwołania. Skargę, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie, wniosła E. S., dochodząc jego uchylenia i zasądzenia kasztów postępowania wg norm przepisanych. Skarżąca podniosła, że w jej sprawie nie ma zastosowania uchwała Sądu Najwyższego, na która powołał się organ II instancji. Na tle przepisu art. 57 § 4 k.p.a. ugruntowane jest orzecznictwo sądowoadministracyjne. W uchwale 7 sędziów z dnia 25 czerwca 2001r., sygn. akt FPS 7 / 00 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w sytuacji kiedy dzień wolny od pracy w pięciodniowym tygodniu pracy przypada na sobotę, to dzień ten należy uznać za równorzędny z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 k.p.a. w zw. z art. 59 ustawy o Naczelny Sąd Administracyjny. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Sąd, zobowiązany przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) do dokonania kontroli zaskarżonego postanowienia pod względem zgodności z przepisami prawa i ich prawidłową wykładnią - stwierdza, że zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem przepisów prawa. W okolicznościach niniejszej sprawy dla oceny dochowania przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania istotne było stwierdzenie, czy w przypadku, gdy termin kończył się w sobotę, dokonanie czynności w poniedziałek skutkuje przyjęciem, że czynność ta została dokonana w terminie. Zdaniem Sądu organ bezpodstawnie oparł swoje rozstrzygnięcie na uchwale Sądu Najwyższego, która zapadła na kanwie przepisów Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania cywilnego. W niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy kodeksu postępowania administracyjngo, oraz orzecznictwo sądowo administracyjne na tle tych przepisów. Przepis art. 57 § 1 k.p.a. stanowi, że jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Dyspozycja art. 57 § 4 k.p.a. wskazuje zaś, że w sytuacji kiedy koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym, po powołaniu wojewódzkich sądów administracyjnych, w zakresie wykładni ww. przepisu nie panowało jednolite orzecznictwo. Dominował jednak pogląd, zgodnie z którym strona postępowania administracyjnego może pozostawać w uzasadnionym przekonaniu, że sobota jest traktowana jak dzień ustawowo wolny od pracy nie tylko w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ale także w postępowaniu przed organami administracji publicznej na podstawie przepisów k.p.a. Ostatecznie, w zakresie wykładni pojęcia "dzień ustawowo wolny od pracy" w odniesieniu do soboty, wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny. W uchwale z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt I OPS 1/11, w składzie 7 sędziów Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sobota jest dniem równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 k.p.a. Rozpoznając dopuszczalność odwołania skarżącej, Wojewoda (...) będzie miał na uwadze powyższe wskazania Sądu. Organ II instancji zwróci uwagę także na prawidłową pisownię nazwiska odwołującej się. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art.145 § 1 pkt 1 lit c, art. 152, art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270 ze zm.).