VII SA/Wa 1177/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2010r r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2006r., znak: [...] w przedmiocie: odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać P. K. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego W dniu 18 grudnia 2009r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 21 maja 2010r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika. Na to orzeczenie został złożony sprzeciw, tym samym orzeczenie z dnia 21 maja 2010r. straciło moc i sprawa podlega ponownemu rozpatrzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa. Skarżący podał, iż we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną i trojgiem dzieci. Posiada mieszkanie o powierzchni 62 m, nieruchomość rolną 2,4 ha ora kamienicę wymagająca remontu. Nadesłanych dokumentów wynika, iż małżonka skarżącego nie pracuje bowiem zmuszona była do rezygnacji z zatrudnienia z uwagi na stan zdrowia syna, który wymaga stałej opieki. Pięcioosobowa rodzina utrzymuje się z dochodu w kwocie 3319 zł uzyskiwanego z tytułu najmu. Strona nie wykazała posiadania oszczędności ani innego majątku. Mając na względzie wykazane w przedmiotowym wniosku stan majątkowy i możliwości płatnicze wnioskodawcy należy stwierdzić, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W sytuacji bowiem, gdy skarżący nie posiada wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych, dochód uzyskiwany w pięcioosobowym gospodarstwie domowym nie pozwala mu poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową, uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy. W związku z powyższym zwolniono skarżącego od kosztów sądowych i przyznano pełnomocnika z urzędu. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 260 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ww. postanowił jak w sentencji postanowienia.