VII SA/Wa 1177/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 9 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W., M. W. i M. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2019 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę M. W. i M. W. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2019 r., znak: [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), dalej: ,,K.p.a.’’, po rozpatrzeniu odwołania A. F., P. W. oraz B. J. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2018 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji – utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Powyższa decyzja została doręczona A. F. (syn A.), A. F. (syn E.), P. W., B. J., M. M., M. K. oraz Gminie Miasta [...], tj. doręczona tylko tym stronom postępowania (w tym wnoszącym odwołanie). P. W., M. W. i M. W. (dalej: ,,skarżący’’), w dniu 29 kwietnia 2019 r. (data nadania w placówce pocztowej), wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2019 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga M. W. i M. W. podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wyjaśnić, że każde merytoryczne rozpatrzenie skargi, poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Legitymacja (posiadanie uprawnienia) do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: ,,P.p.s.a.’’, uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnienie do wniesienia skargi uzależnione jest nadto od wykazania związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Skarga do sądu administracyjnego może więc dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej, a więc przewidzianej w przepisach prawa administracyjnego możliwości konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2016 r., sygn. akt I OSK 94/15, LEX nr 2 108 380). Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie (zarejestrowanej pod sygn. akt VII SA/Wa 1177/19), P. W., M. W. i M. W. wnieśli skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2019 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Zaskarżona ww. decyzja skierowana została przez organ administracji publicznej do A. F. (syna A.), A. F. (syna E.), P. W., B. J., M. M., M. K. oraz Gminy Miasta [...], tj. doręczona tylko tym stronom postępowania (w tym wnoszącym odwołanie). Oznacza to, że skarżący M. W. i M. W. nie byli stroną postępowania, zakończoną wydaniem decyzji z dnia [...] marca 2019 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Tym samym nie posiadają interesu prawnego w jego skarżeniu. Podkreślenia wymaga, że skarżący M. W. i M. W. byli stroną postępowania (wnoszącą odwołanie) od decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2019 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Na powyższą decyzję umarzającą postępowanie odwoławcze przysługiwała ww. skarga do tut. Sądu. Na marginesie tylko zaznaczyć należy, że skarga M. W. i M. W. (do dnia wydania niniejszego postanowienia) nie została również podpisana. Przewodnicząca Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2019 r., wezwała M. W. i M. W. do podpisania wniesionej skargi, bądź nadesłania skargi własnoręcznie podpisanej – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy w dniu 9 lipca 2019 r., zwrócono przesyłki do Sądu z adnotacją na kopertach ,,zwrot nie podjęto w terminie’’ oraz o podwójnym awizowaniu (w dniach 13 czerwca 2019 r. i 21 czerwca 2019 r.). Zarządzeniami z dnia 2 sierpnia 2019 r. (k.37,38) ww. przesyłki uznano za skutecznie doręczone w dniu 27 czerwca 2019 r., ze względu na treść art. 73 P.p.s.a. W konsekwencji wobec faktu, że skarżący M. W. i M. W. nie posiadają legitymacji skargowej w niniejszej sprawie, tj. w zaskarżeniu decyzji z dnia [...] marca 2019 r., znak: [...], skarga M. W. i M. W. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.