VII SA/Wa 1177/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Wojciech Sawczuk, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 września 2021 r. sprawy ze skargi R. O. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2021 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego oddala skargę Przedmiotem skargi R. O. jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2021 r., znak [...], wydane w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił skarżącemu pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie mieszkaniowej jednorodzinnej oraz szczelnego zbiornika na ścieki o pojemności 10 m3 na działce nr [...] położonej w m. [...]. Postanowieniem z dnia [...] października 2020 r., znak [...], Wojewoda [...], na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., zawiesił z urzędu postępowanie odwoławcze związane z odwołaniem M. K. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. – do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia spraw prowadzonych przez: Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] dotyczącej nasypu wykonanego na działce nr [...] i Wójta Gminy [...] dotyczącej naruszenia stosunków wodnych. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2020 r. o zawieszeniu postępowania. Pismem z dnia 25 stycznia 2021 r. skarżący wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania. Przed rozpoznaniem tego wniosku Wojewoda [...] pismem z dnia 1 lutego 2021 r. zwrócił się do Urzędu Gminy [...] o informację na jakim etapie znajduje się sprawa dotycząca naruszenia stosunków wodnych spowodowanych wykonanym nasypem na działce nr [...]. W tym samym dniu organ ten zwrócił się do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego o informację, czy decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2020 r., znak [...] została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 2 lutego 2021 r. poinformował Wojewodę [...], że decyzja z dnia [...] października 2020 r. została zaskarżona przez M. K., a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku nieprawomocnym wyrokiem z dnia 21 stycznia 2021 r. sygn. akt II SA/Bk 848/20 skargę oddalił. Nadto Wójt Gminy [...] pismem z dnia 4 lutego 2021 r. poinformował Wojewodę [...], że podjęto działania zmierzające do uzupełnienia materiału dowodowego sprawy, tj. sporządzenia opinii przez biegłego hydrologa. Wójt wskazał, że wyznaczony został termin na wykonanie oględzin działek (będących przedmiotem postępowania) z udziałem biegłego na dzień 9 marca br. Mając na względzie powyższe, Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2021 r., znak [...], na podstawie art. 97 § 2 w zw. z art. 101 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") odmówił podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego związanego z rozpatrzeniem odwołania M. K. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2021 r., po rozpoznaniu zażalenia skarżącego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2021 r. W uzasadnieniu GINB wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku prawomocnym wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2020 r., sygn. akt II SA/Bk 506/20 uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2020 r., znak: [...] (uchylającą decyzję Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji). W uzasadnieniu powyższego wyroku stwierdzono, że: "jeśli bowiem chodzi tylko o ustalenie sytuacji w zakresie postępowań dotyczących naruszenia stosunków wodnych (druga przesłanka uchylenia zaskarżonej decyzji) w tym zakresie organ I instancji nie ma możliwości przeprowadzenia żadnego postępowania dowodowego, poza ewentualnym zawieszeniem postępowania do czasu rozstrzygnięcia tej kwestii, co może również uczynić organ II instancji. Należy również rozważyć, czy drugie z postępowań w zakresie naruszenia stosunków wodnych, toczące się przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w [...], a dotyczące wykonania nasypu ziemnego na działce nr [...], może mieć większe znaczenie na przedmiotowe postępowanie. Dotyczy bowiem terenu inwestycji oznaczonej literami A-B-C-D, na projekcie zagospodarowania terenu sporządzonej przez projektanta (...) Zdaniem sądu, organ II instancji zasadnie uwzględnił toczące się równolegle postepowania o naruszenie stosunków wodnych, których wynik, w tej konkretnej sprawie, może mieć istotne znaczenie dla rozwiązań przyjętych w zatwierdzonym projekcie budowlanym". Następnie organ przytoczył art. 153 p.p.s.a. oraz art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i podkreślił, że zależność, o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wyrażać się musi w istnieniu bezpośredniego związku przyczynowego przejawiającego się w tym, że rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej uzależnione jest bezwzględnie od uprzedniego rozstrzygnięcia przez inny organ lub sąd istotnej dla sprawy okoliczności prawnej stanowiącej przesłankę wydania decyzji. Sytuacja taka zachodzi wówczas, gdy organ nie dysponuje elementem pozwalającym na wydanie w ogóle decyzji. Organ jest zobowiązany do zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., gdy wystąpi zagadnienie, którego brak rozstrzygnięcia wyklucza zarówno pozytywne jak i negatywne dla strony zakończenie postępowania administracyjnego. Postępowanie prowadzone przez PINB w [...] w sprawie dotyczącej nasypu wykonanego na działce nr [...] oraz przez Wójta Gminy [...] w sprawie dotyczącej naruszenia stosunków wodnych na gruncie, stanowią zagadnienie wstępne, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w stosunku do prowadzonego przez Wojewodę [...] postępowania odwoławczego od decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. GINB podkreślił, że postępowanie prowadzone przez PINB w [...] w sprawie nasypu na działce nr ewid. [...] zostało zakończonego ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2020 r., co oznacza, że ustąpiła jedna z przyczyn uzasadniających zawieszenie postępowania. Natomiast z ustaleń dokonanych przez GINB wynikało, że postępowanie prowadzonego przez Wójta Gminy [...] w sprawie dotyczącej naruszenia stosunków wodnych na gruncie nie zostało jeszcze zakończone ostateczną decyzją. Sprawa ta nadal toczy się przed Wójtem, który w piśmie z dnia 4 lutego 2021 r. wskazał na podjęcie działań zmierzających do uzupełnienia materiału dowodowego poprzez sporządzenie opinii przez biegłego hydrologa. GINB wskazał również na wiadomość e-mail z Urzędu Gminy [...] z dnia 9 kwietnia 2021 r., zgodnie z którą sporządzano powyższą opinię, mająca posłużyć do wydania decyzji, a termin zakończenia postępowania został wydłużony do 31 maja 2021 r. GINB podał, że w przypadku zawieszenia postępowania ze względu na zagadnienie wstępne, przyczyna uzasadniająca zawieszenie ustępuje w chwili, gdy rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd uzyskuje trwały charakter. W analizowanej sprawie będzie to ostateczna decyzja kończąca postępowanie w sprawie dotyczącej naruszenia stosunków wodnych na działce nr [...] obręb [...]. Dopiero bowiem ostateczna decyzja wywołuje trwałe skutki prawne i sprawia, że ustępują przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Podjęcie zawieszonego postępowania winno mieć miejsce, gdy rozstrzygnięcie, stanowiące zagadnienie wstępne, stanie się ostateczne. Organ stwierdził, że niezasadne są podnoszone przez skarżącego zarzuty dotyczące naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz art. 170 p.p.s.a. R. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2021 r. Twierdził w niej, że od kwietnia 2018 r. blokuje się mu budowę budynku mieszkalnego. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2021 r. Ponadto o połączenie do wspólnego rozpatrzenia niniejszej skargi razem z wcześniejszą skargą, która jest rozpatrywana pod sygn. akt VII SA/Wa 372/21. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2020 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę prawną objętych skargą rozstrzygnięć stanowił art. 97 § 2 k.p.a., zgodnie z którym, gdy ustąpią przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, o których mowa w art. 97 § 1 pkt 1-4, organ administracji publicznej podejmuje postępowanie z urzędu lub na żądanie strony. W ramach postępowania dotyczącego podjęcia zawieszonego postępowania ocenie podlega zatem, czy istnieją nadal przyczyny zawieszenia, uzasadniające trwanie "stanu zawieszenia", jak również czy istniała w rzeczywistości przesłanka z powodu której postępowanie zostało zawieszone. Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., który stanowił podstawę zawieszenia postępowania przez Wojewodę [...] postanowieniem z dnia [...] października 2020 r., organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Przy czym należy mieć na względzie, że zgodnie z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. W konsekwencji, w sytuacji, gdy zachodzi związanie prawomocnym orzeczeniem sądu i ustaleniami faktycznymi, które legły u jego podstaw, niedopuszczalne jest w innej sprawie dokonywanie ustaleń i ocen prawnych sprzecznych z prawomocnie osądzoną sprawą. Rozstrzygnięcie zawarte w prawomocnym orzeczeniu stwarza taki stan prawny, jaki z niego wynika. Sądy rozpoznające między tymi samymi stronami inny spór muszą przyjmować, że dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak przyjęto w prawomocnym, wcześniejszym wyroku. W tym kontekście przypomnienia wymaga, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 maja 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 372/21 oddalił skargę R. O. na postanowienie GINB z dnia [...] grudnia 2020 r., utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2020 r. Powyższy wyrok jest prawomocny od dnia 25 sierpnia 2021 r. Kierując się treścią art. 170 p.p.s.a., Sąd rozpoznający sprawę niniejszą związany był rozstrzygnięciem i oceną prawną dokonaną w sprawie, zakończonej wyrokiem z dnia 27 maja 2021 r., która sprowadza się do stwierdzenia, że postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2020 r. oraz postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2020 r. nie naruszały prawa, a zawieszenie przez Wojewodę z urzędu postępowania odwoławczego z odwołania M. K. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. – do czasu prawomocnych rozstrzygnięć postępowań prowadzonych przez: Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w sprawie dotyczącej nasypu na działce nr [...] oraz Wójta Gminy [...] w sprawie dotyczącej naruszenia stosunków wodnych na gruncie – było zgodne z przepisami postępowania administracyjnego. Zatem obecnie rzeczą Sądu było zbadanie, czy ustąpiły przyczyny, z powodu których Wojewoda [...] zawiesił postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. Jak wskazał Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, postępowanie prowadzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w sprawie wykonania nasypu na działce nr ewid. [...] zakończyło się ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2020 r., co oznacza, że ustąpiła jedna z przyczyn uzasadniających zawieszenie postępowania przez Wojewodę [...]. Wciąż jednak istniała druga z podstaw zawieszenia postępowania, gdyż postępowanie prowadzone przez Wójta Gminy [...] w sprawie dotyczącej naruszenia stosunków wodnych na gruncie nie zostało zakończone ostateczną decyzją. Z zgodnie z informacją uzyskaną przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 9 kwietnia 2021 r., postępowanie przed Wójtem Gminy [...] nadal trwało, a termin jego zakończenia został wydłużony do dnia 31 maja 2021 r. Wynika z tego, że nie ustały przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania. W sytuacji zawieszenia postępowania z uwagi na zagadnienie wstępne, jak w niniejszej sprawie, przyczyna uzasadniająca zawieszenie ustępuje w chwili, gdy rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd uzyskuje charakter trwały, czyli staje się odpowiednio ostateczne, prawomocne, wykonalne bądź skuteczne. Podsumowując Sąd uznał, że wydając zaskarżone postanowienie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy, a motywy, jakimi organ kierował się przy jej rozstrzyganiu, znajdują aprobatę Sądu. Zaskarżone postanowienie nie naruszało prawa. W odniesieniu do wniosku skarżącego o połączenie spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, Sąd informuje, że sprawa o sygn. akt VII SA/Wa 372/21 została zakończona wyrokiem z dnia 27 maja 2021 r., natomiast skarga inicjująca postępowanie w niniejszej sprawie wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 15 czerwca 2021 r. W powyższej sytuacji nie było możliwe zbadanie istnienia przesłanek do zastosowania instytucji przewidzianych w art. 111 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie i nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku. Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a.