VII SA/Wa 118/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 118/08 ze skargi R. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę postanawia: przyznać R. P. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W dniu 26 marca 2008 r., do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek R. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty rodzinnej w wysokości 946 zł. brutto. Wskazała, że stałe miesięczne wydatki wynoszą 371 zł. – spłata kredytu, opłata za energię elektryczną 304,48 zł., koszty leczenia 20 zł. Wnioskodawczyni nie wskazała posiadania innego majątku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych lub opłacenie zawodowego pełnomocnika. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawczyni oraz wysokość kosztów sądowych z których głównym wydatkiem jest 500 zł wpisu sadowego, uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść tych wydatków. Strona utrzymuje się z niewysokiej renty rodzinnej, na bieżące wydatki po opłaceniu stałych kosztów zostaje wnioskodawczyni około 200 zł. To powoduje, że zdaniem Sądu, wnioskodawczyni nie stać na samodzielne ponoszenie kosztów sprawy, a tym samym, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zasadny. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).