VII SA/Wa 1185/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Augustyniak – Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. N. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : sprostowania oczywistej omyłki postanawia : odrzucić skargę. W dniu 24 maja 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga W. N. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...]. Zarządzeniem z dnia 27 maja 2013 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. postanowienie w kwocie 100,00 złotych oraz do nadesłania 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego w terminie 7 dni, od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że skarżąca odebrała powyższe wezwanie w dniu 11 czerwca 2013 r., a zatem termin do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi upływał z dniem 18 czerwca 2013 r. Z akt sprawy wynika, że skarżąca w wyznaczonym terminie nie nadesłała 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, jak również nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 10 lipca 2013 r. Stwierdzić zatem należy, że skarżąca pomimo upływu zakreślonego terminu, nie dopełniła czynności nakazanych przez Sąd. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy od skargi oraz gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wobec powyższego, z uwagi na dyspozycję art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.