VII SA/Wa 1191/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska ( spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2011 r. sprawy ze skargi A.B. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2011 r. znak [...] w przedmiocie przekazania zgodnie z właściwością skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] listopada 2010r. znak: [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] działając na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a. i art. 20 § 1 pkt 4 w związku z art. 156 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.) przekazał według właściwości Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w [...] zarzuty A.B. na decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2010 r. znak: [...]. W uzasadnieniu wskazał, iż A.B. wniósł odwołanie od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2010 r. znak: [...] wydanej w oparciu o art. 29 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, dotyczącej zabezpieczenia wyrobów wycofanych z obrotu na podstawie decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].10.2010 r poprzez ich odebranie. Zdaniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] zaskarżona decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2010 r jest w istocie zarządzeniem zabezpieczenia wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym, o którym mowa w art. 156 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wydanym przez PPIS w [...], działającego w tym przypadku, jako organ egzekucyjny. O takim charakterze zaskarżonej decyzji świadczy podstawa prawna jej wydania oraz wskazanie, że została wydana w związku z decyzją Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].10.2010 r i służy wykonaniu tej decyzji. Powyższe oznacza, że w sprawie należy stosować przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz.U. 05. 229. 1954 ze zm ). Z przepisu art. 156 § 1 pkt 8 w/w ustawy wynika, że na zarządzenie zabezpieczenia służy zobowiązanemu prawo zgłoszenia zarzutów. Organem właściwym do rozpatrzenia zarzutów jest organ egzekucyjny, którym w tej sprawie jest Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...]. Główny Inspektor Sanitarny po rozpatrzeniu zażalenia A.B. postanowieniem z dnia [...] marca 2011r. znak [...], działając na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a. utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] listopada 2010r. znak: [...]. W uzasadnieniu wskazał, iż zgodnie z art. 29 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, czynności podjęte przez PPIS w [...] były faktycznie czynnościami egzekucyjnymi służącymi realizacji decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r. znak: [...], tj. zarządzeniem zabezpieczenia wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Z art. 156 § 1 pkt 8 w/w ustawy wynika, że na takie zarządzenie służą zobowiązanemu zarzuty, o których mowa w art. 33 ustawy egzekucyjnej. Analiza treści odwołania A.B. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2010 r. znak: [...], wskazuje, że jakkolwiek strona nie powołała się wprost na wskazane w tym przepisie zarzuty to jednak je podniosła, a dotyczy to między innymi zarzutu nieistnienia obowiązku (art. 33 pkt 1), niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym (art. 33 pkt 5) czy zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego (art. 33 pkt 8). W odwołaniu tym pełnomocnik strony podniósł również, iż skarżący traktuje doręczoną mu decyzję PPIS w [...], jako zarządzenie zabezpieczenia, stojąc na stanowisku, że nazwanie wydanego aktu decyzją nie zmienia jego rzeczywistego charakteru. Z tym stanowiskiem strony organ się zgodził i wskazał jednocześnie, że w myśl art. 34 § 1 ustawy egzekucyjnej, zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym, że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1-5, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. Główny Inspektor Sanitarny podzielił stanowisko Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...], iż organem właściwym do rozpatrzenia zarzutów jest organ egzekucyjny, którym w tej sprawie jest Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...]. W związku z powyższym należało wydać postanowienie o przekazaniu pisma, będącego w istocie wniesieniem zarzutów, do rozpatrzenia organowi właściwemu w sprawie Skargę do Sądu na powyższe postanowienie wniósł A.B. wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zarzucił naruszenie art. 65 § 1 k.p.a. w związku z art. 138 § 1 k.p.a. poprzez przekazanie odwołania od decyzji pomimo obowiązku rozpoznania odwołania i wydania jednej z decyzji opisanych w przepisie art. 138 k.p.a. Skarżący podniósł, że organ I instancji, przekazując odwołanie skarżącego, dokonał bez żadnej podstawy prawnej kwalifikacji zaskarżonej decyzji, jako zarządzenia zabezpieczenia, a złożone odwołanie zostało zakwalifikowane, jako zarzuty na takie zarządzenie. Podstawą przekazania odwołania było ustalenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, gdyż zabezpieczenie winno nastąpić w drodze zarządzenia zabezpieczenia, nie zaś w drodze decyzji. Zdaniem skarżącego złożenie odwołania na decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r. wszczęło postępowanie odwoławcze, które może zakończyć się tylko w sposób określony w przepisie art. 138 k.p.a. Za niedopuszczalne należy uznać wykorzystywanie instytucji przewidzianej w przepisie art. 65 k.p.a. do uchylenia się od rozstrzygnięcia odwołania. Zaskarżone postanowienie powoduje, iż nie istnieje możliwość usunięcia z obrotu decyzji wydanej przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w zwykłej drodze odwoławczej. Skarżący podniósł, iż decyzja administracyjna wydana w sprawie, której załatwienia w formie decyzji prawo nie przewiduje, jest decyzją wadliwą, jako wydaną bez podstawy prawnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądowa kontrola rozstrzygnięć administracyjnych polega na badaniu ich zgodności z prawem i dokonana w tym aspekcie ocena zaskarżonego postanowienia nie wykazała naruszenia prawa, dlatego skarga, jako niezasadna podlega oddaleniu. W niniejszym postępowaniu Sąd kontrolował postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2011r. znak [...] utrzymujące w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] listopada 2010r. znak: [...] przekazujące według właściwości Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w [...] zarzuty A.B. na decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2010 r. znak: [...]. Decyzją z dnia [...] października 2010r wydaną na podstawie art. 29 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006r., Nr 122, poz. 851 ze zm.) Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] zabezpieczył wyroby mogące mieć wpływ na zdrowie ludzi poprzez ich odebranie, w trybie natychmiastowej wykonalności, do czasu przeprowadzenia badań laboratoryjnych. Zarówno Główny Inspektor Sanitarny jak i Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] trafnie wskazali, iż przedmiotową decyzją Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] podjął czynności będące faktycznie czynnościami egzekucyjnymi, służącymi realizacji decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r. znak: [...], wycofującej produkt z obrotu. Z art. 29 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej wynika, iż państwowi inspektorzy sanitarni są uprawnieni do zabezpieczania między innymi środków spożywczych, mogących mieć wpływ na zdrowie ludzi, a do postępowania zabezpieczającego stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Stosowanie do postępowania zabezpieczającego przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oznacza, że zabezpieczenie powinno nastąpić w formie zarządzenia, co wynika z art. 156 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Na zarządzenie zabezpieczenia przysługuje natomiast zobowiązanemu zgłoszenie w terminie 7 dni do organu egzekucyjnego zarzutów, stosownie do art. 156 § 1 pkt 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Rozstrzygnięcie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r pomimo błędnej formy (decyzji zamiast zarządzenia) oraz błędnego pouczenia o przysługującym środku odwoławczym ( odwołaniu zamiast zgłoszeniu zarzutów ) nie zmieniło rzeczywistego charakteru tego rozstrzygnięcia. Odwołanie od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r wniesione przez skarżącego zostało prawidłowo potraktowane przez organy, jako zarzuty, do których rozpatrzenia właściwym jest Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] działający, jako organ egzekucyjny w zakresie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym ( art. 20 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). W związku z powyższym za prawidłowe należy uznać postanowienie Państwowego Wojewódzkiego i Inspektora Sanitarnego w [...] wydane na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. o przekazaniu zarzutów skarżącego do organu właściwego do ich rozpatrzenia, tj. Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...]. W świetle powyższych wywodów nieuzasadniony jest zarzut skargi dotyczący błędnej kwalifikacji decyzji z dnia [...] października 2010r., a w związku z tym również pisma skarżącego zatytułowanego "odwołanie". Skarżący A.B. reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego, w odwołaniu od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r także zakwalifikował przedmiotową decyzję, jako zarządzenie zabezpieczenia, stojąc na stanowisku, że nazwanie wydanego aktu decyzją nie zmienia jego rzeczywistego charakteru oraz zgłosił zarzut nieistnienia obowiązku (art. 33 pkt 1), niewykonalności obowiązku o charakterze niepieniężnym (art. 33 pkt 5) czy zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego (art. 33 pkt 8). Zarzut skarżącego dotyczący wadliwości decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r, nie podlegał ocenie w niniejszej sprawie, w której przedmiotem kontroli sądowej było wyłącznie postanowienie wydane w trybie art. 65 § 1 k.p.a. Uznając, że zaskarżone postanowienie prawa nie narusza, a podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.