VII SA/Wa 1194/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Ref. staż. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2010 r. sprawy ze skargi T. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego postanowił: I. skargę odrzucić; II. przyznć ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. J.: tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 (trzysta pięć) złotych, w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych, tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 55 (pięćdziesiąt pięć) złotych. VII SA/Wa 1194/10 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2007 r. sygnatura akt: VII SA/Wa 258/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po przeprowadzeniu rozprawy oddalił skargę T. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia projektu budowlanego zamiennego. T. K. była obecna na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2007 r. Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził prawomocność w/w wyroku od dnia 27 listopada 2007 r. W dniu 13 czerwca 2008 r. T. K. wniosła (osobiście) do Sądu skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2007 r. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że została pozbawiona możności działania, bowiem nie przysługuje jej prawo do osobistego wniesienia skargi kasacyjnej a wyznaczony pełnomocnik z urzędu uchybił terminu do wniesienia skargi i terminowi do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art.270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) W przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie zaś z art. 281 ppsa na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Sąd może jednak po rozważeniu stanu sprawy połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy. W niniejszej sprawie T. K.wniosła w dniu 13 czerwca 2008 r. skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2007 r. Wyrok ten był prawomocny od dnia 27 listopada 2007 r. Trzeba podkreślić, że wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest instytucją wyjątkową. Cecha owej wyjątkowości wyraża się tym, że wymieniona instytucja przysługuje od ściśle określonych orzeczeń (prawomocnych, kończących postępowanie), w ściśle określonym terminie wskazanym w art. 277 ppsa i na ściśle określonych podstawach. Wyjątkowość tej instytucji ma zapewnić racjonalną stabilność merytorycznego orzeczenia oraz autorytet sądu, który je wydał. Zgodnie z art. 277 cytowanej ustawy skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Analizując niniejszą sprawę pod kątem treść w/w artykułu wskazać należy, że T. K. o orzeczeniu dowiedziała się w dniu 1 sierpnia 2007 r., jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy o sygnaturze VII SA/Wa 258/07 protokołu rozprawy w dniu 1 sierpnia 2007 r. Skarżąca była bowiem obecna w tym dniu na rozprawie. Skargę o wznowienie postępowanie została złożona w dniu 13 czerwca 2008 r., a zatem z uchybieniem terminu wskazanego w treści art. 277 ppsa. Ponadto, jak już wskazano wyżej skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego przysługuje od orzeczeń prawomocnych. W niniejszej sprawie wyrok z dnia 1 sierpnia 2007 r. stał się prawomocny z dniem 27 listopada 2007 r. Należy zauważyć, że postanowieniem z dnia 14 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 1 sierpnia 2007 r. Skarga ta została rozpatrzona przez Naczelny Sąd Administracyjny, którym wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2010 r., oddalił skargę kasacyjną. Odnosząc się do zarzutu skarżącej pozbawienia jej możliwości działania, stwierdzić należy, ze pozbawienie strony możności działania oznacza pozbawienie strony możliwości obrony jej praw na skutek naruszenia przepisów prawa. Wystąpienie tej przesłanki wznowienia postępowania wymaga wykazania związku pomiędzy naruszeniem prawa a pozbawieniem stron możliwości działania w podanym wyżej znaczeniu. Ograniczenie zawarte w art. 271 pkt 2 ppsa "jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała" w wypadku orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego oznacza, że strona mogła w toku postępowania, przez złożenie zwykłego środka odwoławczego, usunąć istniejącą wadliwość postępowania. Obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej na który powołuje się skarżąca wynika zaś z przepisu prawa, a konkretnie z treści art. 175 § 1 ppsa. Mając wszystko powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł na podstawie art. 281 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak pkt. I w sentencji postanowienia. Na podstawie art. 250 ppsa, orzeczono o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej.