VII SA/Wa 1196/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K. C. pełnomocnika z urzędu G. J. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi G. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r,. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkie go Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. C. ustanowionego w ramach prawa pomocy tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za reprezentowanie przed sądem pierwszej instancji kwotę 295,20 zł. (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy), w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 240 zł. i tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł. W dniu 29 grudnia 2015 r. zostało G. J. przyznane prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] na pełnomocnika dla skarżącego wyznaczyła radcę prawnego K. C. Do protokołu rozprawy z dnia 7 kwietnia 2016 r. pełnomocnik strony złożył wniosek o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania w postępowaniu przed sądem I instancji. Jednocześnie zostało złożone oświadczenie o nie pokryciu ww. kosztów w całości, ani w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 490). jego stosowanie w niniejszej sprawie wynika z brzmienia § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Zgodnie z § 14 ust 2 pkt 1 ww. rozporządzenia z 2002 r. stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem sprawy nie jest należność pieniężna, sprawa nie dotyczy także decyzji lub postanowienia Urzędu Patentowego, zatem stawkę minimalną określono na podstawie § 14 ust 2 pkt 1 lit c), która wynosi 240 zł. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Z tych względów przyznano w niniejszej sprawie kwotę 240 zł. i kwotę 55,20 zł. tytułem 23% podatku od towarów i usług, za reprezentowanie przed sądem pierwszej instancji.