VII SA/Wa 1197/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Sawczuk (spr.), , Sędzia WSA Artur Kuś, Sędzia WSA Tomasz Stawecki, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 października 2020 r. sprawy ze skargi T. O. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2020 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia oddala skargę I. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. działając na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 ze zm., aktualny tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm. - dalej jako P.b.) zobowiązał T. O. (dalej jako Skarżący lub Inwestor) do wstrzymania prowadzenia robót budowlanych obejmujących budowę budynku biurowego z częścią komunikacyjną, dobudowanego do budynku istniejącego (tzw. usługowego) od strony elewacji południowej, bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, na nieruchomości położonej w K. przy ul. M. (działka nr [...]) oraz nakazał przedłożenie w terminie do [...] czerwca 2018 r.: 1. decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, 2. dokumentów o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1 i 2 P.b. tj. 4 egzemplarzy projektu budowlanego oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Postanowienie to stało się ostateczne. II. Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2019 r. T. O. wniósł o stwierdzenie nieważności powyższego postanowienia PINB zarzucając mu rażące naruszenie prawa określone w art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (aktualny tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm. - dalej jako k.p.a.). Wskazał, że postanowienie PINB jest sprzeczne z oceną prawną i wskazaniami [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zwartymi w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2017 r. znak [...]. Zdaniem strony postępowanie w sprawie budynku biurowego absolutnie nie powinno się toczyć w trybie art. 48 P.b a na podstawie art. 50 i 51 P.b. III. Po rozpatrzeniu wniosku Skarżącego, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia PINB z [...] kwietnia 2018 r. Wyjaśnił, że zarzut rażącej sprzeczności postanowienia PINB z postanowieniem [...] WINB z dnia [...] grudnia 2017 r. jest bezzasadny. Faktem jest, iż [...] WINB wskazanym postanowieniem uchylił wcześniejsze postanowienie PINB z dnia [...] lipca 2017 r. wskazując, że PINB nałożył na inwestora obowiązki nieprzewidziane w prawie (tj. przedłożenie ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy, zamiast decyzji o warunkach zabudowy) oraz że powinien dokonać prawidłowej kwalifikacji wykonanych przez inwestora robót budowlanych do ich odpowiedniej kategorii i w zależności od ustaleń rozważyć zmianę zakresu prowadzonego postępowania (wszczętego w sprawie legalności robót budowlanych związanych z budową budynku biurowego). Organ odwoławczy w żaden sposób nie zanegował jednak zasadności prowadzenia postępowania legalizacyjnego względem przedmiotowego obiektu, wskazując jedynie na konieczność przeprowadzenia postępowania zgodnie z przepisami Prawa budowlanego oraz k.p.a. W toku postępowania PINB wezwał na przesłuchanie w charakterze świadka R. K., byłego kierownika betoniarni Przedsiębiorstwa Budowlanego [...], do której to firmy wcześniej należała nieruchomość wraz z przedmiotowym budynkiem. Wezwanie z dnia [...] listopada 2017 r. zostało doręczone wszystkim stronom postępowania, w tym inwestorowi (w dniu [...] listopada 2019 r.). Z przesłuchania przeprowadzonego w dniu [...] listopada 2017 r. wynika, że w wyniku działań podjętych przez inwestora doszło do rozbiórki starego budynku przybudówki oraz do budowy w to miejsce nowego budynku o zwiększonych gabarytach (szerokość, długość, wysokość, kubatura), a także wykonania obiektu o nowej konstrukcji (z konstrukcji murowanej z pustaków żwirowo-cementowych na konstrukcję stalowo-murowaną z fasadą szklaną). Dokonując tych ustaleń, organ pierwszej instancji zastosował się do zaleceń postanowienia [...] WINB z dnia [...] grudnia 2017 r., wskazującego na konieczność poprawnej kwalifikacji robót wykonanych przez inwestora. Wydając kolejne postanowienie z dnia [...] kwietnia 2018 r. PINB, kierując się treścią przepisu, nałożył na inwestora obowiązki prawem przewidziane (m.in. obowiązek przedłożenia "decyzji o warunkach zabudowy"), wskazując jednocześnie, iż postępowanie administracyjne prowadzone jest w związku z samowolną budową budynku biurowego. Kwalifikacja wykonanych przez inwestora robót jako samowolnej budowy została przez organ pierwszej instancji wielokrotnie powtórzona i podkreślona. Wnioskodawca został przez organ pierwszej instancji należycie poinformowany o fakcie, iż postępowanie administracyjne prowadzone przez organ pierwszej instancji dotyczy robót polegających na samowolnej budowie budynku biurowego, a co za tym idzie że w stosunku do rzeczonej samowoli będzie wdrażana procedura legalizacyjna uregulowana w art. 48-49 P.b. IV. Po rozpatrzeniu zażalenia Skarżącego, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie [...] WINB. Wskazał, że PINB prowadził postępowanie w sprawie legalności robót budowlanych związanych z budynkiem biurowym z częścią komunikacyjną, dobudowanym do budynku istniejącego (tzn. usługowego) od strony elewacji południowej, położonego w K. przy ul. M. (działka nr [...]). Z akt sprawy wynika (zob. operat szacunkowy z [...] maja 1996 r.) że pierwotnie na działce nr [...] znajdowała się hala produkcyjna wraz z kotłownią, węzeł betoniarski oraz tor podsuwnicowy wraz z suwnicą. Budynek oddany do użytku w 1959 r. został wykonany w technologii tradycyjnej, murowany z elementów prefabrykowanych i ceramicznej cegły pełnej, ze stropodachem w części nieocieplonym, drewnianym, pokrytym papą asfaltową na lepiku asfaltowym. Obecny właściciel – T. O., w dniu [...] listopada 2016 r. wystąpił do Starosty Powiatowego w [...] z wnioskiem o pozwolenie na budowę dotyczącą rozbudowy i przebudowy budynku usługowego wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr [...]. Z kolei PINB w protokole kontroli ww. nieruchomości z dnia [...] marca 2017 r. wskazał, że w chwili obecnej tzw. "budynek usługowy" został rozbudowany od strony elewacji południowej o część biurową z zapleczem, klatką schodową i komunikacją. Cześć rozbudowana ma następujące wymiary: długość ok. 16,50 m, szerokość ok. 5,80 m i wysokość ok. 6,30 m do ok. 6,80 m do spodu płyty pokrycia dachu. Konstrukcje budynku stanowią stopy fundamentowe, w które zakotwione są słupy stalowe, 5 ram stalowych nad parterem i 5 ram stalowych nad I piętrem, stropodach ocieplony wełną mineralną od spodu wykończony płytami gipsowo-kartonowymi, od zewnątrz pokrycie dachu z płyty warstwowej grubości 12 cm, dach konstrukcji stalowej jednospadowy kryty blachą trapezową, ocieplony wełną mineralną. Elewacja wschodnia, południowa i zachodnia wypełniona szybami zespolonymi (...) Pomieszczania na parterze tzw. budynku usługowego (...) w części rozbudowanej są użytkowane jako pomieszczenia stołówki, biura oraz klatki schodowej wraz z komunikacją. Pomieszczania na I piętrze w części rozbudowanej są użytkowane jako: klatka schodowa wraz z komunikacją, salą narad oraz biuro szefa - właściciela firmy. Na przedmiotowe roboty budowlane nie przedłożono pozwolenia na budowę wraz z zatwierdzonym projektem budowlanym. Powyższe ustalenia PINB w [...] pokrywają się z przedłożonym do zatwierdzenia projektem budowlanym. Do wniosku o pozwolenie na budowę dołączono również inwentaryzację przedmiotowego budynku z której wynika, że przed rozbudową część budynku od strony południowej miała wymiary w rzucie 11,60 m x 3,99 m (+ grubość ściany zewnętrznej), w której znajdowało się jedno pomieszczenie - biuro, była murowana z otworem drzwiowym od strony wschodniej i otworami okiennymi od południa (rzut przyziemia - inwentaryzacja) oraz była parterowa (elewacje inwentaryzacja). W kontekście powyższego GINB wskazał, że Inwestor dobudowując do istniejącego budynku, na miejscu istniejącej wcześniej części obiektu parterowej, murowanej o wymiarach 11,60 x 3,99 m (+ grubość ściany zewnętrznej) - cześć obiektu o konstrukcji stalowej, z elewacją szklaną, dwukondygnacyjną o wymiarach 16,50 x 5,8 m, dokonał rozbudowy budynku przed uzyskaniem wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Prawo budowlane nie zawiera definicji rozbudowy. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się jednak, że rozbudowa to zmiana charakterystycznych parametrów istniejącego obiektu budowlanego innych niż określone w art. 3 pkt 7a P.b. dotyczącym przebudowy. Pojęcie rozbudowy związane jest z czymś co istnieje (powiększenie budowli lub obszaru już zabudowanego), zaś budowa polega na zrealizowaniu obiektu budowlanego od nowa. Rozbudowa polega więc na realizacji tylko określonej części obiektu budowlanego od nowa, co prowadzi do zmiany charakterystycznych parametrów istniejącego obiektu budowlanego. Zdaniem GINB nadzór budowlany nie ma możliwości odstąpienia od trybu legalizacji samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego, jeżeli zostały spełnione warunki, o których mowa w art. 48 ust. 2 P.b. Natomiast to, w jaki sposób zakończy się postępowanie legalizacyjne, zależy już wyłącznie od inwestora. Legalizacja samowoli budowlanej nie jest obowiązkiem inwestora, ale uprawnieniem. Każda budowa obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, czyli w warunkach samowoli, nie podlega bezwzględnej rozbiórce, a jedynie w przypadku gdy legalizacja nie będzie możliwa. Zasadą bowiem jest, że organ prowadzi postępowanie zmierzające do legalizacji obiektu budowlanego lub jego części. Nakaz rozbiórki może być bowiem orzeczony dopiero wówczas, gdy okaże się, że nie ma prawnych możliwości legalizacji. PINB w [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2018 r. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych obejmujących budowę budynku biurowego z częścią komunikacyjną, dobudowanego do istniejącego budynku oraz nałożył obowiązek przedstawienia wymaganych prawem dokumentów. Mając na uwadze powyższe w ocenie GINB postanowienie PINB w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. nie jest obarczone żadną z wad kwalifikowanych wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. Postanowienie to zostało wydane przez właściwy organ, na podstawie właściwego przepisu i bez rażącego naruszenia prawa, nie dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, zostało skierowane do właściwych stron postępowania, było wykonalne w dniu jego wydania, a jego wykonanie nie wywołałoby czynu zagrożonego karą oraz nie zawiera wady powodującej jego nieważność z mocy prawa. Odnosząc się do zarzutów Skarżącego GINB wyjaśnił, że niniejsze postępowanie dotyczy oceny pod katem obarczenia wadą nieważności postanowienia organu powiatowego z dnia [...] kwietnia 2018 r. Jego wydanie w trybie art. 48 ust. 2 i 3 P.b. daje możliwość legalizacji samowolnie wybudowanego obiektu i tylko od woli inwestora zależy, czy do tego dojdzie. Celem postępowania legalizacyjnego jest doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Przy czym ocena możliwości legalizacji przez organ nadzoru budowlanego nastąpi dopiero po przedłożeniu przez inwestora wymaganych ww. postanowieniem dokumentów. Dlatego zarzuty Skarżącego dotyczące rozbiórki obiektu wykraczają poza zakres niniejszego postępowania, o której na tym etapie postępowania legalizacyjnego, nie ma jeszcze mowy. V. Skargę na powyższe postanowienie wniósł T. O. zaskarżając je w całości. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia [...] WINB oraz o orzeczenie kosztach postępowania. Istotą sporu w przedmiotowej sprawie nie jest to, czy wybudowany obiekt "BUDYNEK BIUROWY" jest samowolą budowlaną (fakt raczej bezsporny), lecz to, czy przedmiotowy budynek biurowy jest budynkiem samodzielnym, czy też jest budynkiem powiązanym z już istniejącym legalnie budynkiem usługowym. Postępowanie naprawcze od samego początku było prowadzone w sposób wadliwy, gdyż wybudowany budynek biurowy został trwale połączony z budynkiem usługowym i razem tworzą jednolitą całość zarówno konstrukcyjną, jak i funkcjonalną (użytkową). Nawet przy uwzględnieniu aktualnych osiągnięć wiedzy i techniki nie jest możliwa rozbiórka budynku biurowego bez naruszenia konstrukcji legalnie istniejącego budynku usługowego. W orzecznictwie jednolicie wskazuje się, iż rozbiórkę obiektu można nakazać wyłącznie w takiej części, w jakiej obiekt wybudowano z naruszeniem prawa i o ile część tę można wyodrębnić bez uszczerbku dla reszty. Ocena organów, iż obiekt objęty postępowaniem naprawczym (budynek biurowy) jest obiektem samodzielnym jest oceną wadliwą, nielogiczną, sprzeczną z dokonanymi w tym zakresie już raz ustaleniami. Strona wskazała, że już w postanowieniu PINB z dnia [...] lipca 2017 r. jednoznacznie wskazano na brak samodzielności tego budynku: "Konstrukcja nośna obiektu to konstrukcja stalowa składająca się z kompletu 5 ram o rozpiętości ok. 5,80 m w wypełnieniem stropem żelbetowym monolitycznym wylewanym nad parterem i 5 dźwigarów dachowych dwuteowych o rozpiętości ok. 5,80 m nad I piętrem, o rozstawie ok. 4,10 m, wspartych z jednej strony na słupach stalowych, a z drugiej strony na ścianie murowanej istniejącego budynku." "W ścianie północnej tj. w ścianie istniejącego budynku biurowego na parterze został wykonany otwór komunikacyjny umożliwiający komunikację z pomieszczenia stołówki do zaplecza kuchennego oraz schodów wewnętrznych umożliwiających komunikację do zaplecza sanitarnego i socjalnego (szatni pracowników), a także w dalszej części parteru budynku również w ścianie północnej istniejącego budynku został wykonany otwór komunikacyjny umożliwiający komunikację z części holu (z klatką schodowa) do pomieszczeń biurowych i zaplecza sanitarnego." "Obiekt objęty postępowaniem organu jest obiektem samodzielnym, część jego konstrukcji (belki ramy stalowej i dźwigary dachowe) wspierają się na ścianie murowanej istniejącego budynku, do którego obiekt przylega. Budynek ten posiada swój dach oraz własne ściany zewnętrzne. Ścianę północną budynku stanowi ściana południowa istniejącego." Powyższe zapisy wzbudziły wątpliwości [...] WINB co do tego, czy ów budynek biurowy jest obiektem samodzielnym. W uzasadnieniu postanowienia z [...] grudnia 2017 r. [...] WINB stwierdził jednoznacznie: "W związku z tym, w ocenie [...] WINB, wątpliwości budzi uznanie przez PINB w [...], iż wykonany budynek biurowy jest obiektem samodzielnym, gdyż z powyższego wynika, że konstrukcyjnie budynek biurowy jest powiązany z istniejącym już budynkiem usługowym." Dalej [...] WINB stwierdził, iż: "Wobec powyższego, w ocenie [...] WINB, organ I instancji nie dokonał prawidłowej kwalifikacji robót budowlanych, których wynikiem było powstanie budynku biurowego. Kwestia ta ma istotne znaczenie dla prowadzonego postępowania legalizacyjnego, w szczególności ze względu na ewentualne nałożone, na dalszym etapie prowadzonego postępowania, obowiązki na inwestora." "Rozpatrując sprawę ponownie PINB w [...] powinien dokonać prawidłowej kwalifikacji wykonanych w niniejszej sprawie robót budowlanych do ich odpowiedniej kategorii (w zależności od ustaleń rozważyć należałoby kwestię związana ze zmianą zakresu prowadzonego postępowania)." W ocenie Skarżącego nie ulega najmniejszej wątpliwości, że [...] WINB wskazał zmianę trybu postępowania (z art. 48 na art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego). Tymczasem PINB w [...] nie dostosował się do wskazania [...] WINB i nie dokonał ponownej poprawnej kwalifikacji robót oraz nie zweryfikował trybu naprawczego, tylko dalej brnął w "ślepą uliczkę" wydając niemalże identyczne postanowienie z dnia [...] kwietnia 2018 r. Nie może zatem budzić wątpliwości to, iż postanowienie z dnia [...] kwietnia 2018 r. zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa i powinno zostać wyeliminowane z obrotu prawnego. W żadnej mierze nie można zgodzić się z oceną GINB, iż: "badane postanowienie zostało wydane przez właściwy organ, na podstawie właściwego przepisu i bez rażącego naruszenia prawa, nie dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inna decyzją ostateczną (...)". Strona zwróciła uwagę, że skoro postępowanie legalizacyjne w ocenie [...] WINB nie miało się toczyć w trybie art. 48 P.b., to jak można twierdzić, że wydanie postanowienia na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 P.b. rażąco nie narusza prawa. Przyjęty przez PINB tryb postępowania prowadził do rozbiórki i taką rozbiórkę orzeczono wydając decyzję z dnia [...] grudnia 2019 r. Nie może ulegać wątpliwości, że właśnie na tym początkowym etapie organ rozstrzyga w istocie o losie obiektu budowlanego. Postanowienie z [...] kwietnia 2018 r. jest w istocie dotknięte wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 3k.p.a. (res iudicata). Zawarte w ostatecznym postanowieniu [...] WINB z [...] grudnia 2017 r. rozstrzygnięcie, w istocie norma indywidualna oraz skonkretyzowany w niej w sposób autorytatywny stosunek administracyjnoprawny determinują zakres stanu rzeczy osądzonej. Dopóki norma taka pozostaje w obrocie prawnym, stan rzeczy osądzonej będzie stanowił przeszkodę do ingerencji w wynikające z niej uprawnienia i obowiązki. Stan taki będzie zachodził, gdy wystąpi tożsamość adresatów normy indywidualnej, dyspozycji normy indywidualnej oraz jej przedmiotu (określonej rzeczy). Ponowne wydanie postanowienia przez PINB w trybie art. 48 P.b. w sytuacji funkcjonowania w obrocie prawnym ostatecznego orzeczenia (postanowienia) wskazującego na konieczność prowadzenia postępowania naprawczego w trybie art. 50 i art. 51 P.b. niewątpliwie świadczy o wydaniu orzeczenia z rażącym naruszeniem prawa. PINB podważa zatem zasadę praworządności i wywołuje skutek w postaci braku poszanowania dla porządku prawnego, co należy ocenić jako rażące naruszenie prawa. Zupełnie niezrozumiałym jest to, że [...] WINB nie wyjaśnił, dlaczego wycofał się z wcześniejszego stanowiska. Prawdą jest, że organ ten w żaden sposób nie zanegował zasadności prowadzenia postępowania legalizacyjnego względem przedmiotowego obiektu, wskazując jedynie na konieczność przeprowadzenia postępowania zgodnie z przepisami Prawa budowlanego oraz Kodeksu postępowania administracyjnego.. Tego Skarżący nie kwestionuje. Podważa jednak to, że tryb, w jakim to postępowanie winno być prowadzone jest niewłaściwy. To [...] WINB wskazał, że PINB nie dokonał prawidłowej kwalifikacji robót budowlanych, których wynikiem było powstanie budynku biurowego. Kwestia ta ma istotne znaczenie dla prowadzonego postępowania legalizacyjnego, w szczególności ze względu na ewentualne nałożone, na dalszym etapie prowadzonego postępowania obowiązki na inwestora. [...] WINB uznał zatem, że "konstrukcyjnie budynek biurowy jest powiązany z istniejącym już budynkiem usługowym", co jednoznacznie wyklucza możliwość prowadzenia postępowania w trybie art. 48 P.b. skutkującego nakazem rozbiórki. VI. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: VII. Skarga jest niezasadna. Merytoryczne rozważania należy rozpocząć od przypomnienia, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej (jak również postanowienia), jest nadzwyczajnym trybem weryfikacji tego rodzaju aktu i stanowi wyjątek od przyjętej przez ustawodawcę w art. 16 § 1 k.p.a. zasady trwałości decyzji ostatecznych, pozostających w obrocie prawnym i w większości sytuacji nadających danemu podmiotowi określone prawo lub nakładających obowiązek. Stwierdzenie nieważności decyzji może więc nastąpić w przypadku niewątpliwego i oczywistego wystąpienia którejkolwiek z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. Zaznaczyć jednocześnie należy, że w tym trybie nie prowadzi się postępowania mającego zastąpić i naprawić pierwotne działanie organu, którego decyzja jest badana (nie jest to bowiem postępowanie zwyczajne), bądź też zweryfikować i naprawić wszelkie błędy tak postępowania zwykłego jak i wydanej w nim decyzji. Podkreślenia wymaga także i to, że weryfikacja prawidłowości decyzji następuje z uwzględnieniem stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jej wydania, nie zaś stanu obecnie istniejącego. W postępowaniu tym nie prowadzi się tym samym - co do zasady - nowych dowodów, ani nie czyni nowych ustaleń, chyba że chodzi o pewne doprecyzowanie (w granicach przewidzianych prawem i istotą trybu nadzwyczajnego) okoliczności ustalonych w pierwotnym postępowaniu, które z uwagi na swoją niejednoznaczność mogą budzić pewne wątpliwości. Konkludując, w trybie nadzwyczajnym ocenia się działanie organu, którego decyzja (postanowienie) poddana jest tej nadzwyczajnej weryfikacji w kontekście dowodów zebranych w postępowaniu zwykłym. Idąc dalej Sąd zwraca uwagę, że w administracyjnym postępowaniu nadzwyczajnym takim jak oceniane w sprawie niniejszej, kontroluje się ważność ostatecznego rozstrzygnięcia (tu postanowienia wydanego w ramach procedury uregulowanej w art. 48 ust. 2 i 3 P.b.) przez pryzmat ewentualnie tkwiących w nim od początku wad o charakterze kwalifikowanym, a więc najpoważniejszych uchybień jakimi może być dotknięty akt administracyjny. Należy mieć więc na uwadze to, że tylko wady kwalifikowane, nie zaś wszystkie uchybienia dotyczące decyzji administracyjnej, mogą zostać uznane za istotne, tj. takie które uzasadniają wyeliminowanie konkretnej decyzji administracyjnej (postanowienia) z obrotu prawnego ze skutkiem ex tunc. O rażącym naruszeniu prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., a na tę m.in. podstawę nieważności powołuje się Skarżący można mówić wówczas, gdy spełnione są łącznie trzy przesłanki, tj. naruszenie prawa ma charakter oczywisty, widoczny na "pierwszy rzut oka", charakter przepisu, który został naruszony pozwala na proste uznanie oczywistości jego naruszenia (jest on jasny, klarowny i nie wymaga prowadzenia skomplikowanej wykładni prawa) oraz przemawiają za tym racje (skutki) społeczne i ekonomiczno-gospodarcze, które wywołuje rozstrzygnięcie dotknięte wadą kwalifikowaną. Ta ostatnia przesłanka musi mieć przy tym decydujące znaczenie przy dokonywaniu oceny stwierdzonego naruszenia prawa, albowiem łączy pierwsze dwie, akcentując i warunkując istotność wady kwalifikowanej. Nie zawsze bowiem oczywiste naruszenie jasnego w swej warstwie interpretacyjnej przepisu prawa oznaczać będzie, że ma ono charakter rażący. Kluczowe są bowiem skutki społeczno-ekonomiczno-gospodarcze, jakie owo naruszenie powoduje. Z kolei druga podstawa nieważności wskazana przez Skarżącego to wada określona w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Zachodzi ona w sytuacji, gdy kwestionowany akt administracyjny (decyzja/postanowienie) dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną (również postanowieniem) albo sprawy, którą załatwiono milcząco. Inaczej więc mówiąc przesłanka ta aktualizuje się wówczas, gdy dana sprawa (tożsama w sensie podmiotowym i/lub przedmiotowym), została po raz kolejny rozstrzygnięta decyzją/postanowieniem, przy czym kluczowa jest tu łączność podmiotowa i/lub przedmiotowa obu spraw. Ziszczenia się tej przesłanki Strona upatruje w fakcie, jakoby [...] WINB postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017 r. znak [...]. miał wiążąco przesądzić tryb postępowania przewidziany w art. 50-51 P.b. a nie w art. 48 tej ustawy. W związku z tym orzekając ponownie (postanowienie z dnia [...] kwietnia 2018 r.) PINB nie mógł już tej kwestii badać a musiał się jej bezwzględnie podporządkować. VIII. W związku z istotą przytoczonych zarzutów, w niniejszej sprawie konieczne jest skrótowe przypomnienie istotnych elementów stanu faktycznego, w tym szczególnie treści postanowienia [...] WINB, na które powołuje się Skarżący jako źródło nieważności postanowienia PINB. Stan sprawy kształtuje się zatem w sposób następujący: 1. W dniu [...] marca 2017 r. w trakcie przeprowadzonej kontroli PINB ustalił, że na działce Skarżącego (nr ewid. [...]) położonej przy ul. M. w K. doszło do samowoli budowlanej. Przede wszystkim dokonano rozbudowy poprzez nadbudowę budynku tzw. usługowego, nadto dobudowano budynek garażowy (do budynku usługowego od strony elewacji południowej), a także budynek usługowy rozbudowano o część biurową z klatką schodową i komunikacją. Wymiary tej ostatniej samowoli wynoszą 16,50 x 5,80 m, wysokość 6,30 do 6,80 m. Konstrukcję rozbudowy stanowią stopy fundamentowe i zakotwione słupy stalowe, pięć ram stalowych nad parterem i pięć ram stalowych nad I piętrem, które wykonane zostały z kształtowników stalowych. Dach konstrukcji stalowej jest jednospadowy kryty blachą trapezową, a Inwestor nie posiada dokumentów pozwalających na tego rodzaju roboty budowlane. 2. Następnie postanowieniem z dnia [...] lipca 2017 r. (znak [...]) PINB wstrzymał prowadzenie robót budowlanych obejmujących budowę budynku biurowego z częścią komunikacyjną dobudowanego do budynku istniejącego tj. usługowego od strony elewacji południowej bez wymaganego pozwolenia na budowę i zobowiązał do przedłożenia do dnia [...] listopada 2017 r. dokumentacji niezbędnej dla legalizacji stwierdzonej samowoli. 3. Na skutek zażalenia Skarżącego [...] WINB postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017 r. znak [...] uchylił zaskarżone postanowienie PINB z [...] lipca 2017 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Istotne jest przywołanie w tym miejscu powodów tego rozstrzygnięcia sprecyzowanych w jego uzasadnieniu, bowiem na nie powołuje się Skarżący, jako ba źródło oczywistego przesądzenia trybu naprawczego a nie legalizacyjnego. Otóż [...] WINB niewątpliwie zwrócił uwagę, że PINB ustalił, iż przedmiotowy budynek biurowy, dobudowany do istniejącego już budynku usługowego, jest obiektem samodzielnym. Część konstrukcji budynku biurowego tj. belki i dźwigary dachowe wspierają się jednak na ścianie murowej istniejącego budynku usługowego, do którego obiekt został dobudowany. Ścianę północną budynku biurowego stanowi ściana południowa istniejącego budynku usługowego. Nadto, pięć dźwigarów dachowych nad I piętrem dobudowy wsparte są z jednej strony na słupach stalowych a z drugiej strony na ścianie murowanej istniejącego budynku usługowego. W ocenie [...] WINB wątpliwości budzi uznanie przez PINB, że wykonany budynek biurowy jest obiektem samodzielnym, gdyż z powyższego wynika, że konstrukcyjnie budynek biurowy powiązany jest z istniejącym budynkiem usługowym. [...] WINB w dalszej części uzasadnienia przedstawił opis i sens trybu postępowania określonego w art. 48 P.b. oraz zakwestionował nałożenie na Skarżącego obowiązku przedłożenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy zamiast po prostu decyzji o warunkach zabudowy. W końcowej konkluzji podkreślono, że organ powiatowy nie dokonał prawidłowej kwalifikacji robót budowlanych, których wynikiem było powstanie budynku biurowego. Kwestia ta ma istotne znaczenie dla prowadzonego postępowania legalizacyjnego w szczególności ze względu na ewentualnie nałożone na inwestora, na dalszym etapie prowadzonego postępowania, obowiązki. Organ I instancji nie dokonał także szczegółowego wyjaśnienia kwestii, czy na przedmiotowe roboty budowlane nie została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę bądź czy nie dokonano zgłoszenia ww. robót budowlanych, co ma istotny wpływ na prowadzone postępowanie. PINB niewłaściwie nałożył również obowiązek przedłożenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, gdyż z art. 48 ust. 3 P.b. taki obowiązek nie wynika. Sprawa wymaga zatem ponownego przeprowadzenia postępowania w ww. zakresie. W końcowych wytycznych [...] WINB wskazał, że ponownie rozpoznając sprawę PINB powinien dokonać prawidłowej kwalifikacji wykonanych w niniejszej sprawie robót budowlanych do ich odpowiedniej kategorii (w zależności od ustaleń rozważyć należałoby kwestię związaną ze zmianą zakresu prowadzonego postępowania). PINB powinien również dokonać jednoznacznego ustalenia kwestii związanej z tym, czy inwestor nie uzyskał decyzji o pozwoleniu na budowę dotyczącej wykonanych w niniejszej sprawie robót budowlanych bądź czy dokonano zgłoszenia. 4. Ponownie badając sprawę PINB, przed wydaniem kwestionowanego obecnie w trybie nieważności postanowienia z dnia [...] kwietnia 2018 r., dopuścił dowód z przesłuchania świadka – R. K., byłego kierownika betoniarni Przedsiębiorstwa Budowlanego [...], do której to firmy wcześniej należała nieruchomość wraz z budynkiem, na której zaistniała oceniana samowola. Skarżący nie wziął udziału w tym przesłuchaniu. W złożonych zeznaniach świadek szczegółowo przedstawił stan zabudowy istniejący przed przejęciem nieruchomości przez Skarżącego. Wskazał, że w wyniku działań Strony doszło do rozbiórki starego budynku przybudówki oraz do budowy w to miejsce nowego budynku o zwiększonych gabarytach (szerokość, długość, wysokość, kubatura), a także wykonania obiektu o nowej konstrukcji (z konstrukcji murowanej z pustaków żwirowo-cementowych na konstrukcję stalowo-murowaną z fasadą szklaną). W ten sposób powstał budynek biurowy, dostawiony do budynku usługowego w miejsce przybudówki, (budynek usługowy jest objęty innym postępowaniem, prowadzonym obecnie na zasadzie art. 50-51 P.b.). 5. W następstwie wydanego postanowienia z dnia [...] kwietnia 2018 r., które stało się ostateczne wskutek niezaskarżenia, została wdrożona dalsza procedura legalizacyjna z art. 48 P.b., w której uczestniczył Skarżący, nie kwestionując podejmowanych w jej ramach czynności i przedkładając dokumentację mającą świadczyć o możliwości legalizacji. 6. Postanowieniem z dnia [...] maja 2019 r. PINB nałożył na inwestora obowiązek usunięcia braków i nieprawidłowości w dokumentacji przedłożonej na skutek postanowienia z dnia [...] kwietnia 2018 r. 7. Inwestor pismem z dnia [...] czerwca 2019 r. złożył wniosek o zmianę terminu wykonania obowiązku nałożonego postanowieniem z dnia [...] maja 2019 r. 8. Po upływie przedłużonego terminu PINB wezwał inwestora do ostatecznego przedłożenia żądanych dokumentów - pismo z dnia [...] grudnia 2019 r. 9. Z uwagi na nieprzedłożenie wymaganej dokumentacji przez inwestora pomimo wezwania, PINB decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r. nakazał rozbiórkę budynku biurowego z częścią komunikacyjną dobudowanego do budynku istniejącego (tzw. usługowego) od strony elewacji południowej, wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę na nieruchomości położonej w K. przy ul. M. nr [...] (działka nr [...]). 10. Po rozpatrzeniu odwołania Skarżącego, [...] WINB decyzją z dnia [...] lutego 2020 r. utrzymał w mocy orzeczony w dniu [...] grudnia 2019 r. nakaz rozbiórki. 11. Wyrokiem z dnia 11 września 2020 r. sygn. akt IV SA/Po 195/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję [...] WINB w przedmiocie nakazu rozbiórki jako co najmniej przedwczesną. Mając powyższe na względzie w pierwszej kolejności Sąd zwraca uwagę, że w sprawie jest niewątpliwe, że na działce Skarżącego doszło do rozbiórki starego budynku przybudówki oraz do budowy w to miejsce nowego budynku o zwiększonych gabarytach (szerokość, długość, wysokość, kubatura), a także wykonania obiektu o nowej konstrukcji (z murowanej z pustaków żwirowo-cementowych na stalowo-murowaną z fasadą szklaną). Wykonany obiekt budowlany stanowi budynek, gdyż posiada przegrody budowlane oraz posiada fundamenty (żelbetowe stopy fundamentowe) i dach. Sąd nie ma także wątpliwości co do słuszności przyjęcia w postępowaniu zwykłym, że z uwagi na wymiary budynku biurowego 16,50 x 5,80 m czyli ok. 95,7 m2 zabudowy, nie mogłyby mieć w sprawie zastosowania przepis dotyczące wykonywania obiektów budowlanych na skutek zgłoszenia robót budowlanych, gdyż budowa takiego obiektu, o takich gabarytach i rozpiętości konstrukcji wymagała niewątpliwie uzyskania pozwolenia na budowę, którym Skarżący się nie legitymuje. W aktach sprawy znajduje się mapa do celów projektowych podpisana przez geodetę S. P.. W dniu [...] listopada 2015 r. przyjęto do ewidencji materiałów zasobu geodezyjnego i kartograficznego ([...]) wykonany na tej właśnie mapie operat techniczny (opisujący stan zastany na gruncie). Z mapy tej wynika, że na nieruchomości [...] na granicy z działką [...] istniały 3 obiekty (zespolone ze sobą), każdy oznaczony jako "i" - inne. Widoczny jest więc dominujący, długi budynek usługowy, jak i dwa odrębne budynki (przybudówki) umiejscowione z przodu budynku usługowego i z jego prawego boku patrząc od frontu. Powyższy stan potwierdza również mapa stanowiąca załącznik do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] września 2015 r. nr [...]. W 2105 roku a także w lutym 2017 roku (por. zdjęcia z mapy Google - w aktach oraz galeria zdjęć na oficjalnej stronie Skarżącego [...]) istniała jeszcze przybudówka do budynku usługowego (frontowa). Z zeznań świadka R. K. wynika, że w owej przybudówce (rozebranej i zastąpionej nowym budynkiem biurowym, którego dotyczy niniejsze postępowanie) znajdowały się pomieszczenia szatni dla pracowników. Pomiędzy budynkiem głównym (usługowym) a ową przybudówką od frontu istniała możliwość przejścia do dalszych szatni w budynku usługowym oraz do znajdujących się w nim natrysków. Na podstawie powyżej opisanego, ponownego postępowania wyjaśniającego, przeprowadzonego już po uchyleniu przez [...] WINB postanowienia PINB z [...] lipca 2017 r., organ powiatowy sprecyzował dotychczasowe ustalenia w sprawie. Na podstawie całokształtu zgromadzonych dowodów, w tym traktowanego poglądowo projektu budowlanego przedłożonego przez Skarżącego do zatwierdzenia w postępowaniu przed organem architektoniczno-budowlanym, PINB mógł przyjąć, że w miejsce przybudówki, którą całkowicie rozebrano i zastąpiono obecnym budynkiem biurowym, powstał nowy obiekt budowlany wymagający pozwolenia na budowę (budynek biurowy), który ,ma charakter samodzielny. Brak jest zatem w tym przypadku wady kwalifikowanej, bowiem zarówno sama ocena jak i wywiedzione z niej wniosku były w pełni dopuszczalne i nie można im zarzucić ani dowolności, ani też rażącej sprzeczności z prawem. Sąd zauważa, że zgodnie z art. 3 pkt 1 P.b. obiektem budowlanym jest budynek, budowla bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Z kolei z art. 3 pkt 2 P.b. wynika, że budynkiem jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. W kontekście powyższego wzniesiony zamiast przybudówki frontowej obiekt budowlany (budynek biurowy) stanowi samodzielny budynek, gdyż posiada przegrody budowlane, własne fundamenty (żelbetowe stopy fundamentowe) i dach. PINB mógł więc przyjąć, że spełnia on definicję obiektu budowlanego i w rozumowaniu tym nie można dostrzec wady kwalifikowanej. Skarżący w istocie błędnie wskazuje, że postanowienie [...] WINB z dnia [...] grudnia 2017 r. rzekomo przesądziło tryb postępowania, nakazując jego bezwzględne prowadzenie nie w ramach procedury legalizacyjnej określonej w art. 48 P.b. a w ramach postępowania naprawczego określonego w art. 50-51 P.b. Analiza postanowienia [...] WINB nie daje jednak jakichkolwiek podstaw do przyjęcia tak daleko idącego wniosku, a przez to twierdzenia, że kwestia ta została wiążąco przesądzona przez organ wojewódzki, zaś PINB narusza swoim kolejnym postanowieniem art. 156 § 1 pkt 2 i 3 k.p.a. W żadnym miejscu uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia organ wojewódzki nie przesądził w sposób wiążący, że ponowne postępowanie przed organem powiatowym ma się toczyć właśnie na podstawie art. 50-51 P.b. Organ niewątpliwie nakazał wyjaśnienie przez PINB niejasności występujących w sprawie (wypowiedzenie się w kwestii samodzielności), jednak nie przesądził - jak twierdzi Skarżący - trybu ponownego postępowania. Niewątpliwe wskazanie na poczynione ustalenia co do konstrukcji budynku biurowego, które mogą sugerować jego niesamodzielność i ścisłe związanie z budynkiem usługowym, nie stanowi o podkreślanym przez Skarżącego przesądzeniu trybu naprawczego a nie legalizacyjnego. Dodać należy, że takie stanowisko Strony byłoby prawidłowe, gdyby [...] WINB wprost i jednoznacznie napisał, że tryb w jakim PINB dotychczas prowadził postępowanie jest wadliwy i bezwzględnie wymaga zmiany. Jedynie wówczas można byłoby mówić o tym, że ta kwestia została w sposób wyraźny i wiążący przesądzona, przy czym jej naruszenie przez PINB w kolejnym postanowieniu nie stanowiłoby wady z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. jak wskazuje Skarżący, a raczej wadę kwalifikowaną rażącego naruszenia prawa, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez niezastosowanie się do wiążących wytycznych organu odwoławczego. W ocenie Sądu postanowienie PINB z dnia [...] kwietnia 2018 r. nie narusza, tym bardziej w sposób rażący, zastosowanego art. 48 ust. 2 i 3 P.b. Należy podzielić panujący w doktrynie i orzecznictwie pogląd, w myśl którego w sytuacji, gdy na skutek samowolnie wykonanych robót budowlanych powstaje konstrukcja stanowiąca integralną część dotychczasowego budynku, której użytkowanie wiąże się z koniecznością jednoczesnego użytkowania już istniejącej substancji budowlanej (wcześniej powstałej), to w takiej sprawie nie ma zastosowania art. 48 ust. 1 P.b., a przepisy art. 50-51 P.b. (por. najnowsze orzecznictwo dotyczące tej kwestii np. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 2 lipca 2020 r. sygn. akt II SA/Bk 349/20). Należy jednakowoż w tej kwestii dodać, że takie stanowisko jest z konieczności wyjątkiem od ogólnej zasady prowadzenia względem samowoli budowlanych postępowania legalizacyjnego na podstawie obowiązujących do dnia [...] września 2020 r. przepisów art. 48 i art. 49b P.b. i nie może być widziany jako ogólna zasada znajdująca zastosowanie w każdym przypadku, gdy doszło do samowoli budowlanej, w której dokonuje się jakiejkolwiek ingerencji w istniejący budynek (świadczy o tym już samo sformułowanie art. 50 ust. 1 P.b. - W przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 i art. 49b ust. 1... ). O ile więc zgodzić należy się ze stanowiskiem, zgodnie z którym w przypadku rozbudowy budynku bez pozwolenia, w wyniku której doszło do zmiany substancji budynku poprzednio (pierwotnie) istniejącego w taki sposób, że nie jest możliwe proste rozdzielenie części pierwotnej od rozbudowanej, zastosowanie winien rzeczywiście znajdować tryb naprawczy z art. 50-51 P.b., o tyle w niniejszej sprawie tego rodzaju sytuacja w ogóle nie występuje a PINB słusznie prowadził postępowanie w kierunku legalizacji samowoli budowlanej z art. 48 P.b., zatem nie można mu postawić zarzutu rażącego naruszenia prawa poprzez wydanie postanowienia z dnia [...] kwietnia 2018 r. Podkreślić przy tym należy, że sam Skarżący, reprezentowany przez profesjonalistę, nie kwestionował takiej oceny nie składając zażalenia na powyższe postanowienie i biorąc udział w procesie legalizacji popełnionej samowoli. Strona opiera swoje obecne twierdzenia na tym, że elementy budynku biurowego, którym zastąpił rozebraną przybudówkę, czynią go niesamodzielnym, bowiem jego dach wspiera się częściowo na ścianie południowej budynku usługowego (a częściowo na słupach zakotwionych w stopach fundamentowych - przyp. Sądu). Zwrócić jednak trzeba uwagę, czego Strona nie zauważa, że w niniejszej sprawie prowadzone są trzy odrębne postępowania dotyczące samowoli popełnionych na działce nr [...] w K.. Pierwsze, dotyczy garażu dobudowanego prostopadle do budynku usługowego, w której orzekał już WSA w Poznaniu (zob. sprawa o sygn. akt IV SA/Po 386/18 i wydany wyrok z dnia 26 września 2018 r. oddalający skargę na rozstrzygnięcia organów wskazujące tryb legalizacji z art. 48 P.b.). Druga sprawa dotyczy budynku usługowego i w niej również orzekał WSA w Poznaniu (zob. wyrok z dnia 21 marca 2019 r. sygn. akt IV SA/Po 14/19, w którym z uwagi na zakres dokonanych zmian przesądzono, że postępowanie w sprawie rozbudowy budynku usługowego winno być prowadzone na podstawie art. 50-51 P.b.). Trzecia sprawa jest sprawą niniejszą, dotyczącą budowy bez pozwolenia budynku biurowego, z jej "odnogą" w postaci sprawy o stwierdzenie nieważności postanowienia PINB z dnia [...] kwietnia 2018 r. Tutejszy Sąd, odmiennie niż WSA w Poznaniu orzekający w sprawie o sygn. akt IV SA/Po 965/19 nie ma wątpliwości co do tego, że z okoliczności sprawy wynika oczywisty wniosek, że budynek biurowy dobudowany do budynku usługowego zamiast rozebranej przybudówki, jest obiektem samodzielnym i podlega legalizacji na podstawie art. 48 P.b. Nie zmienia w żadnym razie tej oceny oparcie dźwigarów dachowych na ścianie budynku usługowego. Rozbiórka budynku biurowego, do jakiej może dojść w skrajnej sytuacji, w której inwestor nie będzie chciał skorzystać z możliwości jego legalizacji (nie przedkładając wymaganych dokumentów - także w trwającym postępowaniu odwoławczym przed [...] WINB), nie będzie z tej przyczyny niemożliwa do przeprowadzenia i nie będzie w żadnym razie zagrażać budynkowi usługowemu. To, że oba budynki są ze sobą funkcjonalnie połączone (istnieje przejście z budynku biurowego do budynku usługowego - vide zdjęcia i protokół kontroli), a także oparcie wspomnianych dźwigarów na ścianie budynku usługowego, nie czyni jeszcze z tego powodu z tych dwóch obiektów jednego, trwale ze sobą powiązanego. Inaczej mówiąc, budynek biurowy nie jest techniczną częścią budynku usługowego i na odwrót, a tylko w takim przypadku można byłoby mówić o koniczności zastosowania trybu naprawczego z art. 50-51 P.b. Budynek usługowy, po ewentualnym rozebraniu budynku biurowego (o ile inwestor nie będzie zainteresowany jego legalizacją), będzie mógł nadal istnieć (jeżeli oczywiście z powodzeniem zostanie przeprowadzona tocząca się względem niego procedura naprawcza). To natomiast, że po ewentualnym rozebraniu budynku biurowego zachodzić zapewne będzie potrzeba likwidacji istniejącego dotychczas przejścia pomiędzy obydwoma budynkami lub wykonania robót przy jego elewacji nie świadczy jeszcze o konieczności stosowania względem budynku biurowego trybu naprawczego z art. 50-51 P.b. Dodać jedynie należy, że wszystkie te prace będą mogły zostać objęte toczącym się postępowaniem naprawczym dotyczącym budynku usługowego, o czym Skarżący zapomina. Niewątpliwie natomiast organy powinny prowadzić te postępowania w swoistej łączności wynikowo-skutkowej. Końcowo Sąd zauważa, że stosowanie dobrodziejstwa art. 50-51 P.b. a więc względniejszego dla osoby popełniającej samowolę budowlaną trybu eliminacji jej niezgodnych z prawem działań, nie oznacza jeszcze zgody na odstąpienie od zasady legalizacji samowoli budowlanej w ramach trybu z art. 48 P.b. tylko dlatego, że jakaś część budynku objętego legalizacją opiera się na innym budynku lub z niego korzysta. Z punktu widzenia techniki istnieje niewątpliwa możliwość rozbiórki takiego obiektu, bez powodowania jakiejkolwiek szkody w budynku sąsiednim, który - co istotne w niniejszej sprawie - również jest samowolą budowlaną tyle że do której zastosowanie znajduje tryb naprawczy z art. 50-51 P.b. W tej sytuacji Sąd nie dostrzega jakichkolwiek wad kwalifikowanych w postanowieniu PINB w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. Słusznie więc Wojewoda [...] oraz GINB odmówili stwierdzenia nieważności tego rozstrzygnięcia. Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) orzekł o oddaleniu skargi.