VII SA/Wa 1199/09

PostanowienieWSA w Warszawie2009-10-20

Skład orzekający: Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawcy spełnili przesłanki do przyznania im prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienia od kosztów sądowych) na podstawie przedstawionych przez nich danych finansowych i majątkowych?
Ratio decidendi
Wnioskodawcy wykazali, że spełniają ustawowe przesłanki do przyznania im prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zestawienie wysokości należnego wpisu sądowego z posiadanymi przez skarżących środkami finansowymi na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, brak stałego dochodu, oszczędności, przedmiotów wartościowych lub majątku stanowiącego dodatkowe źródło dochodu, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 PPSA.
Stan faktyczny
Wnioskodawcy E. Z. i W. Z. złożyli do WSA w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienie od kosztów sądowych) oraz ustanowienie adwokata. Po rezygnacji z pomocy adwokata, wnioskodawcy przedstawili szczegółowe dane dotyczące swoich dochodów, wydatków, posiadanych środków finansowych i majątku, w tym strat wynikających z gradobicia. Organ administracyjny analizował te dane w kontekście przesłanek określonych w PPSA.
Rozstrzygnięcie
Przyznano E. Z., W. Z. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 października 2009r. po rozpoznaniu wniosku E. Z., W. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi E. Z., W. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego postanawia: przyznać E. Z., W. Z. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 29 lipca 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, E. Z. i W.Z. w którym wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 24 sierpnia 2009r. wezwano, wnioskodawców do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie wskazanych w nim danych. W dniu 7 września 2009r. wpłynęła do Sądu odpowiedź na powyższe pismo. Wnioskodawcy oświadczyli, iż rezygnują z pomocy adwokata i wnoszą tylko o zwolnienie z kosztów sądowych. Pismem z dnia 24 września 2009r. wezwano ponownie wnioskodawców do złożenia dodatkowych wyjaśnień poprzez podanie: wysokości dochodów jakie uzyskują, kwotę jaką uzyskali ze sprzedaży zbóż ze zbiorów ubiegłorocznych, skąd posiadają środki finansowe na opłaty bieżące wymienione w piśmie z dnia 7 września 2009r oraz codzienne utrzymanie, czy posiadają oszczędności pieniężne, jeśli tak to w jakiej wysokości oraz do nadesłania zaświadczenia z Urzędu Gminy o dochodach uzyskanych przez wnioskodawców z gospodarstwa rolnego za I półrocze 2009r. W dniu 12 października 2009r. wpłynęła do Sądu odpowiedź wnioskodawców na powyższe pismo. W niniejszej sprawie, zważono co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu oraz nadesłanych wyjaśnieniach uznano, iż wnioskodawcy wykazali w nich, że spełniają ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawcy prowadzą gospodarstwo domowe wspólnie synem. Skarżący podali, iż syn obecnie jest bezrobotny i pomaga im w gospodarstwie rolnym. Wnioskodawcy oświadczyli, że utrzymują się z dochodów uzyskiwanych ze sprzedaży zboża i ziemniaków. W nadesłanym piśmie z dnia 7 września 2009r. wyjaśnili, że w roku bieżącym tj. od stycznia do września nie uzyskali żadnych dochodów ze zbiorów w roku 2009r. Wskazali również, że do tej pory nie sprzedawali zboża ponieważ cena zbóż jest bardzo niska i sprzedaż jest nieopłacalna. Wnioskodawcy podali, iż posiadali zgromadzone środki ze sprzedaży zbóż ze zbiorów ubiegłorocznych. Skarżący podkreślili również, iż w związku z gradobiciem, które wystąpiło na ich rejonie stracili 50% zbioru zbóż oraz 90 % ziemniaków. Wnioskodawcy w piśmie z dnia 7 października 2009r. wskazali, że dochody uzyskane w 2009r. to kwota 1.080,88 złotych uzyskana z tytułu zwrotu akcyzy za paliwo oraz kwota 1.685,00 złotych uzyskana z Agencji Rynku Rolnego za sadzonki. Skarżący podali również dochody uzyskane w 2008r. wśród których wymienili: kwotę 1.080,20 złotych uzyskaną z tytułu zwrotu akcyzy za paliwo, kwotę 8.000,00 złotych uzyskaną z tytułu dopłat bezpośrednich, kwotę 10.000,00 złotych uzyskaną ze sprzedaży zboża oraz kwotę 8.000,00 złotych z tytułu sprzedaży ziemniaków. Skarżący oświadczyli, że posiadają kombajn ziemniaczany z 1984r. o wartości ok. 8.000, 00 złotych, kombajn żniwny z 1985r. o wartości ok. 20.000,00 złotych, dwa ciągniki jeden z 1984r. o wartości 5.000,00 złotych drugi zaś z 2001r. o wartości 30.000,00 złotych , prasę do słomy z 1985r. o wartości 7.000,00 złotych oraz samochód osobowy opel z 1986r. o wartości 6.000,00 złotych. Wnioskodawcy wyszczególnili, że miesięczne koszty jakie ponoszą na utrzymanie domu to: opłata za wodę w wysokości 30,00 złotych, opłata za energię elektryczną w wysokości 200,00 złotych, gaz butlowy 40,00 złotych, opłata za wywóz za nieczystości ( szambo) w wysokości 110,00 złotych, opłata za wywóz za nieczystości (śmieci) w wysokości 20,18 złotych. Ponadto wskazali również, że ponieśli w roku bieżącym podatek od nieruchomości tj. leśny w wysokości 119,00 złotych i podatek rolny w wysokości 400,00 złotych, ubezpieczenie budynków w wysokości 219,00 złotych, ubezpieczenie samochodu w wysokości 400,00 złotych, ubezpieczenie ciągnika w wysokości 29,00 złotych oraz ubezpieczenie w wysokości 1.900,00 złotych rozłożone na raty po 350,00 złotych miesięcznie. W piśmie dodatkowym wnioskodawcy oświadczyli, że od 2008r. nie posiadają żywego inwentarza, nie uzyskują również pomocy ze strony rodziny. Skarżący podali, że częściowo opłaty mają rozłożone na raty i wpłacają mniejsze kwoty. Ponadto podkreślili, że w związku z gradobiciem umorzono im III składkę ubezpieczenia w kwocie 530,00 złotych. Wnioskodawcy zakreślili, że posiadają nieruchomość rolną o pow. 14 ha oraz dom mieszkalny o pow. 120 m ². Zestawiając wysokość należnego wpisu sądowego, ewentualnych kosztów sądowych z wysokością środków finansowych, którymi skarżący dysponują na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, mając także na uwadze, że skarżący nie posiadają stałego dochodu, oszczędności, przedmiotów wartościowych, ani majątku, który może stanowić dodatkowe źródło dochodu, należało uznać, że skarżący spełniają przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy uzasadniające przyznanie im prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło