VII SA/Wa 120/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Mirosława Pindelska, Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2012 r. znak: [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy skargę oddala VII SA/Wa 120/13 U Z A S A D N I E N I E Prezydent [...] decyzją z dnia [...].05.2012 r. znak: [...], działając na podstawie art. 138 ust. 1 w związku z art. 135 ust. 1 pkt 1, lit. g ustawy z dnia 20.06.1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) oraz art. 104 i 108 ustawy z dnia 14.06.1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej – k.p.a.) orzekł o zatrzymaniu S. W. prawa jazdy, zobowiązał go do zwrotu prawa jazdy oraz nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu [...].05.2011 r. wpłynął wniosek Komendanta [...] Policji w W. o sprawdzenie kwalifikacji S. W., z którego wynikało, że w okresie od dnia 27.05.2010 r. do dnia 1.05.2011 r. skarżący dopuścił się wielokrotnego naruszenia przepisów i zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego i w tym okresie otrzymał 26 punktów karnych, a tym samym przekroczył dopuszczalną liczbę 24 punktów karnych. S. W. złożył odwołanie od powyższej decyzji. Odwołujący zarzucił organowi, że sprawa nie została wystarczająco i należycie wyjaśniona. Ponadto podał, że jest konwojentem, bardzo dużo jeździ, nie był nigdy karany za jakiekolwiek przestępstwo przeciwko życiu, czy zdrowiu ludzkiemu, stąd jego zdaniem, postępowanie przedmiotowe nie wypełnia przesłanek do nadania zaskarżonej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...].10.2012 r. sygn. akt [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 138 ust.1 w zw. z art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. g ustawy Prawo o ruchu drogowym, po rozpoznaniu odwołania utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że w związku z przekroczeniem przez kierującego pojazdem 24 punktów karnych uzasadnione było zatrzymanie prawa jazdy, zwłaszcza że skarżącemu przypisano dwukrotnie bardzo wysokie przekroczenie prędkości oraz spowodowanie kolizji drogowej. Organ II instancji wskazał, że uzasadnieniem tak surowych przepisów dotyczących zatrzymywania prawa jazdy oraz kierowania na egzamin kontrolny jest czasowe eliminowanie z ruchu kierowców nagminnie łamiących zasady ruchu drogowego oraz stwarzających realne zagrożenie dla bezpieczeństwa drogowego. Ponadto organ odwoławczy podał, że chociażby ze względu na interes społeczny, przepisy nie dopuszczają możliwości odstąpienia od egzekwowania rygorów od kierowców, którzy przekroczyli 24 punkty karne w ciągu roku. Interes indywidualny nie może mieć prymatu nad interesem społecznym (bezpieczeństwo innych użytkowników ruchu). S. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...].10.2012 r., wnosząc o jej uchylenie i o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Prezydenta [...] z dnia [...].05.2012 r. Skarżący zaskarżonej decyzji zarzucił: naruszenie zasad postępowania administracyjnego: art. 6 i art. 7 w związku z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nie uwzględnienie w postępowaniu o zatrzymanie prawo jazdy faktu odbycia szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, o odbyciu którego został z urzędu poinformowany Komendant [...] Policji w W. poprzez zaświadczenie Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w W. nr [...] z dnia [...].05.2011 r., art. 6 w związku z art. 8 k.p.a. w związku z art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym poprzez nie obniżenie liczy punktów pomimo jednoznacznego obowiązku wynikającego z obowiązującego prawa art. 130 ust. 3 ww. ustawy, co stanowi nieuzasadnione pozbawienie praw gwarantowanych ustawowo, - art. 6 i art. 8 w związku z art. 108 § 1 k.p.a. - poprzez nadanie klauzuli natychmiastowej wykonalności decyzji pozbawiającej uprawnień zawodowych i możliwości wykonywania pracy w stanie faktycznym nie uprawniającym do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy, oraz naruszenie prawa materialnego poprzez nie zastosowanie art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym i nie obniżenie liczby punktów będących podstawą wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że organy nie uwzględniły obniżenia liczby punktów, zgodnie z art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty zawarte w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Rozpoznając sprawę w świetle powołanego wyżej kryterium stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja Prezydenta [...] nie naruszają prawa. Kontrolowana przez Sąd decyzja została wydana na mocy z art. 138 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym stanowiącym, iż starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadkach określonych w art. 135 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Zgodnie z art. 135 ust. 1 pkt 1 lit. g ustawy Prawo o ruchu drogowym, w przypadku przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego następuje obligatoryjne zatrzymanie prawa jazdy do czasu wykazania się posiadaniem kwalifikacji do kierowania pojazdami mechanicznymi. Podkreślenia wymaga, iż przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym w tym zakresie mają charakter bezwzględnie obowiązujący. W razie stwierdzenia przez organ zaistnienia określonych w ustawie przesłanek, organ ten jest zobligowany do przeprowadzenia postępowania w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy i wydania określonej decyzji. Przed wydaniem decyzji organ na podstawie sformalizowanej informacji przesłanej w formie wniosku przez Komendanta Wojewódzkiego Policji ustala zewidencjonowaną liczbę punktów karnych przypisanych danemu kierowcy. Jednocześnie w myśl art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 wskazanej ustawy podlega kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. W niniejszej sprawie bezsporne jest, iż skarżący w okresie od dnia 27.05. 2010 r. do dnia 1.05.2011 r. dopuścił się wielokrotnego naruszenia przepisów prawa o ruchu drogowego i w tym okresie otrzymał 26 punktów karnych, a tym samym przekroczył dopuszczalną liczbę 24 punktów karnych. Ustawodawca, na mocy art. 130 ust. 3 Prawa o ruchu drogowym, dopuścił możliwość udziału kierowcy w szkoleniu, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów tej ustawy. Organ wydający decyzję jest związany liczbą punktów przypisanych kierowcy, ujawnioną w ewidencji prowadzonej przez Policję. Jak trafnie przyjmuje się w orzecznictwie sądowym organ wydający decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy nie jest uprawniony do kwestionowania prawidłowości wynikających z ewidencji wpisów (wyrok NSA z dnia 11.01. 2012 r., sygn. akt I OSK 413/11). Nie jest ponadto dopuszczalne zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego na skutek uczestnictwa w szkoleniu w sytuacji gdy odbycie szkolenia nastąpiło już po przekroczeniu 24 punktów wpisanych do ewidencji kierowców naruszających przepisy prawa drogowego. Zatem fakt odbycia szkolenia, potwierdzonego zaświadczeniem Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w W. nr [...] z dnia [...].05.2011 r. nie zwalania z obowiązku wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Dlatego też, osoba zainteresowana wykreśleniem punktów z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego powinna zwrócić się o podjęcie określonego aktu lub czynności przez Policję. W niniejszej sprawie skarżący kwestię tę podniósł w skardze do sądu. Jednakże kwestia ta nie może być rozpatrywana w nieniejszym postępowaniu, gdyż bezspornie ustalono, iż zapisana w ewidencji liczba punktów przekroczyła 24 punkty, a szkolenie zostało odbyte już po przekroczeniu tej liczby. Zaświadczenie Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w W. nr [...] z dnia [...].05.2011 r., nie może więc prowadzić do podważenia prawidłowości ustalonej w ewidencji liczby punktów. Nieuzasadniony jest zatem zarzut skargi, że organy miały obowiązek obniżyć liczbę punktów, uzasadniających zatrzymanie prawa jazdy. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.