VII SA/Wa 1204/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2007 r. sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia wykonania robót budowlanych. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej A. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewoda [...] decyzją nr [...] wydaną dnia [...] kwietnia 2007 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. od decyzji Prezydenta [...] W. z dnia [...] lipca 2006 r. wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia robót budowlanych, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w dniu 12 lipca 2006 r. A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. przy ul. D. [...] dokonała zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na budowie kanalizacji teletechnicznej kablowej – przyłącza do budynku mieszkalnego M. Sp. z o.o., ul. K. [...] w W. na terenie działek nr ew. [...] i [...] w obrębie [...] w rejonie ul. K. i R. w Dzielnicy M. [...] W.. Organ I instancji, po rozpatrzeniu materiału dowodowego, stwierdził, że planowane roboty budowlane wykraczają poza dyspozycję art. 29 ust. 1 pkt 20 Prawa budowlanego, a zakres planowanych robót wymaga uzyskania pozwolenia na budowę zgodnie z treścią art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, ponieważ nie mieści się w definicji przyłącza telekomunikacyjnego i z uwagi na to wniósł sprzeciw do dokonanego zgłoszenia. Po rozpatrzeniu odwołania, organ odwoławczy uznał, że jak wynika z dokonanego zgłoszenia zakres rzeczowy robót budowlanych obejmuje budowę sieci uzbrojenia terenu – kanalizację teletechniczną wraz ze studnią. Zdaniem organu słusznie organ I instancji ustalił, że planowane roboty budowlane wykraczają poza dyspozycję art. 29 ust. 1 pkt 20 Prawa budowlanego, a przedmiotowe zgłoszenie dotyczy budowy kanalizacji teletechnicznej ze studnią. Art. 29 ust. 1 pkt 20 Prawa budowlanego zwalnia z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę przyłączy telekomunikacyjnych, a nie zwalnia, co ma miejsce w rozpatrywanej sprawie, kanalizacji kablowej, w tym studni teletechnicznych. W świetle definicji zakresu robót objętych projektem, przytoczonej w zaskarżonej decyzji organu I instancji, planowane roboty budowlane wymagają uzyskania pozwolenia na budowę zgodnie z treścią art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, ponieważ ich zakres nie mieści się w definicji przyłącza telekomunikacyjnego do budynku. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła A. Sp. z o.o. następca prawny spółki A. Sp. z o.o. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 29 ust. 1 pkt 20 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz § 3 pkt 5 i 11 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 października 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie poprzez błędną ich interpretację. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej opinii. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły. Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] wydana dnia [...] kwietnia 2007 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] W. z dnia [...] lipca 2006 r. wnoszącą sprzeciw rozgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na budowie kanalizacji kablowej – przyłącza do budynku mieszkalnego, studni kablowej i szafy kablowej. Zdaniem Sądu skarga jest zasadna bowiem zaskarżone decyzje zostały wydane z naruszeniem art. 7, art. 77 §1, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 kpa. Ponadto uzasadnienie decyzji nie spełnia wymogów określonych w art. 107 § 3 kpa. Zasady ogólne postępowania administracyjnego wyrażone w w/w przepisach są dla organów administracji wiążące, przy czym przepis art. 7 kpa jest nie tylko zasadą dotyczącą sposobu prowadzenia postępowania, lecz w równym stopniu wskazówką interpretacyjną prawa materialnego, na co wskazuje zwrot zobowiązujący organy do "załatwienia sprawy" zgodnie z tą zasadą (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 czerwca 1982 r., I SA 258/82). Po nowelizacji prawa budowlanego ustawą z dnia 27 marca 2003 r., która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r., budowę przyłączy elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych czy telekomunikacyjnych do budynków zwolniono z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę (art. 29 ust. 1 pkt 20 Prawa budowlanego). Jednocześnie ustalono, że budowa tych przyłączy wymaga zgłoszenia (art. 30 pkt 1) z zastrzeżeniem art. 29a w/w ustawy. Definicję przyłącza telekomunikacyjnego do budynku określa pkt 11 § 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 października 2005 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie podając, że jest to odcinek linii kablowej podziemnej, linii kablowej nadziemnej lub kanalizacji kablowej, zawarty między złączem rozgałęźnym a zakończeniem tych linii lub kanalizacji w budynku. Natomiast pojęcie kanalizacji kablowej (która jak wynika z w/w decyzji w odcinku między złączem rozgałęźnym a jej zakończeniem w budynku jest przyłączem telekomunikacyjnym do budynku) określone zostało w pkt 5-ym § 3 w/wspomnianego Rozporządzenia jako ciąg rur osłonowych i związanych nimi pomieszczeń podziemnych dla kabli i ich złączy oraz urządzeń telekomunikacyjnych. Ponieważ jak to wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 kwietnia 2000 r. sygn. akt IV SA 462/98 "sieć telewizji kablowej jest fizycznie identyczna jak sieć telekomunikacyjna, służy także do przesyłania określonej formy informacji", w/w definicję dotyczącą przyłącza do budynku oraz kanalizacji kablowej należy stosować do tej sieci. Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów, organ zgodnie z art. 7 i art. 77 kpa winien ocenić, czy zgłoszony przez Spółkę A. zamiar budowy przyłącza telekomunikacyjnego stanowiącego odcinek kanalizacji kablowej do budynku przy ul. K. [...] oraz studni kablowej w ciągu kanalizacji korzysta ze zwolnienia wynikającego z art. 29 pkt 2 Prawa budowlanego, czy też wykracza zakresem robót poza to zwolnienie i stanowisko swoje właściwie, tj. zgodnie z wymogami art. 107 kpa uzasadnić wyjaśniając jednoznacznie podstawy faktyczne i prawne rozstrzygnięcia. Z tych wszystkich względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.