VII SA/Wa 1205/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Protokolant Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. decyzją wydaną dnia [...] lipca 2001r., na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane nakazał J. M. dokonać rozbiórki samowolnie zabetonowanych wzdłuż posesji N. słupków ogrodzeniowych oraz dokonać rozbiórki trzech słupków bramowych i lawy betonowej wykonanej pomiędzy słupkami bramowymi. Po rozpatrzeniu odwołania od powyższej decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru budowlanego w K. decyzją znak [...] wydaną dnia [...] listopada 2002r., uchylił w/w decyzję w całości i nakazał na podstawie art. 48 Prawa budowlanego J. M. rozbiórkę ogrodzenia działki wzdłuż posesji przy os. N. w N. od strony drogi miejskiej wykonanego bez dokonania właściwego zgłoszenia. Decyzja ta była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], który wyrokiem wydanym dnia [...] lutego 2006r., w sprawie sygn. akt [...] skargę na nią oddalił. W dniu [...] stycznia 2007r., J. M. złożyła wniosek o uchylenie ostatecznej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2002r., w trybie art. 154 kodeksu postępowania administracyjnego, podnosząc, że za uchyleniem decyzji przemawia słuszny interes wnioskującej. Po rozpatrzeniu wniosku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną dnia [...] marca 2007r. na podstawie art. 154 § 1 kpa odmówił uchylenia decyzji ostatecznej [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. W uzasadnieniu organ podał, że warunkiem zastosowania trybu przewidzianego w art. 154 kpa jest ustalenie, że decyzja której dotyczy wniosek nie tworzy praw nabytych dla żadnej ze stron postępowania, a także, że za jej wzruszeniem przemawia słuszny interes społeczny lub słuszny interes strony. W przedmiotowym postępowaniu zakończonym wydaniem w/w decyzji ostatecznej brały udział J. M. – zobowiązana do dokonania rozbiórki ogrodzenia oraz A. T. i M. T. na których wniosek wszczęto postępowanie zakończone weryfikowaną decyzją. Tak więc w sprawie jedna ze stron (mających sprzeczne interesy) uzyskała prawo do żądania aby podmiot zobowiązany wykonał nakaz rozbiórki. Odwołanie od tej decyzji złożyła J. M. Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną dnia [...] maja 2007r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że przepis art. 154 kpa nie może mieć zastosowania dla zmiany czy uchylenia decyzji rozbiórkowej ze względu na to, że decyzja ta nie może być traktowana jako decyzja na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa. Nadto organ podkreślił, że wzruszenie decyzji niewadliwych na podstawie art. 154 kpa, może dotyczyć tylko takich, które mają charakter uznaniowy, lub przy wydaniu których organ administracji ma do wyboru pewną gamę rozstrzygnięć. Art. 48 Prawa budowlanego zaś, jest przepisem zobowiązującym organ do orzeczenia nakazu rozbiórki w razie wystąpienia określonej przesłanki – tj. samowoli budowlanej – a więc decyzja wydana w oparciu o ten przepis ma charakter związany. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniosła J. M. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżąca podała, że wykonała remont istniejącego ogrodzenia działki, a rozbiórka wybudowanego ogrodzenia spowodowałaby dla niej znaczne koszty, których nie jest w stanie ponieść. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269 ze zm.), Sądy Administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r Nr 153 poz. 1270 ze zm.) przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2007r. utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydaną dnia [...] maja 2007r. odmawiającą uchylenia na podstawie art. 154 kpa ostatecznej decyzji nakazującej rozbiórkę ogrodzenia działki. Zdaniem Sądu skarga nie jest zasadna, ponieważ zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa. Sąd podziela stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przywołujące orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wniosek skarżącej złożony w dniu [...] stycznia 2007r., do Wojewódzkiego Organu Nadzoru Budowlanego w trybie art. 154 kpa wszczął nowe nadzwyczajne postępowanie administracyjne w sprawie w której organ orzekł już decyzją ostateczną. Zgodnie z przepisem art. 154 kpa, decyzja ostateczna na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał lub przez organ wyższego stopnia jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Decyzja nakazująca rozbiórkę obiektu budowlanego nie jest taką decyzją. Dotyczy ona bowiem nie tylko inwestora lecz, jak w przypadku niniejszego postępowania również pozostałych uczestników postępowania (A. T. i M. T.) którzy jak wynika z akt administracyjnych zainicjowali postępowanie i żądają wykonania decyzji. Niewątpliwie zatem w sprawie występują strony o sprzecznych interesach. Nie można w tej sytuacji uznać, że na mocy decyzji o nakazie rozbiórki nie nabyto praw. Już samo ustalenie, że decyzja o nakazie rozbiórki daje uprawnienie jednej ze stron postępowania do żądania jej wykonania przesądza o braku możliwości zastosowania trybu określonego w art. 154 kpa. Prawidłowo zatem organy administracji rozstrzygające sprawę wniosku o zmianę decyzji w trybie art. 154 kpa, uznały, iż zaistnienie tej przesłanki uniemożliwia rozpatrzenie wniosku skarżącej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.