VII SA/Wa 1205/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Augustyniak – Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. J. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy wznowienia postępowania postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K.N. kwotę 180,00 zł oraz kwotę 41,40 zł stanowiącą 23 % podatku VAT, łącznie kwotę 221,40 zł z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 października 2011 r. po rozpatrzeniu sprawy ze skargi S.J. na Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odrzucił skargę. Postanowieniem z dnia 29 listopada 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu S.J. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. na pełnomocnika skarżącego wyznaczyła radcę prawnego K. N. W dniu 7 lutego 2012 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna od postanowienia Sądu z dnia 3 października 2011 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 17 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 3 października 2011 r. W skardze kasacyjnej pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, według norm przepisanych. Postanowieniem z dnia 6 lutego 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wskazując, iż wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa przyznawane jest przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w postępowaniu uregulowanym w przepisach art. 258 do 261 tej ustawy. Zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2013 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do złożenia oświadczenia, o jakim mowa w § 16 Rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163 poz. 1349 ze zm.) w terminie 7 dni, pod rygorem oddalenie wniosku o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne świadczone z urzędu. W dniu 18 kwietnia 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło ww. oświadczenie pełnomocnika, że opłaty za świadczone przez niego czynności prawne z urzędu nie zostały zapłacone w całości lub w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje : Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz do zwrotu niezbędnych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163 poz. 1349 ze zm.). W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu dotyczy zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, polegających na sporządzeniu przez pełnomocnika skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2011 r. wraz z zawartym w niej wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c wynosi 240,00 złotych. W konsekwencji w niniejszej sprawie radcy prawnemu K. N. należy się wynagrodzenie w wysokości 180,00 zł z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 41,40 zł stanowiąca 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 221,40 złotych. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 ww. ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.