VII SA/Wa 1208/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak- Pęczkowska, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, , Protokolant st. ref. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania remontu budynku skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w [...] wykonanie remontu budynku mieszkalnego wielorodzinnego w [...] na działce [...] w terminie do dnia 31 sierpnia 2013 r. W odwołaniu od decyzji Wspólnota wniosła o zmianę wyznaczonego terminu wykonania robót podnosząc, że zły stan techniczny wynika z wad fizycznych budynku powstałych na etapie budowy. Wspólnota wystąpiła przeciwko wykonawcy budynku [...] Sp. z o.o. z żądaniem usunięcia wad z tytułu rękojmi na drodze sądowej. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ wskazał, że wobec stwierdzenia w ekspertyzie technicznej przedmiotowego budynku przyczyn powstawania rys pionowych na ścianach oraz suficie od poziomu parteru do poziomu 4 – ego piętra i konieczności naprawy balkonów na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego konieczne było nałożenie na Wspólnotę obowiązku wykonania remontu budynku. Organ odwoławczy podniósł, że spór prawny prowadzony przez Wspólnotę z wykonawcą na drodze postępowania cywilnego pozostaje bez wpływu na działania podejmowane przez organy nadzoru budowlanego. W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie Wspólnota wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej. Skarżąca zarzucała naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, który został przez organ zastosowany pomimo niewykazania przesłanki nieodpowiedniego stanu technicznego budynku. Ponadto organ nałożył na Wspólnotę obowiązki, które należy zakwalifikować jako remont lub przebudowę, dla których wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę. Remont balkonów powinien natomiast obciążać właścicieli poszczególnych lokali, do których balkony te przylegają. Skarżący zarzucał organowi naruszenie art. 7, art. 75 § 1, art. 77 i art. 80 w związku z art. 15 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a. poprzez przyjęcie dla oceny stanu technicznego budynku niewłaściwych przepisów i zaniechanie ustalenia zgodnego z materiałem dowodowym stanu faktycznego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalił , co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów prawa i trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w postępowaniu. Skarga została oddalona, ponieważ zaskarżona decyzja prawa nie narusza w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Na skarżącej Wspólnocie spoczywa wynikający z art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego obowiązek użytkowania obiektu budowlanego w sposób zgodny z przeznaczeniem oraz utrzymania go w należytym stanie technicznym i estetycznym nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej w szczególności w zakresie bezpieczeństwa konstrukcji i bezpieczeństwa użytkowania. Zły stan techniczny przedmiotowego budynku mieszkalnego, wielorodzinnego, 5 – cio kondygnacyjnego z lokalem użytkowym nie budzi wątpliwości, co wynika z ekspertyzy technicznej sporządzonej w wykonaniu obowiązku nałożonego na Wspólnotę postanowieniem nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. Za należyty stan techniczny należy uznać stan zapewniający sprawność techniczną obiektu jako całości, a także jego elementów. Niezręczność organu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] polegająca na użyciu w decyzji sformułowania "nakazuje wykonanie remontu budynku" nie stanowi uchybienia uzasadniającego uchylenie decyzji, bowiem wyszczególniony zakres robót budowlanych odnosi się ściśle do stanu stwierdzonego w ekspertyzie technicznej i wskazanych w niej sposobów usunięcia nieprawidłowości. Stwierdzić należy, że wskazane w decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. roboty budowlane nie mogą być uznane za remont budynku, bowiem dotyczą jedynie wykonania naprawy rys występujących na ścianach i sufitach od poziomu parteru do poziomu 4 – go piętra oraz naprawy balkonów. Czynności te nie stanowią odtworzenia stanu pierwotnego, w szczególności wobec twierdzenia skarżącej Wspólnoty, że stanowią one skutek wadliwie wykonanych robót budowlanych. Z ekspertyzy wynika nieodpowiedni stan techniczny budynku, a rodzaj robót budowlanych nakazanych do wykonania został uzależniony od potrzeb i sposobów w ekspertyzie tej wskazanych. Stwierdzenie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu zostało udokumentowane wynikami oględzin podczas kontroli stanu technicznego budynku i zawarte we wskazanej ekspertyzie. Nie można więc zgodzić się z zarzutem skargi naruszenia przez organy prawa materialnego przepisu art. 66 Prawa budowlanego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że decyzje podejmowane na podstawie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego mają charakter związany. Jeżeli więc wystąpi choćby jedna z określonych w nim przesłanek organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz także zobligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Nietrafny jest też zarzut skargi, że remont balkonu powinien obciążać właścicieli poszczególnych lokali mieszkalnych. Z ekspertyzy stanu technicznego balkonów wynika, że przyczyną powstających spękań ścianek i tynków oraz odpadania tynków ze ścianek balustrad jest brak hydroizolacji na płycie balkonów. Przemarzanie ościeży otworów drzwiowych i podłóg w okolicy progów drzwi balkonowych jest skutkiem za małej izolacji cieplnej płyt balkonowych. Na podstawie tych stwierdzeń ekspertyzy nakazano skucie wszystkich warstw wykończeniowych z balkonów i wykonanie ich zgodnie z projektem budowlanym. Tego rodzaju roboty budowlane dotyczące elementów konstrukcji balkonów trwale połączonych z budynkiem nie obciążają właścicieli lokalu lecz wspólnotę mieszkaniową. W związku z tym, że celem art. 66 jest zapewnienie odpowiedniego i bezpiecznego stanu technicznego istniejących obiektów budowlanych organy nadzoru budowlanego nie badają przyczyn, które doprowadziły do istniejącego stanu, a także kto ponosi odpowiedzialność za ten stan obiektu. Natomiast zawsze adresatem decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości jest właściciel lub zarządca obiektu. Sprawa ewentualnego rozliczenia kosztów wykonania robót budowlanych nakazanych przez organ nadzoru budowlanego z wykonawcą budynku nie należy do sfery spraw administracyjnych i nie ma wpływu na orzeczenie na podstawie art. 66 § 1 pkt 3 k.p.a. Organ nie rozstrzyga bowiem o sposobach finansowania robót. Natomiast wykonywanie robót nakazanych na podstawie decyzji z art. 66 Prawa budowlanego nie wymaga uzyskania odrębnej decyzji o pozwoleniu na budowę lub zgłoszenia wykonania robót. Podstawą do prowadzenia robót jest bowiem art. 66 Prawa budowlanego mający na celu utrzymanie substancji budowlanej w należytym stanie technicznym (odpowiadającym jego funkcjom bez badania przyczyn powstania niewłaściwego stanu), a intencją tego przepisu jest działanie naprawcze. Jeśli nieodpowiedni stan techniczny obiektu budowlanego jest efektem działania osób trzecich adresatom nakazów orzeczonych na podstawie art. 66 Prawa budowlanego przysługuje prawo dochodzenia odszkodowania przed Sądem powszechnym. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).