VII SA/Wa 121/10

Maciej Majewski - referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 1202/08 ze skargi R. P. na Zakład Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy wydania kserokopii donosu postanawia: odmówić R. P. przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek R. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż R. P. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z trójką studiujących dzieci. Wg oświadczenia od 1998 r. pozostaje z żoną z rozdzielności majątkowej. Wnioskodawca utrzymuje się z renty wypadkowej, której wysokość po odliczeniu alimentów wynosi 380,48 zł. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. 125 m2. Innego majątku strona nie wskazała. W treści uzasadnienia wnioskodawca podał, że posiada zaległość w opłatach za mieszkanie w wysokości 28 000 zł. Na leki miesięcznie wydaje około 150 zł. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia danych zawartych we wniosku strona wskazała, że nie korzysta z pomocy społecznej, dzieci nie otrzymują z uczelni stypendiów socjalnych, a miesięczne koszty utrzymania zamykają się w kwocie 360 zł. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową R. P. uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, gdyż oświadczenie strony nie jest wiarygodne. Trudno uznać by czteroosobowa rodzina, w której trzy osoby studiują nie otrzymując od uczelni stypendiów socjalnych, nie otrzymując wsparcia z zewnątrz potrafiła utrzymać się z kwoty 380 zł. Oznacza to, że strona nie podała wszystkich źródeł dochodu. W tym stanie rzeczy uznając oświadczenie za nieprzekonywujące odmówiono przyznania prawa pomocy. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).