VII SA/Wa 1211/13

Sygnatura akt VII SA/Wa 1211/13 POSTANOWIENIE Dnia 9 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S.A. w L. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania przyłączy energetycznych postanawia: odrzucić skargę. W dniu 25 kwietnia 2013 r. została złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga spółki P. S.A. w L. reprezentowanej przez J. L. Do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo do reprezentowania strony przed sądami administracyjnymi. Zarządzeniem z dnia 29 maja 2013 r., które zostało przesłane pełnomocnikowi skarżącego przy piśmie z dnia 5 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do skarżącego, pod rygorem odrzucenia skargi, o nadesłanie, w terminie 7 dni, pełnomocnictwa do reprezentowania strony przed sądami administracyjnymi. Przy czym Sąd poinformował skarżącego, że nieusunięcie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie spowoduje jej odrzucenie. Pełnomocnik skarżącego otrzymał ww. pismo Sądu w dniu 10 czerwca 2013 r. W dniu 13 czerwca br. została nadana do Sądu odpowiedź strony skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) dalej - p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przez które należy rozumieć niedochowanie wymogów, jakie przepisy prawa wiążą ze skutecznym złożeniem skargi. W myśl obowiązujących przepisów, obok warunków określonych w art. 57 p.p.s.a., skarga powinna spełniać wymagania pisma procesowego, wymienione w art. 46 p.p.s.a. Stosownie do § 1 pkt 4 wskazanego przepisu, każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Paragraf 3 cyt. przepisu stanowi, że do pisma sądowego należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Należy przy tym wskazać, że zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a, pełnomocnik zobowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelny odpis. Jak wynika ze wskazanej wyżej normy prawnej w celu wykazania umocowania do działania w sprawie istnieje alternatywnie możliwość dołączenia do akt sprawy oryginału pełnomocnictwa bądź uwierzytelnionego jego odpisu. W niniejszej sprawie wskazać należy, że J. L. złożył do sprawy pełnomocnictwo, które jednak nie upoważnia do występowania przed sądami administracyjnymi. Z nadesłanych przez J. L. dokumentów wynika, że : - spółka P. S.A. w L. udzieliła pełnomocnictwa pracownikowi spółki J. B. Osoba ta zgodnie z § 1 pkt 3 ma prawo reprezentować spółkę m.in. przed sądami, natomiast zgodnie z § 4 pkt 2 pełnomocnictwa ma prawo udzielać dalszych pełnomocnictw, - J. B. udzielił dalszego pełnomocnictwa pracownikowi spółki J. I. i pracownikowi spółki K. B., osoby te miały prawo reprezentować spółkę tylko przez organami administracji publicznej (§ 1 pkt 2 pełnomocnictwa), ponadto zgodnie z § 4 pkt 2 osoby te mają prawo do udzielania dalszych pełnomocnictw, ale tylko w zakresie obejmującym wszelkie czynności formalno – prawne związane z opracowaniem dokumentacji projektowej (projekt budowlany i wykonawczy) oraz przygotowaniem dokumentacji prawnej dla zadań inwestycyjnych realizowanych przez spółkę w tym w szczególności w zakresie zgłoszeń wymaganych przez ustawę prawo budowlane, a także do złożenia oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomościami na cele budowlane, - J. I. i K. B. udzielili dalszego pełnomocnictwa J. L. do reprezentowania spółki w zakresie określonym przedmiotem działalności spółki wykonywanym przez P. S.A. Oddział w R. we wszelkich niezbędnych czynnościach formalno – prawnych związanych z opracowaniem dokumentacji projektowej (projekt budowlany i wykonawczy) oraz przygotowaniem kompletnej dokumentacji prawnej dla określonego w nim zadania inwestycyjnego, a także do złożenia oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomościami na cele budowlane. Pełnomocnictwo to upoważnia do działania przed organami, urzędami i instytucjami. Z pełnomocnictw, które wyżej zostały opisane wynika po pierwsze, że J. L. nie został upoważniony w zakresie występowania przed sądami administracyjnymi, a po drugie nie jest pracownikiem spółki P. S.A. w L. J. B. udzielając dalszych pełnomocnictw pracownikowi spółki J. I. i pracownikowi spółki K. B. nie upoważnił ich do występowania przed sądami administracyjnymi, zatem również te osoby nie posiadając pełnomocnictwa w tym zakresie nie mogły udzielając dalszego pełnomocnictwa udzielić go J. L. w tym zakresie. Z zakresu pełnomocnictw J. I. i K. B. wprost wynika, że osoby te miały prawo udzielić dalszych pełnomocnictw tylko w zakresie w jakim same je posiadają, a wiec tylko w zakresie obejmującym wszelkie czynności formalno – prawne związane z opracowaniem dokumentacji projektowej oraz przygotowaniem dokumentacji prawnej dla zadań inwestycyjnych realizowanych przez spółkę. Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 35 § 2 p.p.s.a. pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy w postępowaniu przed sądem administracyjnym może być ich pracownik, ale na umowie o pracę (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2013 r. I OSK 2880/12 - G.Prawna NO 2013/81/2 Tytuł: Pracownik jako pełnomocnik w postępowaniu sądowoadministracyjnym. LEX nr 1303226). Szerzej na temat pracownika występującego jako pełnomocnik wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 października 2010 r. II GSK 813/10, w którym wskazał, że przez użyte w art. 35 § 2 p.p.s.a. słowo "pracownik" należy rozumieć taką osobę, którą z jednostką będącą stroną lub uczestnikiem postępowania sądowego łączy zależność lub podległość służbowa, niezbędna do reprezentowania interesów tej jednostki przed sądem administracyjnym (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 2010 r. II GSK 813/10 LEX nr 746248). Z akt sprawy nie wynika, by J. L. był pracownikiem spółki, lub by łączyła go ze spółką zależność lub podległość służbowa. Tym samym Sąd uznał, że braki formalne skargi z uwagi na brak pełnomocnictwa nie zostały uzupełnione. Z uwagi na dyspozycję art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji.