VII SA/Wa 1213/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2010 r. sprawy ze skargi W. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na zatwierdzenie przez Prezydenta [...] czasowej organizacji ruchu z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 31 grudnia 2009r., sprecyzowanym pismem z dnia 18.06.2010r. W. Sp. z o.o. w [...] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2009r. polegającą na zatwierdzeniu do realizacji projektu czasowej organizacji ruchu – w całości – bez zmian. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 161 §1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Sytuacja bezprzedmiotowości postępowania w rozumieniu tego przepisu zachodzi wówczas, gdy w toku tego postępowania a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawego. Z taką sytuacją mamy do czynienia w okolicznościach niniejszej sprawy. Nie uszło bowiem uwadze Sądu, iż czynność Prezydenta Miasta [...], której kontroli legalności domagała się skarżąca wyekspirowała z dniem 10.08.2010r. Jak bowiem wynika z treści tej czynności organ "zatwierdził do realizacji w terminie do dnia 10 sierpnia 2010r. projekt czasowej organizacji ruchu (...)". A zatem czynność ta obowiązywała jedynie w okresie w niej wskazanym to jest od 10 sierpnia 2009r. do 10 sierpnia 2010r. Co za tym idzie skoro zaskarżony akt już nie obowiązuje to jest przestał istnieć przedmiot zaskarżenia zbędne stało się dokonanie kontroli legalności tego aktu, a w konsekwencji postępowanie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. Jedynie na marginesie niniejszych rozważań wskazać należy, że bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostaje to, że w dacie wnoszenia skargi czynność ta obowiązywała. Sąd winien bowiem brać pod uwagę stan istniejący w dacie rozstrzygania. Pozostaje także bez wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie to czy i w jakim czasie czynność ta została wprowadzona w życie oraz kwestia faktycznej organizacji ruchu (czasowej bądź stałej) na przedmiotowym odcinku ul. [...]w chwili obecnej. Z tych względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.