VII SA/Wa 1215/10

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. i W.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi G. i W. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy uchylenia decyzji ostatecznej i stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa postanawia : przyznać G. i W. P. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W dniu 8 marca 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez wnioskodawców formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnoszą o ustanowienie adwokata. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawcami pozostaje syn. Trzyosobowa rodzina utrzymuje się z zasiłku chorobowego w wysokości 1.250,00 złotych miesięcznie na jakim obecnie przebywa wnioskodawczyni. Dodali, że z dniem 1 grudnia 2010 r. wnioskodawczyni została zwolniona z pracy na potwierdzenie czego dołączyli świadectwo pracy. Wskazali, że po zakończonym okresie zwolnienia lekarskiego wnioskodawczyni zmuszona będzie zarejestrować się w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna. Wnioskodawcy dołączyli także zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w P. z dnia [...] z którego wynika, że wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku z tytułu pozostawania bez pracy. Wyjaśnili, że wnioskodawca zmuszony był zawiesić, a następnie zamknąć prowadzoną działalność produkcyjną. Oświadczyli, że syn jest studentem trzeciego roku studiów stacjonarnych i jedyny dochód jaki uzyskuje to z tytułu przyznanego stypendium socjalnego w wysokości 380,00 złotych. Wnioskodawcy podali, że posiadają dom mieszkalny będący w budowie znajdujący się na działce o powierzchni 1.801 m ² oraz mieszkanie spółdzielcze o powierzchni 51,3 m ². Wskazali, że innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych nie posiadają. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. W niniejszej sprawie wnioskodawcy wykazali, że znajdują się w sytuacji materialnej uprawniającej ich do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając na uwadze obecną sytuację finansową wnioskodawców, a w szczególności fakt utraty pracy przez wnioskodawczynię oraz brak jakichkolwiek źródeł dochodu po stronie wnioskodawcy przychylono się do ich wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu. Stwierdzono bowiem, że wnioskodawcy utrzymujący się jedynie z zasiłku chorobowego otrzymywanego przez wnioskodawczynię w wysokości 1.250,00 złotych miesięcznie nie są w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem fachowego pełnomocnika z wyboru, gdyż byłby to wydatek wykraczający poza ich możliwości finansowe. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.