VII SA/Wa 1217/15

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 marca 2016r. po rozpoznaniu wniosku I. Z.o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi I. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: przyznać I. Z. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 25 lutego 2016r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy I. Z. w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wnioskodawca podał, że prowadzi "samotny tryb życia". Utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytury w wysokości 1.009,45 złotych miesięcznie. Wskazał, że ponosi miesięcznie następujące wydatki tj. opłatę za gaz w wysokości 76,33 złotych, opłatę za telefon w wysokości 9,99 złotych miesięcznie, opłatę za wodę w wysokości 49, 98 złotych miesięcznie. W piśmie z dnia 14 stycznia 2016r. wnioskodawca zaznaczył, że dochód uzyskiwany z tytułu emerytury to jedyne źródło jego utrzymania. Jest osobą chorą w grudniu 2015r. przebywał w szpitalu, wydaje na zakup lekarstw. Z aktu notarialnego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że wnioskodawca darował synom A. Z. zabudowaną nieruchomość położoną w G. przy ul. [...] o nr [...] i R. Z. niezabudowaną nieruchomość przy ul. [...] oznaczoną nr [...] w G. W związku z powyższym A. Z. ustanowił nieodpłatnie na rzecz wnioskodawcy dożywotniej służebności osobistej polegającej na prawie mieszkania na parterze domu oraz korzystania z budynku gospodarczego i prawo użytkowania całej działki nr [...]. Natomiast R. Z. ustanowił nieodpłatnie na rzecz wnioskodawcy dożywotnie prawo użytkowania całej działki nr [...]. Mając na względzie powyższe uznano, że wnioskodawca znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Dochód z jakiego utrzymuje się wnioskodawca jest niewielki i nie jest możliwe poczynienie z niego jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu. Z tych też względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.