VII SA/Wa 1219/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. I. – Z. i L. Z. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie przedłożenia ekspertyzy technicznej postanawia umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 10 kwietnia 2002 r. T. I. – Z. i L. Z. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2002 r. Nr [...], uchylające postanowienie Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. Nr [...] i umarzające postępowanie organu I instancji. Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2003 r. w sprawie sygn. akt IV SA 1550/02 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie ze względu na śmierć strony. Pismem z dnia 23 lipca 2008 r. (data prezentaty Sądu) skarżący L. Z. cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Uprawnienie skarżącego do cofnięcia skargi wynika wprost z treści art. 60 p.p.s.a., zgodnie z którym skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie skarżący pismem z dnia 23 lipca 2008 r. (data prezentaty Sądu) cofnął skargę skutecznie. W związku z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.