VII SA/Wa 1219/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Montowski po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S., S.S. na postanowienie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia [...] stycznia 2021 r. znak: [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 29 marca 2021 r. M. S. i S. S. (dalej: Skarżący) wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia [...] stycznia 2021 r. w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Minister Klimatu i Środowiska udzielając odpowiedzi na skargę wskazał, że dotyczy ona postanowienia wydanego w pierwszej instancji. Organ wskazał, że w związku z wnioskiem Skarżących, po ponownym rozpatrzeniu sprawy Minister Klimatu i Środowiska postanowieniem z [...] lutego 2021 r. utrzymał w mocy własne orzeczenie z [...] stycznia 2021 r. Organ wskazał, że jeżeli w ocenie Sądu skarga wniesiona jedynie na postanowienie wydane w I instancji przez Ministra Klimatu i Środowiska z dnia [...] stycznia 2021 r. jest jednoznaczna z zaskarżeniem również postanowienia z dnia [...] lutego 2021 r. wydanego przez organ II instancji, to wnosi o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 15 k.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Istota zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Oznacza to, że osoba niezadowolona z rozstrzygnięcia organu I instancji może wnieść odwołanie lub zażalenie do organu wyższego rzędu. Dopiero, gdy organ II instancji wyda decyzję (lub postanowienie) można wnieść skargę do sądu administracyjnego. Tym samym skarga jest niedopuszczalna, jeżeli skarżący nie wniesie odwołania lub zażalenia do organu II instancji i od razu zaskarży do sądu administracyjnego decyzję (lub postanowienie) organu I instancji albo gdy już po wyczerpaniu przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia wniesie skargę na rozstrzygnięcie organu I instancji do sądu administracyjnego. Sądy administracyjne nie są bowiem powołane do kontroli legalności rozstrzygnięć organów administracyjnych I instancji, gdyż ich działanie naruszałoby ww. zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (postanowienie WSA w Krakowie z dnia 27 czerwca 2019 r., II SA/Kr 424/19, LEX nr 2689419). Z treści przedmiotowej skargi wynika, że jej przedmiotem jest postanowienie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia [...] stycznia 2021 r., a więc postanowienie organu I instancji. Należy wyjaśnić, że postanowienie organu II instancji wydane w dniu [...] lutego zostało doręczone Skarżącym 12 kwietnia co potwierdza fakt, że skarga z 29 marca dotyczyła jedynie postanowienia organu I instancji. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.