VII SA/Wa 1220/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Protokolant ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2012 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu postanawia: umorzyć postępowanie sądowe Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] , postanowieniem z dnia [...] lutego 2012r., sygn. [...], po rozpoznaniu zażalenia [...] na postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2011r., nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia ww. Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu zakończonym decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2009r., nr [...] w sprawie odmowy rejestracji pojazdu – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie wniosło [...]. Sąd ustalił, że postanowieniem Sądu Okręgowego w [...] [...] Wydziału Gospodarczego Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2012 r. sygn. akt [...] zakazano założenia stowarzyszenia zwykłego pod nazwą [...]. Orzeczenie to zapadło w związku z wnioskiem Prezydenta [...]. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zasadnie organ nadzoru domagał się zakazania założenia stowarzyszenia w oparciu o art. 41.1 w zw. z art. 16 Prawa o stowarzyszeniach. Skarżące Stowarzyszenie, wezwane do zajęcia stanowiska w związku z ww. postanowieniem Sądu Okręgowego, przedstawiło je w piśmie procesowym złożonym na rozprawie przed tutejszym sądem. Podniosło, że zakaz założenia nie może być utożsamiany z zakazem działalności, a Stowarzyszenie złożyło właściwemu organowi regulamin odpowiadający na zastrzeżenia, jakie były podstawą orzeczenia sądu powszechnego. Poza tym Stowarzyszenie podtrzymało stanowisko zawarte w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W okolicznościach niniejszej sprawy, zasadne było umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - p.p.s.a.). Zgodnie z przepisem art. 40. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach - uproszczoną formą stowarzyszenia jest stowarzyszenie zwykłe, nie posiadające osobowości prawnej. Osoby w liczbie co najmniej trzech, pragnące założyć stowarzyszenie zwykłe, uchwalają regulamin działalności, określając w szczególności jego nazwę, cel, teren i środki działania, siedzibę oraz przedstawiciela reprezentującego stowarzyszenie. O utworzeniu stowarzyszenia zwykłego jego założyciele informują na piśmie właściwy, ze względu na przyszłą siedzibę stowarzyszenia, organ nadzorujący, podając dane, o których mowa w ust. 2. Przepis art. 41. 1. ww. ustawy stanowi zaś, że sąd rejestrowy, na wniosek organu nadzorującego lub prokuratora, może zakazać założenia stowarzyszenia zwykłego, jeżeli nie spełnia ono warunków określonych w art. 16. Ponadto, jeżeli w ciągu 30 dni od dnia uzyskania informacji o założeniu stowarzyszenia zwykłego nie zakazano jego działalności, może ono rozpocząć działalność. W okolicznościach niniejszej sprawy tj. w świetle opisanego wyżej postanowienia Sądu Okręgowego, bezsprzeczne jest to, że prawomocnie doszło do zakazania założenia skarżącego Stowarzyszenia. Stowarzyszenie nie ma zatem bytu prawnego, który dawałby mu zdolność sądową, a więc zdolność do występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym jako strona. Skarga sądowa w niniejszej sprawie pochodzi zatem od podmiotu, który nie ma już zdolności do jej popierania. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe, a takie okoliczności zaistniały w sprawie.