VII SA/Wa 1222/07
WyrokWSA w Warszawie2008-04-18
Skład orzekający: Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Bogusław Cieśla, Dariusz Turek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy właściciel nieruchomości, przez którą przebiega wodociąg, jest stroną w postępowaniu o przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę tego wodociągu, a także w postępowaniu wznowieniowym dotyczącym tej decyzji?Ratio decidendi
Sąd uznał, że zgodnie z art. 40 ust. 3 Prawa budowlanego, stronami w postępowaniu o przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę są wyłącznie podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie. Przepis ten ma charakter lex specialis wobec art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego. Właściciel nieruchomości, przez którą przebiega wodociąg, nie jest stroną w takim postępowaniu, ani w postępowaniu wznowieniowym dotyczącym decyzji o przeniesieniu pozwolenia na budowę, jeśli nie był stroną pierwotnego postępowania o przeniesienie decyzji.Stan faktyczny
Właścicielki nieruchomości wniosły o wznowienie postępowania w sprawie przeniesienia decyzji o pozwoleniu na budowę wodociągu, wskazując, że decyzja stanowiąca podstawę przeniesienia została uchylona. Organ pierwszej instancji uchylił decyzję o przeniesieniu pozwolenia. Wojewoda umorzył postępowanie odwoławcze, uznając, że wnioskodawczynie nie są stronami w postępowaniu o przeniesienie pozwolenia na budowę ani w postępowaniu wznowieniowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę właścicielek nieruchomości.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Asesor WSA Dariusz Turek (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego skargę oddala
Decyzją z dnia [...] maja 2004 roku Prezydent Miasta [...], po rozpatrzeniu wniosku Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w Mieście [...] S.A. (dalej MPWiK), przeniósł decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia [...] grudnia 2001 roku dotyczącą przewodu wodociągowego o średnicy 150 mm wraz z hydrantem p. poż. w liniach rozgraniczających ulicy [...] na odcinku od ulicy [...] do wysokości budynku oznaczonego nr [...] przy ulicy [...] w W., z Gminy [...] na MPWiK.
Z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie przeniesienia w/wym. pozwolenia na budowę wystąpiły J. i B. J. – współwłaścicielki działki nr ew. [...] obręb [...] położonej przy ulicy [...] W. Podając, że przez teren ich nieruchomości przeprowadzony został przewód wodociągowy, będący przedmiotem pozwolenia na budowę z dnia [...] grudnia 2001 roku. Wnioskodawczynie, jako podstawę wznowienia wskazały art.135 par. 1 pkt 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej jako kpa, stanowiący, iż w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję ostateczną, która została następnie uchylona lub zmieniona. W przedmiotowej sprawie decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia [...] grudnia 2001 roku została uchylona. Decyzja ta stanowiła podstawę do wydania decyzji z [...] maja 2004 roku o przeniesieniu decyzji o pozwoleniu na budowę.
Postanowieniem z [...] sierpnia 2006 roku Prezydent Miasta [...] wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] maja 2004 roku.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 roku Prezydent Miasta [...] uchylił decyzję z dnia [...] maja 2004 roku przenoszącą pozwolenie na budowę. W uzasadnieniu decyzji wskazano na zaistnienie przesłanki z art.145 par. 1 pkt 8 kpa, tj. uchylenie w dniu [...] lipca 2006 roku decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] grudnia 2001 roku, na podstawie której została wydana decyzja przenosząca to pozwolenie z Gminy [...] na MPWiK.
Od powyższej decyzji odwołały się J. i B. J., wskazując, iż zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało z rażącym naruszeniem art. 151 par. 1 pkt 2 kpa, bowiem organ rozpatrujący sprawę jedynie uchylił decyzję dotychczasową, nie orzekł natomiast o istocie sprawy.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 roku Wojewoda [...] umorzył postępowanie odwoławcze w przedmiocie decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2006 roku. W uzasadnieniu wskazano, że art. 40 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), dalej jako Prawo budowlane, stanowi, iż stronami w postępowaniu o przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę są jedynie podmioty miedzy którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji. Przepis ten, jako lex specialis, w stosunku do regulacji kpa ma zastosowanie w niniejszej sprawie. W postępowaniu wznowieniowym, w sprawie przeniesienia pozwolenia na budowę, nie ulegają zmianie warunki tego przeniesienia, nie zostaje rozszerzony krąg adresatów decyzji, a stronami takiego postępowania są wyłącznie te same strony, które wskazuje art. 40 ust. 3 Prawa budowlanego, tj. w niniejszej sprawie Gmina [...] oraz MPWiK. J. i B. J. są następcami prawnymi Z. J. – właścicielki działki o nr ew. [...] – w dniu wydania decyzji o przeniesieniu pozwolenia na budowę. Z. J. nie brała udziału w postępowaniu o przeniesienie pozwolenia na budowę, nie mają zatem także przymiotu strony do uczestnictwa w postępowaniu dotyczącym wznowienia, jej następy prawni. Brak przymiotu strony u wnoszących odwołanie, skutkuje tym, że nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Organ umorzył zatem postępowanie odwoławcze.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, którą złożyły J. i B. J. wniesiono o unieważnienie decyzji z dnia [...] kwietnia 2007 roku, zarzucając jej rażące naruszenie prawa i mataczenie w sprawie, albowiem organ pierwszej instancji uznał wnioskodawczynie za strony postępowania, doręczając im zawiadomienie o wszczęciu postępowania, jak i samą decyzję. Skarżąca podnosi, iż odwołanie od decyzji pierwszej instancji, które złożyło MPWiK zostało pozostawione bez merytorycznego rozstrzygnięcia w decyzji umarzającej postępowanie. Wskazano także, iż wnioskodawczynie były stronami w każdym dotychczas prowadzonym postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budową wodociągu.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr
153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej powoływanej jako p.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie i podlega oddaleniu.
Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest, czy stronami w postępowaniu wznowieniowym dotyczącego przeniesienia decyzji o pozwoleniu na budowę na inny podmiot, mogą być jedynie podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji, czy także inne podmioty.
Kwestię przeniesienia decyzji na inny podmiot reguluje art. 40 Prawa budowlanego na podstawie, którego organ, który wydał decyzję określoną w art. 28 Prawa Budowlanego, jest obowiązany, za zgodą strony, na rzecz której decyzja została wydana, do przeniesienia tej decyzji na rzecz innego podmiotu, jeżeli przyjmuje on wszystkie warunki zawarte w tej decyzji oraz złoży oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 (ust. 1). Stronami w postępowaniu o przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę lub o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych są jedynie podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji (ust. 3).
"W ust. 3 omawianego artykułu ustawodawca stwierdził, że stronami w postępowaniu o przeniesienie pozwolenia na budowę są wyłącznie podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie. Brzmienie tego przepisu sugeruje rozwiązanie szczególne (lex specialis) w stosunku do art. 28 kpa, jednakże warto zwrócić uwagę, że również na podstawie tego kodeksowego przepisu nie sposób byłoby wskazać inne podmioty mogące się wykazać interesem prawnym przy przenoszeniu decyzji o pozwoleniu na budowę. Można zatem stwierdzić, że omawiany przepis ma przede wszystkim walor informacyjny." Komentarz do art.40 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane [w:] R. Dziwiński, P. Ziemski, Prawo budowlane. Komentarz, Dom
Wydawniczy ABC, 2006, wyd. II
Zmiana inwestora w trybie art. 40 Prawa budowlanego z 1994 r. nie jest środkiem, który mógłby prowadzić do ponownej oceny bądź wzruszenia pozwolenia na budowę. Jest to wyłącznie zmiana adresata decyzji o pozwoleniu na budowę, której organ administracji nie może odmówić, jeśli spełnione są warunki określone tym przepisem, a mianowicie, osoba na rzecz której ma być przeniesione pozwolenie na budowę, musi się wykazać prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zgodą strony na rzecz której pozwolenie zostało wydane oraz osoba ta musi złożyć oświadczenie, że przyjmuje warunki zawarte w decyzji o pozwoleniu na budowę. Żadna z powyższych przesłanek warunkujących przeniesienie pozwolenia na budowę nie dotyczy interesów właściciela działki, na której inwestor ma pozwolenie na budowę, ani interesom tym nie zagraża.
Postępowanie administracyjne prowadzone w trybie wznowienia postępowania umożliwia weryfikację poza kontrolą instancyjną, rozstrzygnięć organów administracji publicznej posiadających przymiot trwałości. Służy ono sprawdzeniu, czy w trybie zwykłym sprawa została rozstrzygnięta zgodnie z prawem. Tryb ten, może zostać uruchomiony tylko w przypadkach, określonych w art.145 § 1 kpa. M. in. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: (..) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione ( pkt. 8 ).
Wskazać należy, iż pojęcie strony, jakim posługuje się art. 28 kpa oraz pozostałe przepisy kodeksu może być wyprowadzone tylko z administracyjnego prawa materialnego, to jest z konkretnej normy prawnej, która może stanowić podstawę do sformułowania interesu lub obowiązku prawnego. Interes prawny pojawia się wówczas, gdy istnieje związek między obowiązującą normą prawa materialnego a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegający na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu w zakresie prawa materialnego (wyrok NSA z 2 czerwca 1998 r., IV SA 2164/97).
Na gruncie niniejszej sprawy podkreślić należy, iż do postępowania o przeniesienie pozwolenia na budowę na rzecz innego podmiotu nie ma zastosowania art. 28 kpa, określający strony w postępowaniu administracyjnym. Art. 40 ust. 3 Prawa budowlanego bowiem określa jednoznacznie, że stronami w postępowaniu o przeniesienie decyzji o pozwoleniu na budowę lub o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych są jedynie podmioty, między którymi może być dokonane przeniesienie
tych pozwoleń.
Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, iż [...] sierpnia 2006 roku Prezydent Miasta [...] wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] maja 2004 roku. Wznowienie to, choć pismo informujące o wystąpieniu przesłanek do wznowienia sporządziła strona, nastąpiło z urzędu. Doręczenie postanowienia oraz decyzji pierwszoinstancyjnej nie przesądza o byciu danego podmiotu stroną tego postępowania. Katalog stron reguluje bezpośrednio art. 40 Prawa budowlanego. Wzmianka organu, iż odwołanie wniosła również MPWiK zostało błędnie zinterpretowane przez stronę, iż odwołanie to nie zostało merytorycznie rozpatrzone. Natomiast wzmianka oznacza jedynie, iż odnośnie tego odwołania będzie przeprowadzone oddzielne postępowanie, co zostało zresztą uczynione.
Z tych względów na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało skargę jako niezasadną oddalić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło