VII SA/Wa 1229/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska (spr.), , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2012 r. sprawy ze skargi L. D. i Z. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Prezydent [...] decyzją z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 oraz 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243 poz. 1623 z późn. zm., zwanej dalej Prawo budowlane) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm., zwanej dalej K.p.a.), po ponownym rozpatrzeniu wniosku Z. i E. Z. z dnia 14 października 2010 r., zatwierdził projekt budowlany i udzielił ww. inwestorowi pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na rozbudowie, nadbudowie i przebudowie budynku magazynowego z przeznaczeniem na funkcję: magazynową, biurową i mieszkalną (jednorodzinną) (kat. ob. bud. [...]), na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy Al. [...] w [...], według projektu budowlanego, wykonanego w zakresie architektury i konstrukcji, przez mgr inż. arch. J. N. i przez mgr inż. E. K.. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że w dniu 14 października 2010 r. Z. i E. Z. złożyli wniosek o wydanie pozwolenia na budowę dla ww. inwestycji wraz z dokumentacją projektową, uzupełnioną w dniu 25 listopada 2010 r. oraz po decyzji organu drugiej instancji w dniu 6 września 2011 r. Decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] udzielono Z. i E. Z. pozwolenia na budowę dla ww. inwestycji. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2011 r., nr [...], rozpatrzenia odwołania L. i Z. D., uchylił ww. decyzję nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Organ drugiej instancji wskazał, że Prezydent [...] nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, bowiem brak jest wymaganej ekspertyzy technicznej, zgodnie § 206 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75 poz. 690 z późn. zm.) stanowiącym, że rozbudowa, nadbudowa, przebudowa oraz zmiana przeznaczenia budynku powinny być poprzedzone ekspertyzą techniczną stanu konstrukcji i elementów budynku, z uwzględnieniem stanu podłoża gruntowego. Organ drugiej instancji wskazał również na uchybienie polegające na niezgodności wniosku o pozwolenie na budowę z projektem budowlanym, bowiem projekt na stronie tytułowej wymienia działki nr ew. [...] i [...] w sytuacji, gdy w rzeczywistości inwestycja jest realizowana na działce nr ew. [...] (dotyczy to również poszczególnych rysunków projektu, jak również złożonej dokumentacji uzupełniającej). W związku z decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r. inwestor w dniu 6 września 2011 r. przedłożył brakującą ekspertyzę techniczną stanu konstrukcji istniejącego budynku, wykonaną przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania przedmiotowej ekspertyzy zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego oraz dokonano usunięcia ww. rozbieżności. W opracowaniu technicznym - pt: "Ekspertyza techniczna stanu technicznego istniejącego budynku przy Al. [...] w W. pod kątem rozbudowy i nadbudowy" - stanowiącej część projektu budowlanego, wykonanej przez inż. bud. wod. T. K., rzeczoznawcę budowlanego, stwierdzono, iż "wykonany budynek osiadł prawidłowo - nie wystąpiły rysy spękania w ścianach budynku. Istniejące ściany murowe można wykorzystać do projektowanej nadbudowy – rozbudowy z tym, że należy pod istniejącym posadowieniem ścian wykonać nowe ciągłe ławy żelbetowe zgodnie z projektem konstrukcyjnym". Organ pierwszej instancji powołał treść przepisów art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, a następnie stwierdził, że przedłożona w dniu 6 września 2011 r. dokumentacja techniczna (ekspertyza) oraz usunięte rozbieżności wyczerpują wymogi art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami zawartymi w decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] o warunkach zabudowy. Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (inwestor uzyskał zgodę na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - postanowienie z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...]). Inwestor złożył wymagane oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Projekt budowlany jest kompletny i zawiera wymagane uzgodnienia, opinie, w tym rzeczoznawców ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, bezpieczeństwa i higieny pracy oraz sanitarno-higienicznych, informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego oraz warunki przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych i elektroenergetycznych. Projekt budowlany został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawo budowlane. Organ wskazał, że przepis art. 35 ust 4 Prawa budowlanego stanowi, że w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Podniósł też, że z uwagi na usytuowanie ww. obiektu w strefie obszaru ograniczonego użytkowania dla Portu Lotniczego im. [...] w W. (utworzonego Uchwałą Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...].06.2011 r.), w budynku należy zapewnić odpowiednią izolacyjność akustyczną ścian zewnętrznych, okien i drzwi w ścianach zewnętrznych, dachów i stropodachów oraz zastosować zabezpieczenia zapewniające właściwy klimat akustyczny w pomieszczeniach, używając materiałów budowlanych spełniających wymagania zawarte w [...] w tym zakresie. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2012 r., nr [...]na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i art. 104 K.p.a. oraz art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, po rozpatrzeniu odwołania L. i Z. D., uchylił w całości zaskarżoną decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] i zatwierdził projekt budowlany oraz udzielił pozwolenia na budowę Z. i E. Z. dla inwestycji polegającej na: rozbudowie, nadbudowie i przebudowie budynku magazynowego z przeznaczeniem na funkcję: magazynową, biurową i mieszkalną (jednorodzinną) na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy Al. [...] w W., kategoria obiektu XVIII/XVI/I, wg projektu budowlanego opracowanego we wrześniu 2010 r., wykonanego przez Projektowanie Architektoniczno-Konstrukcyjne tech. arch. E. S., autorstwa mgr inż. arch. J. N. i mgr inż. E. K.. Wojewoda [...] na wstępie zauważył, iż przedmiotem postępowania odwoławczego jest ponowne rozpatrzenie sprawy, przy czym postępowanie to opiera się na tych samych zasadach, co postępowanie wyjaśniające przed organem pierwszej instancji. Organ odwoławczy wskazał, że pismem z dnia 14 października 2010 r. Z. i E. Z. wystąpili z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę dla spornej inwestycji. Prezydent [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] udzielił pozwolenia na budowę dla ww. inwestycji. W wyniku rozpatrzenia odwołania L. i Z. D. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] uchylił ww. decyzję Prezydenta [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu tejże decyzji Wojewoda [...] wskazał, że Prezydent [...] nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, bowiem w aktach przedmiotowej sprawy brak jest wymaganej ekspertyzy technicznej. Wojewoda [...] wskazał również na uchybienie polegające na niezgodności wniosku o pozwolenie na budowę z projektem budowlanym, dotyczące działek objętych inwestycją. Z akt sprawy wynika, że inwestor w dniu 6 września 2011 r. przedłożył brakującą ekspertyzę techniczną stanu technicznego istniejącego budynku, wykonaną przez T. K. legitymującego się aktualnym na dzień opracowania przedmiotowej ekspertyzy zaświadczeniem o wpisie na listę członków [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa o numerze ewidencyjnym [...]. Inwestor sprostował również niezgodność wniosku o pozwolenie na budowę z projektem budowlanym, co do nr działki objętej przedmiotową inwestycją. Po ponownym rozpoznaniu wniosku Prezydent [...] decyzją z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] udzielił pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na rozbudowie, nadbudowie i przebudowie budynku magazynowego z przeznaczeniem na funkcję: magazynową, biurową i mieszkalną (jednorodzinną) na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy Al. [...] w W. Dokonując oceny prawnej ww. decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] organ odwoławczy stwierdził, że nie odpowiada ona prawu. Wskazał, że znajdująca się w aktach sprawy ekspertyza techniczna stanu technicznego budynku wykonana przez T. K. stanowi niepoświadczoną za zgodność z oryginałem kopię. Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne organ podniósł, że kserokopie niepotwierdzone "za zgodność z oryginałem" nie mają mocy dowodowej. Podniósł ponadto, że analiza projektu zagospodarowania działki wykazała, że śmietnik zaprojektowany został w bezpośrednim sąsiedztwie istniejącego budynku biurowego oraz w odległości ok. 7,5 m od budynku objętego inwestycją. Zgodnie zaś z § 23 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r., Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). "1.Odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe, o których mowa w § 22 ust. 2 pkt 1 i 3, powinna wynosić co najmniej 10 m od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz co najmniej 3 m od granicy z sąsiednią działką. Zachowanie odległości od granicy działki nie jest wymagane, jeżeli osłony lub pomieszczenia stykają się z podobnymi urządzeniami na działce sąsiedniej. 2. W przypadku przebudowy istniejącej zabudowy, odległości, o których mowa w ust. 1, mogą być pomniejszone, jednak nie więcej niż o połowę, po uzyskaniu opinii państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego". W ocenie organu zachodzi zatem konieczność uchylenia decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla spornej inwestycji. Jednocześnie, w ocenie organu odwoławczego, zebrany na etapie dotychczasowego postępowania tak pierwszej, jak i drugiej instancji materiał dowodowy pozwala na podjęcie orzeczenia reformatoryjnego. Organ odwoławczy wskazał, że w toku postępowania II instancji pismem z dnia 23 stycznia 2012 r. wezwał inwestora do: dostarczenia oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii ekspertyzy technicznej stanu technicznego budynku z dnia 8 czerwca 2011 r. autorstwa T. K. oraz do złożenia wyjaśnień dotyczących spełnienia warunków wynikających z treści § 23 Rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie Inwestor zastosował się do wskazanego wezwania. Organ odwoławczy stwierdził, że z przeprowadzonej analizy zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone przepisem art. 32 pkt 1 i 2 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Złożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt zagospodarowania działki został sporządzony zgodnie z art. 34 Prawa budowlanego spełniając wymagania § 8 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003 r. nr 120 poz. 1133) i jest zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane i jest zgodny z ustaleniami ostatecznej decyzji Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2009r. w przedmiocie warunków zabudowy. Inwestor zapewnił wymaganą przedmiotową decyzją liczbę miejsc parkingowych, zachował wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy, w stosunku do terenu inwestycji. Przedstawiony do zatwierdzenia projekt budowlany nie przewiduje też budowy obiektu wyższego niż określony w decyzji o warunkach zabudowy. Projekt zawiera również oświadczenia projektantów o jego zgodności z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Podniósł też, że inwestor uzyskał, na mocy postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2009r., nr [...] zgodę na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez umożliwienie usytuowania ściany bez otworów okiennych i drzwiowych w odległości 1,5 m od granicy sąsiednich działek budowlanych o nr ew. [...],[...] i [...] z obrębu [...]. Wskazał, że inwestycja nie znajduje się w obszarze objętym ochroną prawną w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r., Nr 151, poz. 1220, z późn. zm.) ani w obszarze objętym ochroną konserwatorską. Z uwagi zaś na usytuowanie przedmiotowej inwestycji w strefie obszaru ograniczonego użytkowania dla Portu Lotniczego im. [...] w W. (utworzonego Uchwałą Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2011 r.), w budynku należy zapewnić odpowiednią izolacyjność akustyczną ścian zewnętrznych, okien i drzwi w ścianach zewnętrznych, dachów i stropodachów oraz zastosować zabezpieczenia zapewniające właściwy klimat akustyczny w pomieszczeniach, używając materiałów budowlanych spełniających wymagania zawarte w [...] w tym zakresie. Odnosząc się do zarzutu odwołania L. i Z. D. dotyczącego ekspertyzy technicznej, wskazującego, że "treść nie pokrywa się ze stanem faktycznym na gruncie", organ podniósł, że przedmiotowa ekspertyza wykonana została przez T. K. legitymującego się na dzień jej sporządzenia zaświadczeniem o wpisie na listę członków [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, który ponosi odpowiedzialność za jej sporządzenie. Zdaniem organu odwoławczego na uwzględnienie nie zasługuje zarzut odwołujących dotyczący braku określenia parametrów technicznych przedmiotowej inwestycji, tj. powierzchni użytkowej, kubatury i powierzchni zabudowy. Organ wskazał, że dane liczbowe dotyczące powierzchni użytkowej, powierzchni zabudowy i kubatury przedmiotowej inwestycji znajdują się w opisie technicznym do projektu budowlanego pkt 4 (str. nr 8), spełniając tym samym wymagania § 11 pkt 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku zapewnienia odpowiedniej liczby miejsc postojowych podniósł, że zgodnie z pkt 1.5 decyzji z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...]o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji wymagane jest zapewnienie miejsc postojowych wg wskaźników: 18-30 miejsc/1000 m2 powierzchni użytkowej biur, 25-38/1000 m2 powierzchni użytkowej usług (część magazynowa) oraz 1 miejsce/1 mieszkanie, nie mniej jednak niż 1 miejsce na 60m2 powierzchni użytkowej mieszkania. Zgodnie z opisem technicznym do projektu zagospodarowania terenu działki objętej inwestycją powierzchnia użytkowa biurowa (istniejąca i projektowana) wynosi łącznie 274 m2, co odpowiada konieczności zapewnienia 5 miejsc postojowych, powierzchnia użytkowa magazynowa wynosi 47 m2, co odpowiada konieczności zapewnienia 1,2 miejsca postojowego, zaś powierzchnia użytkowa mieszkalna wynosi 286 m2, co odpowiada konieczności zapewnienia 4,8 miejsc postojowych. Ogólne zapotrzebowanie na miejsca postojowe dla przedmiotowej inwestycji wynosi łącznie 11 stanowisk. Inwestor zapewnił wymaganą decyzją nr [...] o warunkach zabudowy liczbę miejsc parkingowych. Organ wskazał, że zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy, do czasu rozbudowy miejskiej kanalizacji odprowadzanie ścieków sanitarnych odbywać się będzie do zbiornika bezodpływowego. Analiza projektu zagospodarowania terenu wykazała, że na działce objętej inwestycją szambo istnieje. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania Wojewoda [...] podzielił stanowisko zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2001 r., sygn. akt IV SA 532/01 oraz w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2004 r., sygn. akt IV SA 2427/03, zgodnie z którym ewentualne zacienienie działki nie może uzasadniać kwestionowania decyzji o pozwoleniu na budowę. Prawo budowlane nie przewiduje bowiem ograniczeń z tytułu zacienienia działek, normując jedynie kwestie zacienienia pomieszczeń mieszkalnych przez obiekty budowlane. Wskazał też, że w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę obowiązkiem organów administracji jest zbadanie, czy w wyniku realizacji inwestycji dojść może do naruszenia interesów osób trzecich, ale wyłącznie w zakresie ewentualnego naruszenia norm Prawa budowlanego i warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki. Jeżeli decyzja o pozwoleniu na budowę nie wykazuje żadnej sprzeczności z powyższymi wymogami, to spowodowane realizacją inwestycji dolegliwości dla otoczenia nie mogą zostać zakwalifikowane jako naruszające uzasadnione interesy osób trzecich. Nie chodzi bowiem o wszelkie utrudnienia, jakie może przynieść planowane przedsięwzięcie, a jedynie o takie, które dotyczyć mogą naruszeń interesów prawnych, a nie interesów faktycznych, innych osób. Ochrona takich interesów w procesie inwestycyjnym nie może prowadzić do sytuacji, w której to osoby trzecie, a nie inwestorzy - właściciele nieruchomości, na której mają powstać planowane inwestycje, decydowali będą o dopuszczalności wybudowania obiektów budowlanych, miejscu posadowienia takich obiektów, rodzaju obiektu budowlanego i to nawet z naruszeniem ogólnego interesu społecznego. Nie sposób zaaprobować też stanowiska, że w celu niejako "rezerwacji" możliwości realizacji dla siebie przyszłej inwestycji w najbardziej odpowiednim miejscu na nieruchomości, dopuszczalne jest blokowanie zamierzenia inwestycyjnego właściciela działki sąsiedniej, w sytuacji, gdy zamierzenie to jest zgodne z przepisami Prawa budowlanego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2005 r., sygn. akt II OSK 672/05). Organ odwoławczy uznał, że inwestor spełnił wymagania określone w art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Podniósł, iż zgodnie z art. 35 ust 2 pkt 4 Prawa budowlanego w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W konsekwencji zdaniem organu odwoławczego konieczne jest uchylenie decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] oraz orzeczenie o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu Z. i E. Z. pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na rozbudowie, nadbudowie i przebudowie budynku magazynowego z przeznaczeniem na funkcję: magazynową, biurową i mieszkalną (jednorodzinną) na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy Al. [...] w W. Na powyższą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli Z. i L. D., zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie prawa poprzez błędną wykładnię przepisów, poprzez nieustosunkowanie się do przepisu art. 85 § 1 K.p.a., w sytuacji, kiedy zarzuty z obszernym uzasadnieniem ewidentnie wskazywały na fakt, że ekspertyza techniczna wykonana przez T. K. nie pokrywa się ze stanem faktycznym na gruncie. Zdaniem skarżących należało przeprowadzić oględziny nieruchomości o nr ew. [...], których organ nie dokonał, tym samym zebrany w sprawie materiał dowodowy nie jest wystarczający. Skarżący wskazali, że ich intencją jest zapobieżenie katastrofie budowlanej, do której może dojść, jeżeli rozbudowa i nadbudowa nastąpią na słabych podwalinach. Podnieśli, że są właścicielami firmy, która zajmuje się branżą budowlaną od przeszło trzydziestu lat i dlatego techniczne uwarunkowania dla inwestycji budowlanych nie są im obce. Stwierdzili ponadto, że analiza dotycząca liczby miejsc postojowych nie jest zasadna, bo nie opiera się na parametrach decyzji udzielającej pozwolenia na budowę dla istniejącego już na tej samej nieruchomości budynku biurowego, a tylko w ten sposób można określić ogólne zapotrzebowanie na miejsca postojowe na nieruchomości [...] zgodnie z przepisami prawa. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium legalności, a więc zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi przez Sąd następuje więc jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] którą organ ten uchylił w całości decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] i zatwierdził projekt budowlany oraz udzielił pozwolenia na budowę Z. i E. Z. dla inwestycji polegającej na rozbudowie, nadbudowie i przebudowie budynku magazynowego z przeznaczeniem na funkcję: magazynową, biurową i mieszkalną (jednorodzinną) na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy Al. [...] w W. Wskazać trzeba, że zgodnie z art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego (tekst jednolity Dz.U. z 2010 r. nr 243 poz. 1623) pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Stosownie zaś do art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Jak wynika z akt sprawy Z. i E. Z. wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę przedłożyli oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz decyzję Prezydenta [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...]). Projekt budowlany zatwierdzony decyzją Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. jest kompletny i został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane. Parametry przedsięwzięcia przewidziane w ww. projekcie są zgodne z ustaleniami ostatecznej decyzji w przedmiocie warunków zabudowy, w tym odnoszącymi się do wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki, liczby kondygnacji i wysokości budynku, szerokości elewacji frontowej. Dokumentacja projektowa zatwierdzona kwestionowaną decyzją zawiera ponadto ekspertyzę techniczną wymaganą przepisem § 206 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 Nr 75 poz. 690 ze zm.), stanowiącym, że rozbudowa, nadbudowa, przebudowa oraz zmiana przeznaczenia budynku powinny być poprzedzone ekspertyzą techniczną stanu konstrukcji i elementów budynku, z uwzględnieniem stanu podłoża gruntowego. Zauważyć trzeba, że wprawdzie inwestor na etapie postępowania przed organem pierwszej instancji przedłożył Ekspertyzę techniczną stanu technicznego istniejącego budynku pod kątem rozbudowy i nadbudowy. Miejsce obiektu: [...], Al. [...], która była jedynie kopią niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem, to jednak na etapie postępowania odwoławczego, po wezwaniu przez organ odwoławczy do nadesłania oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii, inwestor w dniu 2 lutego 2012 r. przedłożył podpisaną ekspertyzę. Z ekspertyzy wynika, że "wykonany budynek osiadł prawidłowo - nie wystąpiły rysy spękania w ścianach budynku. (...) Istniejące ściany murowe można wykorzystać do projektowanej nadbudowy – rozbudowy z tym, że należy pod istniejącym posadowieniem ścian wykonać nowe ciągłe ławy żelbetowe zgodnie z projektem konstrukcyjnym." Odnosząc się do podnoszonych przez L. i Z. D. zarzutów wskazujących, że treść ekspertyzy technicznej "nie pokrywa się ze stanem faktycznym na gruncie", wskazać trzeba, że przedmiotowa ekspertyza wykonana została przez T. K., posiadającego odpowiednie uprawnienia budowlane, wpisanego na listę członków [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa. Sąd nie podzielił stanowiska skarżących, że z uwagi na nieprzeprowadzenie przez organ oględzin w trybie art. 85 K.p.a., materiał dowodowy, na podstawie którego organ orzekał, był niekompletny. Nie można było uznać za wystarczające i pociągające za sobą potrzebę prowadzenia dalszego postępowania wyjaśniającego samo twierdzenie strony skarżącej, iż w jej ocenie wykonana ekspertyza jest wadliwa, bez przedstawienia innej opinii sporządzonej przez osobę dysponującą stosownymi kwalifikacjami. Sporna inwestycja jest zgodna z przepisami określającymi warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zawartymi w powołanym rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.. Zauważyć w tym miejscu trzeba, że inwestor uzyskał, na mocy postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] zgodę na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia, poprzez umożliwienie usytuowania ściany bez otworów okiennych i drzwiowych w odległości 1,5 m od granicy sąsiednich działek budowlanych o nr ew. [...],[...] i [...]z obrębu [...]. Inwestor, wbrew twierdzeniom skarżących, zapewnił ponadto wymaganą decyzją o warunkach zabudowy liczbę miejsc parkingowych. Decyzja ta ustaliła, iż należy zapewnić miejsca postojowe na terenie działki wg wskaźników: 18-30 miejsc/1000m2 powierzchni użytkowej biur, 25-38/1000m2 powierzchni użytkowej usług (część magazynowa) oraz 1 miejsce/1 mieszkanie, nie mniej jednak niż 1 miejsce na 60m2 powierzchni użytkowej mieszkania. Zgodnie z opisem technicznym do projektu zagospodarowania terenu działki, powierzchnia użytkowa biurowa (istniejąca i projektowana) wynosi łącznie 274 m2 (220+54), co odpowiada konieczności zapewnienia 5 miejsc postojowych, powierzchnia użytkowa magazynowa wynosi 47 m2, wymaga więc zapewnienia 1,2 miejsca postojowego, zaś powierzchnia użytkowa mieszkalna wynosi 286 m2, co wiąże się z koniecznością zapewnienia 4,8 miejsc postojowych. Ogólne zapotrzebowanie na miejsca postojowe dla przedmiotowej inwestycji wynosi 11 stanowisk. W ramach inwestycji zaplanowano realizację 10 stanowisk postojowych na terenie działki i 1 stanowiska w garażu wbudowanym w budynku. Podkreślić jednocześnie trzeba, że nie jest zasadny zarzut skargi wskazujący na wadliwe ustalenie wymaganej liczby stanowisk postojowych. Błędny jest argument, że należało uwzględnić powierzchnię użytkową biurową innego budynku istniejącego na działce nr [...]. Zauważyć trzeba, że przedmiotem niniejszej sprawy był wniosek E. i Z. Z. o udzielenie pozwolenia na rozbudowę, nadbudowę i przebudowę budynku magazynowego z przeznaczeniem na funkcję: magazynową, biurową i mieszkalną (jednorodzinną). Kwestia zapewnienia miejsc postojowych dla innych inwestycji zrealizowanych na ww. działce nr ew. [...] wykracza poza przedmiot postępowania. Wskazać trzeba, że projekt budowlany zatwierdzony decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2011 r. przewidywał usytuowanie miejsca na odpady w bezpośrednim sąsiedztwie istniejącego budynku biurowego oraz w odległości ok. 7,5 m od budynku objętego inwestycją. Jak słusznie zauważył Wojewoda [...] uchylając decyzję organu I instancji, takie usytuowanie narusza § 23 Rozporządzenia, który stanowi, iż odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe powinna wynosić co najmniej 10 m od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz co najmniej 3 m od granicy z sąsiednią działką. Zachowanie odległości od granicy działki nie jest wymagane, jeżeli osłony lub pomieszczenia stykają się z podobnymi urządzeniami na działce sąsiedniej. W przypadku przebudowy istniejącej zabudowy, odległości, o których mowa w ust. 1, mogą być pomniejszone, jednak nie więcej niż o połowę, po uzyskaniu opinii państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego. Z uwagi na niezgodność ww. usytuowania śmietnika z przepisami rozporządzenia, organ odwoławczy pismem z dnia 23 stycznia 2012 r. wezwał inwestora do wyjaśnień dotyczących spełnienia warunków wynikających z ww. § 23 rozporządzenia. E. Z. w piśmie z dnia 13 lutego 2012 r. wyjaśnił, że na usytuowanie pojemników na odpady przeznaczone zostało pomieszczenie 010 na parterze obiektu. W dniu 24 lutego 2012 r. inwestor przedłożył projekt budowlany z naniesionymi zmianami dotyczącymi usytuowania śmietnika. W poprawionym projekcie przewidziano, że śmietnik zostanie zlokalizowany w pomieszczeniu na parterze, dostępnym z zewnątrz, wyposażonym w kratkę nawiewną (wlot 40 cm nad posadzką) oraz wentylację grawitacyjną wyprowadzoną nad dach. Takie rozwiązanie jest zgodne z § 22 rozporządzenia, który stanowi, iż na działkach budowlanych należy przewidzieć miejsca na pojemniki służące do czasowego gromadzenia odpadów stałych, z uwzględnieniem możliwości ich segregacji, a takimi miejscami, zgodnie z ust. 2, mogą być m.in. wyodrębnione pomieszczenia w budynku, mające posadzkę powyżej poziomu nawierzchni dojazdu środka transportowego odbierającego odpady, lecz nie wyżej niż 0,15 m, w tym także dolne komory zsypu z bezpośrednim wyjściem na zewnątrz, zaopatrzonym w daszek o wysięgu co najmniej 1 m i przedłużony na boki po co najmniej 0,8 m, mające ściany i podłogi zmywalne, punkt czerpalny wody, kratkę ściekową, wentylację grawitacyjną oraz sztuczne oświetlenie. W ocenie Sądu stwierdzić należy, że inwestor spełnił wszelkie wymogi wynikające z art. 32 ust. 4, art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego, a zaskarżona decyzja nie narusza art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Należy też zwrócić uwagę na treść ust. 4 art. 35 Prawa budowlanego, stanowiącego, iż w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Przepis ten jest uszczegółowieniem wyrażonej w art. 4 Prawa budowlanego ustawy zasady wolności budowlanej, zgodnie z którą każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. W świetle powyższych okoliczności stwierdzić trzeba, że zaskarżona decyzja Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. jest zgodna z prawem. Mając powyższe na uwadze, wobec bezzasadności skargi, należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270).