VII SA/Wa 1229/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 3 września 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na pismo Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia (...) lutego 2013r. Nr (...) w przedmiocie organizacji i przebiegu egzaminu państwowego na prawo jazdy postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 6 kwietnia 2013r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia (...) lutego 2013r., Nr (...) w przedmiocie organizacji i przebiegu egzaminu państwowego na prawo jazdy. Zaskarżonym pismem Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej udzielił skarżącemu odpowiedzi na skargę z dnia (...) stycznia 2013 r. dotyczącą przeprowadzonego w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w W. egzaminu państwowego na prawo jazdy kategorii A. Organ poinformował skarżącego, że organem nadzorującym działalność wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego (WORD) jest właściwy terytorialnie marszałek województwa. Wskazał, że w przypadkach, w których w odpowiedzi na złożoną na działanie WORD-u skargę, rozstrzygnięcie marszałka województwa jest niezadowalające, istnieje możliwość złożenia skargi do wojewody, który na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 ze zm.)sprawuje nadzór nad wykonywanymi przez marszałka województwa zadaniami. Jednocześnie organ poinformował, że resort transportu nie będąc właściwym do rozpatrzenia przedmiotowej sprawy, przekazał pismo skarżącego według właściwości do (...) Urzędu Wojewódzkiego. Do swojego pisma organ dołączył kopię swojego pisma z dnia (...) lutego 2013 r., Nr (...), którym przekazał do (...) Urzędu Wojewódzkiego korespondencję skarżącego dotyczącą skargi na przebieg egzaminu państwowego na prawo jazdy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w W. oraz zastrzeżeń w kwestii otrzymanej w przedmiotowej sprawie odpowiedzi Marszałka Województwa (...). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269, ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne enumeratywnie wskazane w ustawie. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej "ppsa" sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 tej ustawy stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na : 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z mocy art. 3 § 3 w/w ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach. Wskazane regulacje prawne określają właściwość rzeczową sądów administracyjnych w sprawowaniu kontroli nad działalnością organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje (jak wynika z cyt. normy prawnej) w szczególności orzekanie w sprawach skarg na indywidualne akty administracyjne (takie jak decyzje, postanowienia). Przede wszystkim należy wskazać, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść na ww. akty i czynności administracyjne. Tymczasem strona skarżąca nie skarży żadnego z wyżej wymienionych aktów. Przedmiot jej skargi stanowi bowiem pismo o charakterze informacyjnym. Niedopuszczalną jest skarga na pismo o charakterze informacyjnym, gdyż pismo takie nie rodzi po stronie skarżącej żadnych praw i obowiązków. Tym samym nie ma charakteru aktu administracyjnego. Natomiast w treści rozpoznawanej skargi skierowanej do Sądu, skarżący nie wskazał na żaden tego typu akt będący przejawem władzy organu i podlegający kontroli sądowej. Nie zarzucił organowi w tym zakresie również żadnej bezczynności, czy przewlekłości. Dopiero akt kończący postępowanie, jeżeli na mocy szczególnych przepisów nie podlegałby rozpoznaniu przez inny sąd, mógłby być zaskarżony do sądu administracyjnego. Ponadto rozważając sprawę należy wyjaśnić, że na podstawie art. 107 kpa można wskazać minimum niezbędnych elementów jakie łącznie powinno posiadać pismo organu, aby można je było uznać za decyzję administracyjną i że należą do nich: oznaczenie organu administracji publicznej, data wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji lub, jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego, powinna być opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Ponadto decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie zaskarżone pismo z dnia (...) lutego 2013r. nie zawiera jednostronnego władczego rozstrzygnięcia będącego wyrazem woli organu, nie zawiera podstawy prawnej oraz pouczenia, czy i w jakim trybie służy od niego odwołanie. Pisma informującego o braku właściwości oraz o przekazaniu innymi pismem korespondencji skarżącego według właściwości nie można więc uznać za decyzję, która załatwia sprawę co do meritum. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż skarga nie dotyczy spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. Skoro zatem przedmiotowa skarga nie podlega rozpatrzeniu przez sąd administracyjny, to skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.