VII SA/Wa 1231/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Asesor WSA Dariusz Turek (spr.), Protokolant Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2007 r. sprawy ze skargi M. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie podjęcia postępowania I. skargę oddala II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. S. z Kancelarii Adwokackiej przy ulicy L. w W. : tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 305 (trzysta pięć) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych, tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 55 (pięćdziesiąt pięć) złotych. Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 1989 roku Naczelnik Miasta S. zawiesił postępowanie w sprawie samowolnie wniesionego budynku położonego przy ul. L. G. 5 w S. do czasu przedłożenia dokumentu stwierdzającego przebieg granicy między sąsiadami w terminie jednego miesiąca. Pismem z dnia 12 lipca 2004 roku M. G. zwrócił się o sprawdzenie legalności powstania budynku przy ul. L. G. 5 w S. Postanowieniem z [...] października 2004 roku nałożono obowiązek na J. D. - właścicielkę posesji położonej przy ul. L. 5 w S., przedłożenia dokumentów w celu ustalenia, czy budowa była zgodna z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej. Decyzją z [...] sierpnia 2005 roku nakazano J. Dz. wykonanie robót budowlanych niezbędnych do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami. M. G. złożył od tej decyzji odwołanie, w wyniku którego uchylono decyzją z [...[ lipca 2006 roku zaskarżoną decyzję, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia w celu ustalenia, czy postępowanie zawieszone w 1989 roku zostało zakończone i czy ewentualnie wydano w nim decyzję kończącą postępowanie. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] stycznia 2007 roku podjął z urzędu postępowanie administracyjne zawieszone w dniu [...] kwietnia 1989 roku stwierdzając, iż obowiązujące przepisy prawa budowlanego w sytuacji, gdy roboty budowlane zostały już wykonane, kwestię ewentualnego naruszenia prawa własności, czy wyrządzenia szkód tą budową nie podlegają ocenie organów administracji. Skutki takich działań powinny być oceniane przed sądem cywilnym. M. G. w piśmie z dnia 21 stycznia 2007 roku nie zgodził się z powyższym postanowieniem. Stwierdził, że postanowienie, które otrzymał nie wnosi niczego nowego do sprawy. Wskazał, iż komisja która przeprowadzała wizję lokalną nic nie zrobiła w sprawie podłączenia energii biegnącego przez jego działkę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie dąży do załatwienia tej sprawy, również inne organy chcą ją "zatuszować". Postanowieniem z [...] maja 2007 roku [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie wskazując, iż kwestie naruszenia ewentualnego prawa własności nie podlegają ocenie organów administracji, pozostając we właściwości sądownictwa powszechnego, dlatego też prowadzone roboty Sygn. akt VII SA/Wa 1231/07 mogą być zgodne z prawem administracyjnym, a niezgodne z przepisami prawa cywilnego. M. G. pismem z dnia [...] czerwca 2007 roku złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, podnosząc niewłaściwe postępowanie J. D. co do podłączenia energii i zajęcia przez nią jego gruntu. Stwierdził, że zarówno on, jak i inne organy są bezsilne wobec tego działania. Żądał aby sąsiadka zapłaciła mu za część zajętego przez nią gruntu. Stwierdził, iż nie sprzeciwia się, aby dom pozostał, pod warunkiem odcięcia nielegalnego przewodu doprowadzającego energię. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej powoływanej jako p.p.s.a. kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy trzeba stwierdzić, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w stopniu dającym podstawę do jej uchylenia. Przedmiotem niniejszej sprawy jest podjecie postępowania zawieszonego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 1989 roku przez Naczelnika Miasta S. Organ zawiesił postępowanie, gdyż uznał, że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zagadnieniem tym było stwierdzenie przebiegu granicy między Sygn. akt VII SA/Wa 1231/07 sąsiadami w odrębnym postępowaniu przed sądem cywilnym. W ocenie organu nie było możliwości prowadzenia postępowania bez ustalenia tej gestii. Gdyby w ocenie organu była taka możliwość postępowanie byłoby kontynuowane bez jego zawieszania. Na podstawie art. 97 § 2 kpa gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony. Zatem aby podjąć postępowanie organ ma obowiązek ustalić, czy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie i jest możliwe prowadzenie postępowania. W przypadku ustalenia możliwości prowadzenia postępowania organ ma obowiązek podjąć i kontynuować postępowanie. W wyroku z dnia 15 marca 2006 r, sygn. akt II SA/Wa 137/06, LEX nr 202369, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, iż "obowiązek podjęcia zawieszonego postępowania, gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające jego zawieszenie, wynika wprost z brzmienia art. 97 § 2 k.p.a., zaś formą realizacji tego obowiązku jest postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania, stosownie do treści art. 101 § 1 k.p.a., na które zgodnie z § 3 tego przepisu służy zażalenie. Niedopełnienie zatem powyższego obowiązku należy zakwalifikować jako rażące naruszenie prawa, określone w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. W myśl bowiem poglądów doktryny "naruszenia prawa mają charakter rażący w takim przypadku, gdy czynności zmierzające do wydania decyzji administracyjnej oraz treść załatwienia sprawy w niej wyrażana stanowią zaprzeczenia stanu prawnego sprawy w całości lub w części. Można powiedzieć, że czynności prowadzące do załatwienia sprawy lub samo jej załatwienie następuje w odniesieniu do stanu prawnego sprawy i jego elementów, lecz jak gdyby do ich kontratypów, do zanegowanych w całości lub w części treści przepisów regulujących stan prawny sprawy" (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, 7 wydanie, C.H. Beck, Warszawa 2005, str. 738)." W sprawie niniejszej nie ma przeszkód aby kontynuować postępowanie. Kwestię ustalenia prawa własności spornego fragmentu nieruchomości mogą zostać ustalone przed sadem cywilnym, nie rzutuję to jednak na możliwość prowadzenia postępowania w przedmiocie samowoli budowlanej. Nawet przy stwierdzeniu, iż doszło do samowolnego zajęcia części gruntu przez J. D. zgodnie z twierdzeniem skarżącego, to pozostanie do rozwiązania kwestia samowoli całego budynku a nie tylko jego fragmentu. Podobnie, przy założeniu, że nie doszło do Sygn. akt VII SA/Wa 1231/07 bezprawnego zajęcia części nieruchomości M. G., również trzeba będzie rozwiązać kwestię samowoli budowlanej tego budynku. Należy wskazać, iż przedmiotem kontroli nie jest zasadność i prawidłowość postanowienia o zawieszeniu postępowania z dnia [...] kwietnia 1989 roku Naczelnika Miasta S. Nie są zatem badane przesłanki do zawieszenia postępowania jak i obowiązki organu wynikające z zawieszenia tegoż postępowania ( art. 97 § 1 pkt 4, art. 100 kpa). Badana jest jedynie możliwość kontynuowania postępowania (art. 97 § 2 kpa). Podnoszone argumenty w skardze nie mają wpływu na rozstrzygnięcie. Należy jednak wskazać, iż kwestię ewentualnej zapłaty za część zajętego przez J. Dz. gruntu, jak i odcięcia nielegalnego przewodu doprowadzającego energię leżą poza kompetencją organu nadzoru budowlanego. Mogą one być jednak przedmiotem postępowania przed innymi organami. Ponadto zarzuty wysuwane w stosunku do organów o ich opieszałość i brak podejmowania stanowczych kroków pozostają w sprzeczności z jego poczynaniami, które nie przyspieszają postępowania. Mając na uwadze powyższe, wobec tego, że przy wydaniu zaskarżonego postanowienia nie doszło do naruszenia przepisów prawa, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.