VII SA/Wa 1234/14

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 lutego 2015r. po rozpoznaniu wniosku R. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R. W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia opłaty legalizacyjnej postanawia: przyznać R. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Do Sądu wpłynął na uzupełnionym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy R. W., w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W formularzu wniosku wnioskodawca podał, że żoną są osobami bezrobotnymi bez prawa do zasiłku, chorymi, na utrzymaniu "małych datków" syna i córki. Wskazał, że posiada dom o pow. 120 m ² oraz nieruchomość rolną o pow. 1,20 h. W związku z niewystarczającymi danymi do rozpoznania wniosku pismem z dnia 26 sierpnia 2014r. w wykonaniu zarządzenia z dnia 22 sierpnia 2014r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku poprzez podanie: - jaką kwotę pieniężną otrzymuje z żoną od syna i córki na codzienne utrzymanie, - czy oprócz pomocy od syna otrzymują z małżonką pomoc od rodziny, znajomych, organizacji społecznych lub państwowych, jeśli tak należało wskazać od kogo w jakiej wysokości lub formie, - czy podejmują z małżonką prace dodatkowe, dorywcze, sezonowe, umowy zlecenia, a jeśli tak jakie uzyskują z tego tytułu dochody, należało podać ich wysokość, - wyszczególnienia jakie miesięcznie ponoszą koszty związane z utrzymaniem domu (gaz, opłaty za energię, telefon itp.), należało podać ich wysokość, - czy pobierają z małżonką stałe bądź okresowe świadczenia, zasiłki ( np. z MOPS, renty itp.), jeśli tak należało podać w jakiej wysokości. Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty. Pismem z dnia 3 września 2014r. wnioskodawca udzielił odpowiedzi na powyższe. Poinformował, że nie otrzymują z żoną od dzieci żadnych pieniędzy, są na "wspólnej kuchni". Podał, że wydatki jego oraz żony pokrywają córka i syn. Jednocześnie oświadczył, że z żoną nie otrzymują żadnych pomocy od Państwa i żadnych organizacji społecznych. Nie podejmują żadnej pracy ze względu na stan zdrowia. Nie pobierają także świadczeń i zasiłków z MOPS oraz renty. Pismem z dnia 19 stycznia 2015r. w wykonaniu zarządzenia z dnia 12 stycznia 2015r. i dnia 22 września 2014r. wezwano ponownie wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku poprzez podanie: -wysokości dochodów uzyskiwanych przez syna i córkę na których utrzymaniu jest wnioskodawca wraz z małżonką, - kto ponosi i w jakiej wysokości opłaty związane z utrzymaniem domu ( gaz, opłaty za energię, telefon, czynsz, podatek od nieruchomości itp.) należało je wyszczególnić i podać ich wysokość, - orientacyjnie jaką kwotę miesięcznie córka i syn przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego dla całej rodziny tj. zakup żywności, odzieży, środków chemicznych, leków itp. Odpowiedzi na powyższe należało wykonać w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty. Wnioskodawca pismem z dnia 26 stycznia 2015r. (data wpływu do Sądu 29 stycznia 2015r.) udzielił odpowiedzi na powyższe. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawca w złożonym wniosku i nadesłanych wyjaśnieniach wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca wraz z żoną są osobami bezrobotnymi bez prawa do zasiłku, chorymi, na utrzymaniu syna i córki. W piśmie z dnia 3 września 2014r. wnioskodawca wyjaśnił, że nie otrzymują żadnej pomocy od Państwa i organizacji społecznych. Nie pobierają również świadczeń, zasiłków z MOPS, renty itp. Oświadczył także, że z małżonką ze względu na stan zdrowia nie podejmują żadnej pracy. W piśmie z dnia 26 stycznia 2015r. wnioskodawca podał, że córka uzyskuje dochód w wysokości 1.300 złotych miesięcznie, natomiast syn uzyskuje dochód w wysokości od 500-1000 złotych. Wnioskodawca zaznaczył, że syn jeszcze się uczy, uzyskuje dochód z tytułu pracy dorywczej. Dodał także, iż uzyskuje dochód z tytułu zbierania surowców wtórnych w wysokości od 50-100 złotych miesięcznie. Wnioskodawca podkreślił, że dochód córki i syna jaki uzyskują w całości przeznaczony jest na utrzymanie rodziny. Skarżący podał, że opłaty związane z utrzymaniem domu ponosi syn i córka. Wyszczególnił, że koszty jakie ponoszą są to: opłata za energię elektryczną 200-400 złotych, zakup 2 butli gazowych 100,00 złotych, podatek od nieruchomości 30,00 złotych. Mając na względzie powyższe dane uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wnioskodawca z żoną nie uzyskują bowiem żadnych dochodów. Natomiast dochody uzyskiwane przez córkę i syna z jakich wspólnie się utrzymują są niewielkie i nie jest możliwe poczynienie z nich jakichkolwiek oszczędności czy też wydatków niesłużących bieżącemu koniecznemu utrzymaniu. Tym samym uznano, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co czyni zasadnym jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.