VII SA/Wa 1235/09

Referendarz sądowy- Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 marca 2010r. po rozpoznaniu wniosku T.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi T.W. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2009r. znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: przyznać T. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu 5 lutego 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy T. W., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze względu na ustawowe zwolnienie skarżącego od obowiązku uiszczania kosztów sądowych wynikające z art. 239 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) rozpoznano wniosek skarżącego tylko w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części, albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem rzeczą wnioskodawcy jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. W niniejszej sprawie uznano, że wnioskodawca w nadesłanym formularzu wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem adwokata. Z formularza wniosku wynika, że wnioskodawca nie posiada stałego źródła dochodu, utrzymuje się jedynie z zasiłku Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w wysokości 300, 00 złotych miesięcznie. Wnioskodawca wskazał, że z ww. kwotę przeznacza na najpotrzebniejsze opłaty i zakupy do niezbędnej egzystencji, takie jak żywność, leki, obuwie, ubranie, opał oraz opłaty za prąd, gaz, telefon, czynsz. Skarżący zakreślił, że posiada dom o pow. 52 m² oraz nieruchomość rolną o pow. 0,14 ha. Wnioskodawca wyjaśnił, że dom w którym zamieszkuje nie jest jego własnością, gdyż został wydany wyrok orzekający jego eksmisję. Ponadto, oświadczył we wniosku, iż nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Mając na względzie powyższe dane uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Oceniono bowiem, że sytuacja materialna wnioskodawcy w jakiej się znajduje, nie pozwala mu na opłacenie kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku w koniecznym dla siebie utrzymaniu. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.