VII SA/Wa 1236/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi I. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] marca 2018 r. znak:[...] w przedmiocie odmowa stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać I. D. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. [...] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawczyni wyjaśniła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem. Wnioskodawczyni z mężem utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości 2 800 zł. Wnioskodawczyni posiada dom oraz udział ¾ w zabudowanej ww. domem nieruchomości. Powierzchnia całej nieruchomości to 431 m2. Nie wskazała posiadania innego majątku ani oszczędności. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jest osobą niepełnosprawną, małżonek jest schorowany, w związku z czym ponoszą znaczne wydatki na leki i nie są w stanie odłożyć żadnej kwoty na koszty sadowe. Wskazała następujące stałe wydatki: prąd, woda, gaz, telefony, opał – 700 - 800 zł., leki i leczenie 500 zł., kredyt 274 zł., żywność 1 000 zł., środki czystości 150 zł., odzież i obuwie 100 zł. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona musi zatem wykazać, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej zasady. W ocenie referendarza sądowego w przedstawionej przez skarżącą sytuacji stwierdzić należy, iż spełnia ona przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Skoro wnioskodawczyni jest osobą utrzymującą się obecnie jedynie ze świadczenia z ZUS, nie posiada oszczędności, ani majątku, wydającą dużą część uzyskiwanych środków na niezbędne leki, stwierdzić należy, że jej sytuacja majątkowa nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym. Tym samym zasadne jest przyznanie prawa pomocy. Na koniec należy zaznaczyć, że wniosek o ustanowienie pełnomocnika, złożony na formularzu PPF z dnia 11 czerwca 2018 r., nie mógł zostać rozpoznany z uwagi na okoliczność, iż został złożony na druku nieobowiązującego obecnie formularza. Wniosek ten będzie mógł być rozpoznany, po nadesłaniu wniosku na aktualnym formularzu PPF. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.